Self Quotes Tagalog Novels & Stories

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

--- --- --- --- "Quinn." --- --- --- --- Isang salita lang. --- --- --- --- Pero sapat para bumalik ang lahat ng sakit. --- --- --- --- "Kung pinapanood mo ito..." --- --- --- --- "Alam kong natagpuan mo na ang mga sikreto." --- --- --- --- Huminga siya nang malalim. --- --- --- --- "At alam kong galit ka sa akin." --- --- --- --- Napaluha ako.

Parang natakam naman siya agad. Napatingin siya sa gawi ni Sebastian, nagmamaneho pa rin ito. “Good morning, sleepyhead!” nakangiting sabi nito. “Morning, anong lugar ito?” tanong niya. “Nandito tayo ngayon sa villa ko, pero don’t you worry, sa Quezon Province lang ito. Malapit-lapit lang sa Manila,” tugon nito.

sigaw nito. Napahinto siya at malungkot na nilingon ito. "Do it. The hell I care. All my life, Mom, sinunod ko lahat nang gusto ninyo. I didn't ask anything from you. Hindi ako naging maluho kahit alam kong kaya niyong ibigay ang lahat sa 'kin. I didn't pursue my dreams to become a chef because you said so... I did what you wanted. I've become what you wanted me to be. Isa lang naman ang hiniling ko. Hayaan niyo kong mahalin ang taong mahal ko and that's Angela. I love her and she's the only one I need. Hindi ko kailangan ng mana o nang kahit ano. Si Angela lang, Mom... bakit ayaw mo pang ibigay sa 'kin 'yon?" puno nang hinanakit na tanong niya sa ina, pero hindi ito nakapagsalita.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

mayabang netong sabi "Also, you don't know me? Remember, I have autographed your cousin's scrapbook,and now you are acting like I am a stranger to you? Funny. Napaisip naman ako kunwari sa tanong neto. "An autographed? Scrapbook? Oh, I am so sorry. Look, I am drunk. You are Elias Tan, right?, nakangiti kong wika dito habang parang baliw kong magsalita dahil na rin sa tama ng alak. Ramdam ko pa rin ang tama ng Alcohol sa katawan ko pero active pa rin ang utak ko para magsinungaling dito.

sumandal ito at huminga ng malalim. "You are strong like a bull, Dad. Tinamaan ka lang ng trangkaso nung nakaraan kaya para kang nanghihina, nataon pa na namatay si tito Gabo. " sabi ni Miguel na naiiling sa kadramahan ng ama. Ganoon na talaga ata pag tumatanda, nagiging malurit at makulit.

seryosong sagot ko "Yeah, nakaraan na iyun pero alam kong alam mo na mahirap kalimutan. Alam kong nasa puso mo pa rin ang sugat na dulot ng nakaraan at alam kong mahirap para sa iyo na kalimutan ang lahat-lahat." seryoso niyang wika

"Ayaw mo?" Malalim ang titig sa kanya ni Lyndon. "Oo, hindi kan a ba nakakaintindi ng tagalog ngayon? Tumingin si Anika Yanqing kay Lyndon at inulit ang sinabi, "Ang sabi ko, Ayoko...."