Selfie Quotes Novels & Stories

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Ngunit habang ini-scroll niya ang mga bagong kuhang larawan… Bigla niyang naalala ang sinabi ni Tyron kanina. "You're never in your own pictures." Napahinto ang kaniyang hinlalaki sa screen. Tahimik siyang napangiti. "Tama ka nga." Mahina niyang bulong. "Wala nga ako." Napatingin siya sa sariling repleksiyon sa salamin. Ilang segundo siyang nag-isip. Pagkatapos ay dahan-dahan niyang iniangat ang cellphone. Binuksan ang front camera.

I answered while looking at our way. Tumango naman siya. Sumakay kami ng escalator para pumunta sa second floor. Kuha siya ng kuha ng litrato habang paakyat kami. Pinicturan pa niya ako habang hindi nakatingin. Hinayaan ko lang siya sa ginagawa. “Selfie tayo! Pangstory ko lang sa i*. May I* ka ba?” “Ugh.. wala,”I answered shyly. “Boring naman ng life mo!”she said playfully but I don't take it as an insult. Natatawa pa nga ako.

sabi ulit ni tita, tumango at ningitian ko lang ito. "Tita, tito pwede po ba tayo mag papicture dito sa bagong bili kong cellphone para may remembrance naman po tayo" saad ko sa mga ito ng mediyo malakas ang pag bigkas ko kasi ang ingay ng mga tao at may music din ng crismas song na umalingaw-ngaw dito sa boong harden. "Aba'y oo naman iho" si tito sean na ang sumagot kaya kinalabit ko si bukikang na abala sa pag selfie nito, lumingon naman ito sa akin.

Muli akong ngumiti nang itapat niya sa aming mga mukha ang camera. Nasa dalampasigan kami ngayon upang panoorin ang pagsikat ng araw. "Let's take some more pictures..." Nangawit na ang labi ko kakangiti kaya ngumuso naman ako. "Hindi ko akalain na mahilig ka palang mag-selfie," komento ko. "Not really... Gusto ko lang punuin ng pictures natin ang social media account ko," nakangiti niyang sagot habang tinitignan isa-isa ang mga kuha namin.

he asked. “I-I do.” Totoo na medyo gumaan ang pakiramdam ko. Maybe I just need a little of his explanation. I saw him smile. His lips curved. Mas lalong gumaan ang pakiramdam ko. Until we found ourselves smiling at each other. Aww. This moment is so precious. “Let’s take a selfie!” I said to him sabay labas ko ng phone ko. And just the same as other man I knew who are serious ones, agad na tumalikod si Maximo. This is his way of refusing to our selfie pero papayag ba naman ako?

Pero sabi ko kahit para nalang sa sarili niya. Babalik pa kaya siya? O dun na siya sa America magsstay for good? Damn it! Why would I think about him? When I already have someone else? Paglingon ko sa may pader nandoon nanaman yung quotes na "Life is like a camera. Focus on what's important and you'll capture it perfectly." Napanguso nalang ako sa nabasa. Siniko ako ni Khyla dahilan para mapalingon ako sakanya.

Nakadapa ako sa kama at s’ya naman ay naka-upo’t nakasandal sa headboard. “Which one?” I showed him a picture I took. Selfie lang ‘yon dahil wala akong nadalang gamit for taking pictures. “This.” At itinuro n’ya ang isang mirrored shot na picture ko. Side view ang position ng katawan ko kaya kita ang kurba ng pwet ko. I didn’t know na ito ang pipiliin n’ya ‘cause it’s too revealing. “What should I put in my caption?” I ask him.

I suddenly became a famous person. "That was my life, I was living because I need to. I'm living myself just to survive no other meanings. I once was lost in the darkess skies yet I made my own light, someone thought me that I'm the brightess moon that ever exist." I smiled and slowly grabbed the scissors. I look at Rey, he smiled at me and nodded. I sighed before getting it and looking at the people in front of me. "And that is my life quote and the reason while I'm still living. I'm living so I can be loved, happy and blessed. I'm living for him, for my other half."

aniya sa akin. Ngiting tumango ako. “Sure. Selfie lang pala,” tugon ko dito kaya agad niyang nilabas ang cell phone niya saka kami nag-selfie. Matapos mangyari ‘yon ay biglang sumingit ang isang babae. “Gusto ko rin po sanang makipag-selfie sa’yo, Miss Jasmine,” ani ng babae. Biglang nagkumpulan na ang mga tao at pinalibutan ako dahil gusto rin nila makipag-selfie sa akin.