Novel & Cerita Say Yes To Heaven

“Awit sa ‘yo. Wala kang maloloko rito. Gusto mo na maging kayo. Kasasabi mo lang kanina na 'di mo matanggap na ‘di siya iyong end game mo, e. ako pa lolokohin mo.” Napahawak si Lyle sa batok at tumawa. “E, maliit lang naman posibilidad na ro’n e. Mahal na mahal kaya niya si Zamiel. Kahit wala siyang sabihin, mararamdaman mo.” “Ang gulo mo. Ano ba talaga gusto mong gawin sa buhay? Pick a struggle nang alam mo anong daan tatahakin mo!” “Iyong una, pero kung mangyayari iyong pangalawa, edi salamat sa Diyos. Worth it siyang hintayin.”

sagot ko. Lumapit si Tito Gabriel. “You have no heart.” “Tito,” sabi ko. “I’ve been honest from the start.” “Honesty doesn’t excuse cruelty,” sagot niya. “Neither does entitlement,” balik ko. Bumalik ako sa silid namin. Nandoon pa rin si Heaven, nakaupo sa kama. “Okay ka lang?” tanong niya agad. “Oo,” sagot ko. “We’re leaving.”

Aba'y ang kapal nga no ng pagmumukha ng g*go? "Yes! Yes! Sabay natin si Mommy!" Ani ni Munde na sobrang nasiyahan. "Anong yes, yes? No, no! You don't even have my permission to go out." Giit ko sa bulilit na hindi alam kung anong dinalang gulo sakin. "You don't have to be so strict with the kid. He needs fun at his age." Sabi ni Devan.

Ako yung maid at siya dapat yung tinatrato kong ganyan one wrong move and all of these will fail. "I'm sorry. Sisiguraduhin ko sa susunod," he smiled. "And thank yoy for the patience you gave my son. Tama nga ang Daddy mo. You are an angel sent from above." Napahinto ako. He said that? Sinabi ni Dad na isa akong anghel?

“…yes. A thousand times, yes.” Tumawa si Gideon, sumigaw ng, “Mama said yes! Mama said yes!” sabay talon sa gitna namin. Tumawa kami ni Gabriel, sabay yakap sa kanya. At doon, sa gitna ng tanawing parang langit, niyakap ako ni Gabriel nang mahigpit—hindi ’yung halik ng pagnanasa, kundi ’yung halik ng kapayapaan.

“Say yes!” “It's a yes, yes! Yes! Yes!” Muling tinginan ni Xianelle ang kambal, pareho itong nakangiti dahilan para suklian niya ng ngiti nang marahang tumango si Ace. “Is it a yes?” Muling tanong ni Klinton. “Y-yes,” Inabot ni Xianelle ang kamay kay Klinton. “Yes?” Paninigurado ni Klinton. Xianelle chuckle while in tears. “Yes, I will mary you.”

Isang bagay na ngayon ko pa lang naramdaman. “Pwede naman mag-iba ang plano,” mahinang sabi ko. Katahimikan ang sumunod sa aming apat. “Wait, ayos lang ba kayong dalawa?” Hindi na napigilang itanong ni Heaven. Alam kong naninibago sila sa hindi namin pagkikibuan ni Zid.

"Nagsasakit-sakitan ka lang yata para makasama mo si Heaven." Hindi niya napigilang mapangiti sa sinabi nito. At sa ngiting iyon ay para niya na ring kinumpirma na totoo ang hinala nito. "Trevor, hindi ko gusto 'yang ngiti mo. May pinaplano ka bang masama kay Heaven?" "Wala," agad niyang tanggi. "Wala?" "Wala nga. Gusto ko lang siyang makasama." "Tigilan mo nga si Heaven. Ikakasal na 'yon."

Kasi ibang heaven ang pumasok sa utak ko, yung mahaderang heaven na Cum Laude at nagmaster daw sa US. "Do you think I'm going to heaven—" "Hell no! Don't think of going to heaven dahil sa hell ka mapupunta." Angil ko sa kanya. Masaya siya eh kung doon siya mapupunta kay Heaven? Happy sila eh! Happy! A ghost smile crept on his lips. "Hell? Okay." Lumawak pa ang ngiti ng ungas. " I love going to hell than heaven anyway." Baliw! Mas gusto pang mapunta sa hell. Siraulo talaga!

sagot ni Clyde na lalong nag pakunot ng noo niya. “Kasi Daddy one time dumaan ako sa silid ninyo, narinig ko si Mommy parang hinihingal, then panay ang sambit niya ng “Oh my God, Honey, it’s heaven. Then sabi mo kay Mommy.. “Sweetheart, you will find no one else in heaven but me, and I will make you taste its pleasure and glory.”