Shifter Novels & Stories

Ako at si Commander Nazi lang din ang nakakaalam sa imbensyon n'yang ito. However, the ship made of Platinum can be only use once a year! May sarili itong shutdown device and it takes years bago ulit magamit. Ginawa iyon para hindi mag overuse ang ship. Kaya dapat lang na ilalabas ko lang ito kapag gipit na at kailangan. Konektado rin ito sa relong suot ko, gawa rin ito ni Platinum but the difference is hindi lang ito basta isang relo. Bukod sa connected ito sa pag-activate ng ship ay may laser din ito na kayang hatiin ang kahit na anong bagay!

“Pakshit naman! Mas lalo ako ninerbyos pero ayos yun. Hindi na ako mag-iisip pano ko paandarin. “ “Ito ang pipintdutin mo para paandarin ang makina nito!” Pinindot ni Jake ang button, at ang makina ay umungol na parang mabangis na hayop. “Kapag nagmamaneho ka, ilagay mo sa D. Kapag ipaparada, ilipat sa P. Ang R naman ay para sa reverse. Simple lang, di ba?” “Simple, haist!, baka mabangga ko to naku lang talaga.” pagmamaktol ko

CHIRP. Agad na tumunog ang gray sedan ni Anne nang pindutin ni Lauren ang key fob na palihim na iniwan sa kaniya. Mabilis siyang sumakay sa passenger seat at isinara ang pinto, tuluyang pinuputol ang nakabububinging katahimikan ng basement.

Sa loob lang ng maikling oras, nakakabalanse na siya at nakakasabay sa mabagal na hatak ng makina. "I-shift mo 'yung bigat mo paharap! Yes, ganyan! Gamitin mo 'yung tuhod mo para sumalo sa impact!" Nakasunod lang nang malapit si Jax sa gilid niya gamit ang sariling board, tila parang isang magulang na nagbabantay sa anak.

Bawat baon ng shaft nito ay sagad at parang ayaw na niyang mabunot yon. Napakapit siya sa kobre kama nang lumuhod si Zandro habang nanatiling nakasampay ang mga binti sa magkabila nitong nalikat. Dahil sa pagbago nito ng posisyon ay umangat ang ibabang parte ng katawan niya. Muli siyang napahiyaw dahil sa sarap nang magsimula itong maglabas masok sa lagusan niya. Swak na swak ang bawat hagod ng shaft nito sa lagusan niya. Ang bilis nito kumadyot hanggang sa hindi na nila parehong ma control ang sarili. Parang may fireworks na sumabog at sandali siyang nablangko kasabay nang paninigas ng kalaman.

Ang assuming ko na talaga. Nasa tapat na ako ng pinto ng car ko when I saw from my peripheral vision that Sir Troy stopped from moving and looked at me. And shocks, ang sakit na ng mga mata ko, trying to see kung sa akin pa talaga siya nakatingin (of course without moving my body. I don't want to be caught). "Hey, Miss Rivera," I heard him say. Ito na, ito na. Nakita niya na nga ako. Ang sama ko naman if I'll ignore him, right? I should at least greet him or what.

Kaso hindi manlang nila masabi ang *Bump* "S-sorry Miss, A-are you ok?" Tinignan ko naman kung sino iyon. Si Ate Miyaka. "Ok lang po iyon, Ate Miyaka" Oppss ang shunga ko, "kilala mo ko?" Napatingin naman ako kay Zeki, nagha-hand gesture ito. Nakita ko naman na may suot syang ID. ah iyon pala ang gustong sabihin ni Zeki, sorry kung Shunga ako.

Kenjie POV Napapailing na kinapa ko ang phone ko na nahulog sa ilalim ng upuan..ngayon ko lang uli ginamit ang kotse na to. Saglit akong natigilan ng may makapa ako,,pagkuway takang tiningnan ko.. Kong hindi ako nagkakamali,ito ang Kwentas na madalas isuot ni Max! Pero paanong napunta to dito sa loob ng sasakyan ko!

Pakiramdam ko tumalon ako in the future dahil in five years’ time, nandito na ‘ko sa loob nito. Before I started the car, tinapakan ko muna ang brake katulad ng bilin sa video for safety. Baka raw kasi bigla na lang itong umandar – mahirap na’t baka makaperwisyo pa ‘ko. Sinunod ko pa ang ibang steps at nang masiguradong handa na talaga, tsaka ko ginalaw ang shifter ko from park to drive.

Binigyan niya ito ng pinakamahusay na ngiti at binigyan siya ng gantimpala pagpapagaan ng kanyang buong kilos. Umayos ang kanyang mga balikat at tumaas ng isang bingaw ang kanyang ulo. Lumapit siya at hinimas ang likod ng kamay niya sa stick shift.