Liham Pasasalamat Sa Kaibigan Novels & Stories

Mabigat. Masakit. Mariing nagdikit ang mga labi ni Harlyz. Gusto niyang aliwin si Daisy. Pero kilalang-kilala niya ang hipag niya. Isang maling salita lang, baka lalo itong sumabog. "At ngayon, hindi niya ako tinatantanan," reklamo ni Daisy. "Tawag nang tawag." "Text nang text." Galit siyang napaikot ng mga mata.

It is like a bomb. Napahinto si Lia sa isang salita na iniiwasan niyang malaman ng mga kaibigan niya. Mariing bumuntong hininga si Lia at tumango sa tatlo niyang kaibigan na mariing nakatitig sa kanya. "Yeah. You are right, Rox. Bakit pa ba namin patatagalin kung parehas kaming nagdurusa at hindi na masaya." Sabi niya at mapait na ngumiti.

"Kaya kong ako sayo ayusin mo para hindi tayo mapaglamayan." "Wag mong isipin na walang nag mamahal sayo. Andito ako kaibigan. Sa samahan kita hanggang sa dulo ng iyong laban!" ngumiti ako sa kaniya at umiling dahil ayaw ko sanang magdrama. Binuhay ko na ang makina nang sasakyan ko at dahil magsisimula na ang palaro.

sagot ko matapos kong hawakan ang kanyang kamay Niyakap akong muli ni ARgus at alam ko na napasaya ko siya. At masaya din naman ako dahil kasama ko na ulit ang lalaking mahal ko. Nagpapasalamat ako sa Diyos na si Argus ang binigay niya sa akin. Alam ko that I will never go wrong dahil mabuting tao ang pinili kog makasama sa habang buhay. “Liam misses you!” sabi niya at doon ko na nga naalala ang bata

Cherry: (malumanay, puno ng pasasalamat) "Salamat, bes. Alam ko na may mga pagkakataong madali tayong mawalan ng pag-asa, pero sa huli, masarap malaman na mayroon akong mga kaibigan na tulad mo. Hindi ko kayang magpatuloy kung wala ang suporta mo." Marites: (tahimik sandali, nang magsalita ay puno ng emosyon) "Kaya nga, bes. Huwag mong kalimutan na hindi ka nag-iisa. Nandiyan lang kami palagi, hindi lang sa mga magagandang araw kundi pati sa mga pagsubok."

Tinuring mo kaming kaibigan, tinuring mo kaming kapmilya, tinuring mo kaming kapatid. Salamat sa pagmamahal niyo ni Kuya Gustavo sa aming tatlo Ate. Pwede ka na pong sumama sa kanya ng hindi kami inaalala. Wag po kayong mag-alala, ako na ang bahala kay Milagring at Mariposa. Hindi ko sila pababayaan Ate. Mamahalin at po-protektahan ko sila gayan ng ginawa mo sa akin.

Hiyaw naman ng hiyaw ang magkakaibigan mas kinikilig pa sila kaysa sa amin. "Yah, he's hot but you're more hotter love...Every part of you makes me drool every time kaya huwag ng i-compare ang sarili sa iba ok...love you..." Ika naman ni Jam na lalong nagpahiyaw ng mga kaibigan nito. Napailing kaming magkakaibigan pero at the same tim tuwang tuwa naman. For the first time ngayon lang ako kinilig as in.

Icha-chat ko ang iba nating kaibigan kaya siguradong mabubuo natin ang 1 milyong! Napaluha siya sa mensahe ng kaibigan. Ramdam niya ang suporta at pagmamahal nito sa kanya. 'Huwag kang gumawa ng kahit anong kamalian. Sabihin mo lang saakin ang kailangan mo. Huwag mo akong pinag-aalala!'

"Magandang hapon po. Pasensiya na po kung hindi ako kaagad nakapagsabi na mawawala--" "Pasalamat ka mabait ako at hindi ko ipinatapon sa labas ang mga gamit mo noon at pasalamat ka mabait ang kaibigan mo na si Lea kung hindi ay talagang pinaupahan ko na ito sa iba." Mahaba naman ang pasensiya ko, pero hindi ko ba alam kung dahil sa pagod kaya nakakaramdam ako ng matinding inis. Gayunpaman, maayos ko pa rin itong sinagot.

Luha na simbolo ng kaligayahan. "Rafael, Salamat! Salamat sa lahat! Walang pagsidlan ang tuwa ng puso ko tuwing sa araw-araw na magkasama tayo. Mahal na mahal kita! Salamat dahil hindi ka nagkulang na iparamdam sa akin kung gaano ako kahalaga sa iyo. Salamat dahil tinangap mo ng buong buo ang pagkatao ko, pati na din ang pamilya ko." sagot ko sa kanya. Marahan pa itong kumalas sa pagkakayakap sa akin. Tinitigan ako sa mga mata sabay binigyan ako ng halik sa noo.