Novel & Cerita Selfless Love

“Wala kaming balak na hadlangan ang pagmamahalan ninyo. Hindi naman masama na mahalin ninyo ang isa’t isa. Wala kayong tinatapakang tao at mas lalong wala kayong nalalabag na batas. Kaya sige na, puntahan mo na siya. Mahalin mo nang mabuti ang anak ko at sana...huwag mo siyang susukuan.” Hindi ko na napigilan ang paghagulhol. Niyakap ko si Tito Rayver sa sobrang tuwa ko. Ang akala ko paghihiwalayin niya talaga kami ni Arc. Ang akala ko masamang tao siya para gawin ‘yon. Mabuti na lang at pagsubok lang pala. “Your love for him is selfless. Hindi madali gawin iyon. Pagmamahal na handang magsakripisyo at magparaya. Because sometimes...when we love a person, we tend to be selfish. To the point t

nakangiting lingon ko sa kanya. "Hmmm... Love is patient?"napapaisip na wika niya. "Wala kang patience sa katawan. Ano pa?" She rolled her eyes. "Love is selfless." "Iyan nga rin ang pinagtataka ko, Ress-chan," napapailing na wika ko. "Nande?" tinatanong niya kung bakit. "Kasi ikaw ang klaseng tao na napakaselfish," natatawang sabi ko sa kanya.

Hindi niya kailanman inisip na kailangan niya itong matutunan. Nagkrus ulit ng mga braso si Jay, parang gurong nagpapaliwanag. “Ang love, Shawn, ay ’yong hindi mo kayang kontrolin ang sarili mo. Lagi mo siyang naiisip. Automatic kang nag-aalala sa bawat kilos niya. Kapag nakita mong may ibang lalaking malapit sa kanya, magagalit ka, magseselos ka, at magiging insecure ka. Ang love ay kapag lahat ng prinsipyo mo, lahat ng bawal at hangganan mo, hindi gumagana sa kanya. Siya lang ang exception. Love is when you see her in danger, you run without thinking. At love is… gusto mo siyang mapasaiyo, gusto mo siyang manatili sa tabi mo, forever.”

Hindi mawala sa isip ko ang mukha ni Tita Aleana at ni Gwem, how fulfilled they are feeling right now. Kinuha na nila si Jascha sa akin, pati din ba ang dangal ko bilang tao ay babawiin din? Some people could really kill for their passion, others cannot. The selfless givers always endure the pain because that's the best version of love that they could give. Pure and innocent. Painful but true.

Samantalang yung Mariano Brothers ay nakatayo lamang habang naghihintay ng panibagong ibabato sa amin at ito nga yun… “What is love?” Lahat kami natigilan, lahat malamang ay nagulat maging ako. He questioned us with a glint of amusement in his eyes with our reactions. Hindi ko alam kung bakit niya ito naitanong sa amin, saka ko lamang napagtanto nang may sumagot at napatanga ako ng marinig ko ito. “Love is selfless, it can sacrifice, let go and accept the pain no matter what but sometimes it can be a poison.” Ani Thunder

Nag-aalala ko namang tiningnan si Dior at nakita kong nahihiya siyang nakayuko, ngunit nang makita niya akong nakatingin sa kanya ay ngumiti siya. "Don't mind them. What is important is I love you... and we love each other, right?" nakangiting sambit ko ngunit malungkot pa rin siyang tumango. Kahit nakangiti siya ay bakas pa rin sa kanyang mga mata ang lungkot. "Love isn't about money, Dior. All I want is to be your wife and—" "Nelle?" sambit ng isang tinig dahilan upang mapatingin ako sa pinanggaling niyon.

She hopes and prays na matutoto ito at ang sakripisyo niyang pagpapaalipin dito bilang parausan at laruan ay may magandang maidudulot din para kay Jethro. Kahit wala na ng matira sa kanya.Ganun siguro kung tunay na nagmamahal.Selfless love is a persistent love.If this is the only way for Jethro to realize how immense is to be in love than in just playing fire in love. Sumumpa na siya sa kama at nanalangin sa Diyos at agad din nahimbing sa pagtulog.May ngiting pag-asa ang namutawi sa kanyang bibig bago tuluyang tinangay ng karimlan.

How will I able to manage that pain? Sa paglalasing ba? Kasi dapat ngayon palang alam ko na ang dapat kong gawin! Ngayon naiintindihan ko na si Penny kung bakit mas gusto n'yang lunurin ang sarili sa alak. Kung bakit mas gusto n'yang ilaan ang sarili sa pagpapakalasing. Love is a poison. It can kill us slowly. "Then.., I'll tell you everything. Everything that you need to know."

Naalala ko pa na halos manghina ang tuhod ko nang makita ko kung gaano siya kaganda nang araw na 'yun. "I vow to love you as you love me, through all hardship, darkness, and pain to reach for our joys, our hopes, and always with honesty and faith. I promise you my unconditional love, tenderness, and undying devotion, to not ask you to be more than you are, and to love you for being you. I promise to prioritize your happiness before mine. I-I promise to you... That whatever happens in the future... I-I'll be happy for you." She vowed and I can see tears from her eyes. Pakiramdam ko ay gustong ko ding umiyak pero pinigilan ko ang sarili. Hindi tama 'to. May iba akong mahal. May iba akong gusto

Hinahagod niya lang ang likod ko. "Iiyak mo lang 'yan, love. Naiintindihan ko na mahirap malaman na may sakit ang isang kaibigan. Leukemia pa. Just cry out, my love. Nasubukan ko na rin 'yan, namatay yung kaibigan ko dahil sa ganyan na sakit." Sabi niya at kaya siguro ako umiiyak dahil nabigla lang ako. Tapos pag magkasama kami parang wala siyang sakit 'yon pala mayroon.