Selfless Love Novels & Stories

“I think I am, Connie. Dahil nasasaktan akong isipin na pagkatapos ng sampung taon ay kailangan naming maghiwalay. At nagseselos ako sa mga babaeng parte pa rin ng buhay niya ngayon. At first, I thought… that I only need him because of pregnancy hormones. But it wasn’t the case, Cons. I need him because I love him. There was something in him that made me realize he is the only man I wanted to be with my whole life. He is actually kind and gentle, kung makikilala mo pa siya nang husto ay makikita mo rin ang mga katangian niyang iyon. Kapag nasa paligid siya ay masaya ako—if this isn’t love, what is?” Sumandal si Connie sa backrest ng sofa, muling humigop ng kape at sandaling nag-isip. “Alam k

In the middle of the grand dining area,all the luxury item that defines what standard they should have. I guess ,love isn't one of it. They have prove me that love isn't something you just gain just because you two were connected.It wasn't something that will keep you together just because you two become parents. Love is a faraway thing only a few can reach. My body immediately wait for the same cold voice that usually bounces whenever she's pissed. "Azazel you've got something for us?" And there it is.I stop eating,drop the utensils on my plate and wipe the sides of my mouth.This has been rehearsed for years and it took quite an ample of time to get used to it.Never bothering to raise my h

Nasanay na ako, lalo at pansin ko na gustong-gusto ng aking asawa na nakikita akong maganda sa tuwing uuwi siya. Sabi nila, kapag mahal ka ng asawa mo, tanggap ka nila kahit ano pa ang itsura mo. Tanggap nila kahit magbago ka man. Yes, that's true love. Pero para sa akin, kailangan ko ding mag-effort. Hindi lang naman para sa asawa natin ang pag-aayos natin kung hindi para din sa ating sarili. If we look good, we also feel good. "Good morning, Mommy." Nasa nursery room sina Mommy. Binabasahan niya ng story book ang triplets.

Tinanguan ko sila at mabilis na inulit ang order nila bago pumunta sa counter, napabuntong hininga na lang ako, sa hindi ko malamang dahilan pakiramdam ko nababalewala ako I mean, alam ko naman na hindi kami friends at hindi naman ganun katagal yung oras na nakilala ko sya pero kahit man lang sana Hi o kahit sana ngitian nya na lang ako pero wala eh, ni hindi nya nga ako magawang sulyapan... naiinis ako na nalulungkot kahit hindi naman dapat. Argh! Ewan ko ba! After all we're a complete stranger to each other!

"Naiintindihan mo siguro ang ibig kong sabihin." Morgan gave a curt nod. "What happened?...if you don't mind." There was loneliness on his voice. Hindi niya lang mawari kung para iyon saan. She shrugged, saka muling dumungaw sa labas. "As with famous love stories, I, too, have my own. `Yon nga lang ay malungkot iyon," sambit niya sa mahinang tinig. "I fell in love with a man who's not worthy to be loved. Iniwan niya ako matapos na makuha ang gusto niya. Hindi niya pinanagutan ang ipinagbubuntis ko. He's the worst man I have ever known!" Muli ay bumulusok ang poot niya para sa lalaking katabi. Hindi man sa kanya iyon nangyari, ngunit ramdam niya ang pait at sakit na dulot niyon para sa pinaka

The only right thing to do kahit na sobrang sakit is to let him go. Love is about two heart that become one. But his heart is not belong to me simula palang.

I stopped talking to laugh. Yung kakasabi ko pa lang na lagi niya akong tinatarayan at tinititigan ng masama ay ginagawa na niya ngayon. Hinaplos ko ang kamay niya at ngumiti. "That's the reason why I love you so much. You are always true to yourself. Lagi mong pinapakita at sinasabi yung nasa loob mo. You are strong and you are an independent woman. I admire you for everything. I like your braveness in those times you are fighting with sadness and pain. I love everything about you. Your flaws, your weaknesses, your insecurities and your past. When I choose you, I already choose the whole you. Everything about you is important to me…" Napabuntong hininga ako at sinalubong ang tingin niya.

Best wishes, Lauren. Napalunok ako at sandaling ibinaba ang letter tapos ay huminga ng malalim. "Why does it have to be this hard? He's so kind that it's so hard for me that I am hurting him." Nakanguso kong sabi at nilingon si Zai na nakatingin sa akin. "That's how love works, but his love for you is unconditional and not selfish." Zai sermoned and lower the heat. "Aalis na ba siya?" Kinakabahan kong tanong.

Maging ang kanyang sariling estado sa buhay ay kinalimutan niya rin para lang pagsilbihan si Sebastian dahil sa labis na pagmamahal niya rito, hindi sa yamang meron ito. Kailangan ba talaga ang estado pagdating sa pag-ibig? Kapag walang estado sa buhay ang isang tao, hindi na ba dapat mahalin pabalik ng taong mahal niya? Magiging masaya kaya siya kung mamahalin siya pabalik ni Sebastian at ng buong pamilya Vergara kung dahil lang iyon sa estadong meron siya sa buhay?

Malamang mapapansin niya talaga iyon dahil nga kanina pa kami napapasulyap sa isa't isa. "Yeaahh!" Napatingin kami ni Charleston kay Zarrah at doon napansin kong wala si Dion sa tabi niya. Muli kaming napatingin sa stage at doon nakita namin si Dion na may hawak na mic, na tila ba kakanta. Saglit pa ay tumugtog ang banda at natigilan ako sa kantang kakantahin niya. Intro pa lang ng kanta ay biglang bumalot sa akin ang kaba. Kung hindi ako nagkakamali, kanta iyon ng Def Leppard, na When Love and Hate Collide. Minsan ko nang narinig ang kantang iyon, at pakiramdam ko ay nababalot iyon ng saya at lungkot na sadyang noon ay hindi ko maintindihan.