Quotes In Tagalog About Life Novels & Stories

'' sabi nito with matching pataas-taas pa nang isang kilay sabay irap. Lt din tong babaeng to. Pano nalang kung maging kaibigan ko na talaga to? Major major changes na sa tahimik kong buhay. Di na magiging boring ang buhay ko sa araw-araw na pag pasok ko dito sa school.

Nag-order rin si Mara dahil pareho kami na 'coffee is life'. Nagkwentuhan sila sa likod gaya ng dati, gustong malaman ni Quil ang nangyayari sa paligid niya. Gusto nitong malaman ang mga tanawin na nasa daan. Nakakapanibago rin dahil nakakaintindi na rin ito ng salitang Tagalog. Tinuturuan kasi ito ni Vanna at Mara. "Uh, kuya, pwede bang magtanong?"

Muling sagot nito. “Isaac, hindi laging nasa taas ang tao. Tulad ng kasabihan, parang gulong ang buhay, paikot-ikot, minsan nasa ibabaw ka; minsan nasa ilalim. Sa lagay ni Danica ngayon ay hindi talaga siya magkakaroon ng maayos na project not unless magiging malinis ang pangalan niya sa mga viewers. Sa ngayon, magpasalamat na lang tayo sa opportunity na binigay ni Jiro sa kaniya.” Paliwanag nito.

ah basta hindi ko alam! "Hindi ko alam" sagot ko nalamang pero bigla itong umupo sa harapan ko "pano ko malalaman ang mangyayari o mararamdaman ko kung hindi naman mangyayari ang sinasabi mo at isa pa bakit naman ako aasa na buhay pa siya" dagdag ko "kung buhay ito di sana nag pakita siya sakin"

sinabayan ko ang matatalim niyang titig. "We have a saying that goes, 'When life is owing, life is also paid' which means that there is no fault in the mafias' and gangsters' world when it comes to death." "So masaya pa kayong pumatay ng mga taong walang kalaban-laban? Gan'on? Wow naman, ang gagaling niyo, ano?" pinakita ko sa kanya ang pagiging sarkastiko ko. Napasinghap siya at salubong ang kilay niyang bumaling sa akin.

Sagot nito " Wala tayong pakialamanan ng personal life at basta lahat ng sinabihin ko sasang-ayonan mo, yon lang wala tayong magiging problema hanggang sa manganak ka" Paliwanag pa nito na ikinatango ko

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Marahas na tanong ni Migo. "Buhay at kamatayan ang pinag uusapan dito! Kaya paano kami magtitiwala sayo? Sa mga nangyari sa anak ko! Tila bulag at bingi ka sa lahat,alam mo kong gaano kami nasasaktan sa tuwing nakikita namin siyang nahihirapan." Wika ni Mr.Quinto."subalit sino ba ako para husgahan ang pagkakataong hinihingi mo." Final niyang wika. "Dad!"

May problema eh, parang dinadaga. “Ano naman yun?” Itanong mo sa Lolo mo huwag sa'kin shokoy.” “Ang lalim ng mga tagalog mo, minsan napakahirap sisirin.” Mga lalaki nga naman talaba yakang-yakang sisirin pero tagalog utak naaalog daw.

“Sus, we’re not halfway there yet. Marami pang pwedeng mangyari sa buhay natin. Madadapa pa ulit ako ng ilang beses, iiyak, at matatalo pero ang importante ay hinding-hindi tayo susuko. Life is a game and you gotta be a player. You may not always be a winner but be sure to be a fighter. Walang imposible sa taong may pangarap at nagsisikap.” “Motivational speech pala ang pakay mo kaya ka nandito ha...” She laughed along with me. “Pero thank you, siswa. Nakakalakas talaga ng loob iyong mga words of wisdom mo lalo na at alam at nasaksihan ko lahat ng mga pinagdaanan at nilagpasan mo sa buhay. You are someone truly worth emulating, Toyang. Kaya dapat ay bilib at proud ka rin sa self mo no!”