Say No Quotes Novels & Stories

Pero bago pa man magtagumpay ang daliri niya, biglang umalis si Mirae sa pagkakadikit… hindi mabilis, pero sapat para ipakita na hindi siya natutuwa. Diretso ang tingin niya sa harap, pero sabay na tumaas ang kaliwang kilay— taas na hindi kailangan ng salita para mabasa ang mensahe: “Don’t.” Sandaling natigilan si Quen. Hindi dahil nasaktan siya— pero dahil may kiliting umangat sa loob niya…

Dalhin ang mga projection ng Q3. Walang mga pagtataya para sa quarter na ito. Alam nating dalawa iyan. Nag-type ako ng text, sinasabi kong may sakit ako at kailangan ko nang umuwi. Nag-hover ang hinlalaki ko sa ibabaw ng send button. Pagkatapos ay napagdesisyunan kong burahin ang mensahe. Tina-type ko lang: Opo, sir. Tapos binlock ko siya.

Nakapamewang kong saad habang magkasalubong ang mga kilay. "P-pasensya na ho talaga, i-it was so unexpected that— "Stop giving me excuses!" Singhal ko na lalo pang nagpa tense dito. "How can your management make up for this? Paano kayo makakabawi sa kapalpakan niyo?" Nanggigigil kong tanong. "We'll give back your money Sir. You can tell us the mode of transfer and we will immediately send it to you." He replied slowly.

"Hindi, wag kang mag-alala. Kailan tayo magpapa-notarize?" Dumilim ang mukha ni Noah. "Hindi na kailangan ang notarization." Medyo nadismaya si Agatha. Kung walang notarization, walang saysay ang lahat. Sana lang ay maalala niya ang sinabi niya ngayon kapag naghiwalay sila! Kinain niya ang mga grapes ng isa-isa, ang kanyang mga mata ay naglalaro, hindi nagpapakita ng anumang tanda ng pagkadismaya.

Matapos ang ilang minutong paghihintay, nakuha na rin namin ang bulaklak at ribbon. "Forever in our hearts – Lucan." "Cherished and loved – Zero." "With love and memories – Ace." "Why the hell do these ribbons have these weird quotes?" kunot-noo kong tanong. "Weird ka diyan! Ang sweet nga!" "Sa sobrang sweet, mapapaluksa at mapapaiyak ka na lang 'pag binasa mo," sabat ni Lucan. Hindi ko na sila pinansin dahil iniisip ko kung ano ang magiging reaksyon ni Rylee.

Napansin kong bahagyang lumambot ang ekspresyon ni Veronica. “Gusto kong malaman mo,” dagdag ko, “na kahit anong mangyari, hindi ko hahayaang gamitin si Cyanne.” Tahimik siya bago nagsalita. “May idea ako.” Napatingin ako sa kanya. “Kung gagawin mong personal ang announcement,” sabi niya, “masisira ang narrative ni Scarlett. Pero kailangan mong siguraduhin na hindi ka niya ma-cut off mid-speech.”

Medyo malayo na ang conversation namin dahil ilang araw ko na palang hindi narereplyan ang text niya. : Good morning. I’ll leave on midnoon. I’ll see you this weekend. Maikli at walang paligoy-ligoy ang text niya. Pormal din masyado at may punctuation pa. Hindi ko na maalala kung napansin ko ba itong text niya at nakalimutan lang replyan o talagang wala akong maisip na i-reply kaya binaliwala ko na lang. Ano naman ang sasabihin ko, ‘okay’?

" Isip niyo pala ako ng magandang caption. Wala akong mahanap na magandang quatation. " " Azami, itigil mo na nga muna 'yan. Iyong script mo ang basahin at pagtuunan mo ng pansin, hindi 'yong kung anu-ano. Ibigay mo saakin cellphone mo. " Sinubukan ni Manager Kara na agawin ang cellphone nito pero mabilis itong inilayo ito ni Azami.

aniya at hinilamusan niya ang kanyang mukha ng walang tubig. "Iyan kasi, parati ka na lang napapasubo sa mga sinasabi ng mga tao sa'yo. Learn to say no sometimes," wika ni Marcus at nilagyan niya rin ang kanyang baso at gamit ang tongs ay dinagdagan niya pa ito ng yelo.

𝚃𝙾 𝙱𝙴 𝙲𝙾𝙽𝚃𝙸𝙽𝚄𝙴 𝙳𝙾𝙽'𝚃 𝙵𝙾𝚁𝙶𝙴𝚃 𝚃𝙾 𝚅𝙾𝚃𝙴 𝙲𝙾𝙼𝙼𝙴𝙽 𝙰𝙽𝙶 𝙵𝙾𝙻𝙻𝙾𝚆 𝙷𝙸𝙷𝙸 𝚂𝙰𝙽𝙰 𝙽𝙰𝙶𝚄𝚂𝚃𝙾𝙷𝙰𝙽 𝙽𝚈𝚄 𝙴𝙽𝙹𝙾𝚈 𝚁𝙴𝙰𝙳𝙸𝙽𝙶