Aba, tuwang-tuwa ako pag pinag-uusapan ang salitang 'alindog' — napakaraming paraan para ipakita ito sa pangungusap. May mga linyang diretso at mapang-akit, at mayroon ding mga banayad na pahiwatig na nag-iiwan ng impresyon.
Halimbawa, ginagamit ko ito kapag gusto kong ilarawan ang kariktan na hindi lang panlabas: 'Ang tawa niya'y may alindog na agad humahawi ng lungkot sa paligid.' O kaya kapag ipinapakita ang misteryo: 'May alindog ang mga mata niya, parang may kwentong hindi sinasabi.'
Ginagamit ko rin ang alindog para sa tanawin o sandali: 'Ang dapithapon sa baybayin ay may alindog na nagpapahinga sa puso.' Sa mga pangungusap na ito, mahalaga ang tono — malambing, maikli, at masining — dahil doon lumilitaw ang tunay na dating ng alindog, hindi lamang ang pisikal na kagandahan kundi ang pang-akit na umaantig sa damdamin.