Serendipity Private Resort Mga Nobela at Kwento

sagot naman nito. "Saan tayo pupunta? Parang hindi ito ang daan pauwi?" bigla siyang nag palingalinga ngunit nginitian lamang siya ni Richard. Makalipas ang halos isang oras ay nakarating sila sa R and J paradise resort, hotel and restaurant. "Chard wala akong ganang kumain kung iniisip mong dumaan dito para kumain sorry pagod na pagod ako at ang gusto ko lang ay matulog ng matulog please lets go home." pakiusap ni Jade rito.

The Trident din ang pangalan ng resort, ang sandata ni Poseidon. Maingat ako sa paglalakad dahil ito ang unang beses kong magro-room service. Wala ring trolley, which is understandable. Now, I have to balance everything, lalo na ang baso. Pero kahit anong ingat ko, may natapon pa ring juice nang marating ko ang kuwarto. Hirap man ay kumatok ako.

Isa siya sa apat kong kaibigan at isa ring konsehal ng lungsod kaya sanay na siya sa ganitong klaseng pagbabasa ng tao. Nandito kami ngayon sa isang pribadong resort, isang lugar na kami-kami lang ang nakakaalam at may access. Tahimik, eksklusibo, at malayo sa ingay ng mundo. Ito ang go-to place namin tuwing kailangan naming magkita-kita nang walang istorbo. At ngayon… mukhang ako ang pinagdidiskitahan nila.

At sa sagot kong ‘yon, bigla niyang hinawakan ang kamay ko habang nagmamaneho, marahan lang — pero sapat na para pasayahin ang buong araw ko. Maya-maya pa, huminto kami sa isang private resort na tila kinuhang buo ni Zephyr para sa araw na ito. Pagkababa ko ng sasakyan, napatingin ako sa paligid. Tahimik, presko ang hangin, at napapalibutan ng mga punong tila ba sumasayaw sa lambing ng simoy ng umaga. May maliliit na ilaw sa mga pathway at isang gazebo sa gitna, na may puting kurtinang humahampas sa hangin.

Ang palad ni Abbess Inang Serendipity ay mukhang natapik ang Wonder Travel na anting- anting at kaya napagana nito ang anting- anting! Nako! Hindi puwede ito! Ang Wonder Travel na anting- anting ay ipapadala ang isang tao sa isang walang tiyak na lokasyon. Wala siyang ideya kung saan siya nito ipapadala!

Tahimik ang paligid habang papalapit sila sa kanilang honeymoon suite sa isang private villa sa Amanpulo—isa sa pinakamamahaling beach resorts sa buong bansa. Sinalubong sila ng malambot na simoy ng hangin at ang banayad na tunog ng alon mula sa dagat. Ang buong lugar ay tila isinulat mula sa isang fairytale—glass walls, wood accents, at mga petal-strewn pathways. The night itself felt like a long-awaited dream finally unfolding.

Matapos nilang mailagay sa kani-kanilang mga cottages sina Ralf, Jasmine, Rafa, Clarisse at Lilet at pagkatapos nilang magpalit ng damit ay napagpasiyahan nilang maglakad-lakad muna sa dalampasigan. Bukod sa mga staff ang Paradis du Soleil Beach Resort ay sila lamang ang mga tao doon. Gaya nga ng sinabi noon ni Jasmine, isa iyong private beach resort na pagmamay-ari ng isa sa mga mayayamang kaibigan nito... "You're right. This is like a paradise on earth." Rafa nodded in agreement. "What does Paradis du Soleil mean?" ang curious na tanong naman ni Ralf.

Maganda din ito talagang gawing resort dahil kumpleto na ito ng mga malalabuyan ang kulang na lang ay mga cottages para may tuluyan ang mga taong gustong mag over night sa may island. "girl napaka ganda pala nito sa personal!" sabi ni Ian sakin napatingin naman ako sa kanya. Naka peace sign na siya kaagad sa akin. "sis alam mo niyo ang tungkol dito?" tanong ko sa kanila.

“Pahinga muna tayo. Masaya ‘yon para kina Amara at baby Lucien. Relax lang.” “Hmm...” kunyari nag-isip si Apple. “Hindi naman masama. Basta huwag lang masyadong biglaan.” “Promise, sagot na namin lahat,” ani Mia na pilit itinatago ang kasabikan. “Tatawagan ko ‘yung resort na dati naming pinupuntahan. May mga kwarto ‘dun na may veranda, may sunset view—perfect para sa family pictures!”

Lalo ngayong nakasuot pa talaga sila ng couple Hawaiian shirts. We asked them for Xielo and Ma’am Beatrice, but they informed us na dumiretso na pala sila rito kagabi. The two were actually neighbors, so palaging nakikisabay si Xielo kay Ma’am Beatrice. I guessed that they would be working today as the game master and emcee. The moment Karen and I entered the Moulin Paradise Resort that was owned by Liam here in Batangas, I couldn’t help but literally gasped. It was a private resort, kung kaya’t solong-solo namin ‘yong buong lugar.