Sigurado In English の小説・ストーリー

Parang hindi ko alam kung saan ako titingin, pero hindi ko rin kayang alisin ang tingin ko sa kaniya. “Marco,” sabi ko, halos pabulong. “Sigurado ka ba rito? Hindi mo ako pinagtitripan?” “Sigurado,” sagot niya, walang pag-aalinlangan. “Alam kong hindi ito perpekto, at may mga bagay tayong kailangang harapin. Pero isa lang ang sigurado ako—ayokong makita kang may iba. Gusto ko, ako lang.”

Sumuko na siya matapos siyang suriin ng daang-daang doctor sa mundo kahit na mismo mga batikang doktor ay pareho lamang ang sinabi. WALA NG PAG-ASANG MAKALAKAD PA SIYA. Ngunit hindi naman masama ang magtiwala sa babae, right? Gayong pinapakita nito sa kan'ya na sigurado itong gagaling siya. Though he's not one hundred percent sure na nagsasabi ito ng totoo pero para bang may nagsasabi sa kan'ya na maniwala siya sa babae. “I trust you, but not a hundred percent…”

"Magnus, may tama ka—" Ngumiti siya, kahit mahina. "Hindi kita iiwan hangga't hindi ka ligtas." Mayamaya'y lumapit ang convoy niya at sinigurado ang paligid. "Clear na, Sir!" sigaw ng isa. "Ligtas na tayo."

“Sigurado ka bang hindi ka nagkakamali?” Hindi pa kailanman nakita niya ang ganitong anyo ng binata. Hindi niya namalayan na umaatras na pala siya hanggang sa dumikit ang likod niya sa pinto ng sasakyan. “Oo,” she said calmly but firmly. “Siguradong-sigurado ako.” The veins on the hand he had braced against the car door bulged instantly. PILIT NIYANG kinalma ang sarili bago muling magsalita sa mababang tinig. “Then… are you still in contact with that friend?”

Ito yung sinasabi ko na kapag alam niyang sigurado siya sa isang bagay, sisiguraduhin niyang siya ang mananalo sa isang argumento. The way he said his last sentence was like a spell successfully cast on me. It made me dazed. Ang kamay naman niyang nakapatong sa aking tiyan ay tila yelo na nagpapamanhid sa bahaging iyon ng katawan ko. "How can y-you be s-so sure of that—" "Who took you one month ago, then?” Ikaw! Sino pa ba? Gusto ko sanang isumbat sa kanya iyon pero nagpapigil ako. Hindi ako maaaring magpadala sa takot ko.

tanong ko, ng mahina. ‎“Bukas…” ulit niya. ‎Hinawakan niya ang kamay ko, dinala sa dibdib niya. ‎“Ganito ulit.” ‎“Sigurado?” ‎“Hindi,” sagot niya. ‎Napakunot-noo ako. ‎“Hindi sigurado ang mundo,” dagdag niya. ‎“Pero sigurado ako sa’yo.” ‎——————— ‎Napangiti ako.

he said with a smirked din "𝙨𝙞𝙜𝙪𝙧𝙖𝙙𝙤𝙝𝙞𝙣 𝙢𝙤 𝙙𝙞𝙣𝙜 𝙝𝙖𝙣𝙙𝙖 𝙖𝙣𝙜 𝙘𝙤𝙢𝙥𝙖𝙣𝙮 𝙢𝙤"i said at nag smirked then

"Paano ka naman nakakasiguro?" "Sigurado ako dahil sa hinaba-haba ng kuwento natin ay heto at tayo pa rin. Kahit na sabi mo ay ayaw sa 'tin ng tadhana ay hindi mo ba naisip o napapansin na pinagtatagpo pa rin tayo ng tadhana? Ikaw at ako pa rin 'di ba? Ikaw pa rin ang hinahanap ko. Ikaw pa rin ang gusto kong makasama. Hindi pa ba sapat 'yon na maging basehan ko na ikaw lang ang para sa 'kin?"

Pero joke lang 'yun, hindi ko kasi sigurado kung ligtas ba na puntahan ang lugar na 'yun. [Nabaril ka na ng isang beses. I don't want that to happen again. May kasama ka bang pupunta dun?] Naninigurista ang tinig nya. "O-Oo! May kasama ako!" Pero wala talaga. [Are you sure?] "Yeah babe. 100% sure." He.He.He. [Okay. Kita na lang tayo mamaya.] He ended the call. Phew~ Buti nakalusot ako. "Ano 'yan Martin?"

“Sigurado ka?” Tumango siya, saka marahang hinaplos ang pisngi nito. “Just stay here with me, okay? Don’t leave." Pagkatapos noon, dahan-dahan siyang nahiga sa kama at marahang hinila si Lorenzo papalapit sa kanya. Niyakap niya ito ng mahigpit na para bang natatakot siyang mawala ito, saka ibinaon ang mukha sa leeg nito. Malalim siyang huminga, inamoy ang natural na amoy ni Lorenzo na tila nagpapakalma sa buong sistema niya.