Serendipity Private Resort Mga Nobela at Kwento

Andreana were amazed on how well maintained the property and on how the staffs welcome and interact to the guest and visitors. Crystal Beach Resort. That was the name of the resort they went to. With an eight-hectare property of agoho (pine) tress. A staff member took them to their cabin. Wazel reserves two cabins. Silang tatlo sa isang cabin, at ang binata naman sa kabila. “Mommy, I want to go swim now!” Nakatawang tiningnan nila ni Melisandre ang bata na nakabihis na ng swimsuit.

"Peace lang walang mind." Napamaang ako dahil sa sinabi ni Damonyo. Kahit kailan panira talaga siya ng mood. Napasuntok na lang ako sa hangin dahil sa pagkairita bago ko siya sinundan. Nandito ata kami ngayon sa private resort ng mga Monverde, kasi may nakita akong malaking letter 'M' sa harapan kanina. Nabalot ng mga bulaklak at punong kahoy sa paligid, sobrang aliwalas ng paligid na akala mo naman ay nasa paraiso ka na.

When sure it’s negative, saka ay tuluyan na siyang sumakay sa kotse ni Jarred. Saka na nito pinaandar ang sasakyan. Then they were off. Sa isang di-kalayuan lang na resort hotel sila nagtungo. She was kind a surprise, dahil supposedly ay rival hotel ito ng sariling business nito. The same resort-hotel business at napakalapit lang ng proximity ng mga ito sa isa’t isa. Kilala rin at pamoso ang ‘The Exquisite Island Hotel and Resorts’ among beach goers.

tanong ni Franlester sakin hawak ang kamay ko habang ang isa niyang kamay ay nasa manibela dahil nagdadrive ito at papunta kami ngayon sa Serenity. “Oo naman! Isang taon na kaya nung first and last na punta natin doon no” nagngingiti kong sagot. Nang marating namin ang Serenity ay nagulat ako dahil meron yatang ikakasal, para tuloy akong pinagsakluban ng langit at lupa dahil hindi yata talaga para sakin na malibot ang lugar na ito. Bukod kasi sa private property ito ay hindi ka makakapasok kapag may okasyon, lalo na kung wedding.

"Breathtakingly beautiful!" She can't hide her excitement. Hindi siya nagsisi na sumama kay Adrian. While looking at the beautiful scenery in front of her, she let out a sigh of relief. There's a huge man-made waterfall. There's also about 50 two-bed cottages aside from the main building, and it has spacious flower garden on the right side of the resort. Hindi siya magkanda-ugaga sa pagpuri sa napakagandang kalikasan. Sa may dulo ng flower garden, ay masukal na kagubatan. Tanaw niya ang kagandahan ng resort dahil ang entrance nito ay nasa bandang itaas. Kailangan pa nilang bumaba sa maganda at kulay green na hagdan. "Sino kaya ang may-ari nito." she whispered.

Pakiramdam ko may nakakita sya na hindi ko nakikita pero hindi ko na iyon pinansin pa at nagpatuloy sa pakikinig sa kung ano pang sinasabi nung tour guide namin. "Nang mamatay si Doña Erlinda at Don Carlito, ginawang retreat house ang mansion nila para mapakinabangan naman ito gaya ngayon. " pagpapatuloy nya saka huminto sa tapat ng isang kwarto na may nakakabit pang kadena at kandado. "You are all restricted to go in this room. Kwarto ito ng namayapang anak nina Doña Erlinda ngunit ginawa nang bodega ngayon. "

Paakyat palang ng hagdan papunyang VIP lounge ay nagsisigawan na ang mga kasama ko. Hindi kagaya sa baba ay mas tahimik naman dito sa taas. Tulad ng sabi ni Kira ay kami-kami lang ang nasa taas. Ilang waitress ang nagtulong-tulong sa pagdadala ng mga inuming alak at pulutan sa pwesto namin. May mga activities din na pwede kang gawin dito sa taas. Like beer pong, darts, billiard, cards, at kung ano-ano pa.

Minsan lang siya makapunta sa Seychelles kaya susulitin niya talaga ng bongga! They booked an entire garden villa at Hilton Labriz Resort and Spa, it's a cozy place to stay at napakapayapa pa ng environment. You got to enjoy the view of the Mount Dauban at may private terrace na may sun laungers pa doon. Glass wall din ito, pati nga sa bathtub nito ay glass wall at makikita talaga ang buong pagkatao mo kung sakaling may tao sa labas but good thing ay private nga ito kaya hindi ka pa din makikita. "Look at their parquet flooring, ang ganda diba? Do you think babagay ang ganto if magpapatayo ako ng beach house?" Tanong pa ni Xavier sa kanya.

“Each one built using sustainable materials, powered by renewable energy, and equipped with integrated smart systems—everything from lighting to temperature control will adapt to the guest’s preference.” Tumaas ang kilay ng isa sa mga kasama ni Caldwell, si Steven. “That sounds ambitious. What about accessibility? Batangas isn’t exactly… high-end yet.” Ngumiti ako. “That’s why we’re here. The resort will include a private heliport and yacht docking facilities. Clients will have complete privacy from the moment they arrive. We’ll also build an exclusive shoreline access route—no tourists, no interruptions.” “Impressive,” sabi ni Mr. Caldwell, sabay tumango. “And the main structure?”

Ako nga naka private chopper dahil trauma ang hatid sa akin ng yachty. Plano nila mommy na i turn over sa akin ang ownership ng resort kung magugustuhan kong tumambay rito, they give me one month para pamahalaan ang resort saka na magdedesisyon kung itutuloy ang turn over. Pumayag na rin ako, para may pagka abalahan ako, this time. Will hindi ko naman ipagkaaila ang kagandahan ng isla. It's a peaceful place where everybody wants to stay, malayong malayo sa Beaches sa siyudad. Non-toxic.