Novel & Cerita Very Very Funny Jokes

Ano kaya ang alam nito sa mundo na alam ko. “Pambasag trip” bulong ko. Wala pa man pakiramdam ko basag na ang joke ko. I suppress my laughter. “Kulot open, kulot open” Tinaas ko pa ang kamay ko at inoopen at sinara ko ang palm ko. Tumawa ako sa sariling joke ngunit, ganoon pa rin ang posisyon at expression niya. Hindi man lang siya natawa. Ang dami kayang natatawa sa mga corny na joke ko.

sita ko rito. Umayos ito saka nagtaas ng tingin. "Buti nga ang tingin ko lang ang masama, eh ba't sa'yo, ba't 'yang mukha mo yata ang may sira? Hindi ko ma-drawing, grabe...at kung ma-drawing ko nga 'yan, ang dami sigurong bura." Wow!? hello joke? Joke ba 'yon? Inarapan ko siya, ang lakas talaga ng loob ng batugan na 'to.

Seryoso ba siya? "Oh, my god. It's been a long time since I laughed like this. I didn't know you're a joker as well," ani ko habang pinupunasan ang luha sa gilid ng mga mata ko. It was so funny that I want to punch his fuck face.

I heard a loud hiss. "Tigilan mo na nga mo 'yang kakahanap mo ng mga corny mong jokes!" ang yamot na singhal sa akin ni Manu. Saglit akong tumigil sa kaka-scroll. And yes, naghahanap na naman ako ng mga nakakatawang jokes o 'di kaya'y mga nauusong malupit na mga pick up lines sa social media. Tiningnan ko lang siya, at naiiling na binalik muli ang paningin sa harap ng laptop ko.

“Next, heto ha, magpaturo ka sa akin kung paano magpatawa. I mean, you need humor, Everett. Women love to laugh.” Sumandal siya at tila seryosong nag-isip, kunwari maglalabas ng sekretong formula. “So, may mga jokes ako rito. Gusto mo bang marinig? Pero dapat mabilis kang tumawa, ha?” Napakamot ako sa ulo. “Jokes? Like… cheesy ones?”

Hanggang sa muli kong naramdaman ang presensya ng taong kasama ko sa loob ng silid. “No one even smiled when the wise man repeated the joke again and again. On the other hand, they kept glaring at him and asking what it was. The wise man finally responded, "You can't laugh at a joke multiple times, then what makes you cry at a problem over and over again?"

tanong niya, ang kanyang hininga ay mainit sa aking batok habang patuloy na isinasabon ang aking likuran pababa sa aking baywang. "O-Okay lang... pwedeng medyo lakihan ang tip sa susunod," biro ko pa rin para naman hindi halatang halos matunaw na ako sa upuan ko. Naramdaman ko ang paghinto ng kamay niya, at narinig ko ang mahina niyang tawa sa likod ko. "You never run out of jokes, do you?" "Aba, siyempre! Kailangan sulit ang serbisyo!" banat ko pa habang nakapikit pa rin.

Napatanga naman ako sa kaniyang sinabi. Bakit ba may mga taong nagiging clown kapag lasing? "Ito pa. . . Ito pa. Ano ang tawag sa gamot ng mga baboy?" tanong niya pagkatapos tumawa. Sumimangot ako habang naka cross arms. "Ayoko ng sumagot sa mga corny jokes mo." "Mali! Oinkment!" malakas siyang tumawa. Napabuntong hininga ako at pinigilan ang aking sarili nakuhain ang bote ng alak at ihampas iyon sa kaniyang ulo para matauhan.

Tumigil siya sa paglalakad at tuluyang natawa sa sinabi ni Kenji sa kanya. Tumigil din si Kenji sa paglalakad at tinignan siya. She was laughing like crazy. Paano ba naman kasi, isang napaka-creative na joke ang ginawa ni Kenji. “What’s so funny?” takang tanong sa kanya ni Kenji. “Ikaw,” she replied. Sinubukan niyang pigilan ang paghalakhak at tumingin sa bintana. “I didn’t know you were a joker too.”

He attempts to hit me using his gun but I effortlessly dodge it. Too slow. He was about to hit me again but one of his comrades stop him. I tsked to mock them. "Hayaan mo. Ngayon lang naman 'yan nagtatapang-tapangan. Iiyak din 'yan mamaya." One of them said while chuckling. Oh? It's a joke? I should laugh too. Even it's a dad joke I laughed too, showing how entertaining are they. We stopped in front of an old basement and they pushed me really hard but it didn't cause to lost my balance. I just sighed when I got in.