Sino Korean Numbers Novels & Stories

yun bang parang normal lang sakin yun. “I-block mo.” utos nito. “I tried…, kaso makulit eh. Nagpapalit siya ng number.” sagot ko sabay hawi ng buhok sa gilid ng tenga ko. “Sa susunod na tumawag, ipakausap mo sa akin.” anito. “Bakit, marunong ka bang mag Korean?” Tumingin siya sa akin. “Marunong ka?” balik na tanong nito.

"Bet? For?" "Underground mix martial arts between the Korean and the Thai." Inirapan ni Lindsey ang kaniyang asawa. Isa pang pares ng diamond studded shoes ang isinukat ng donya. "One hundred milyon yen for the Korean." Sumenyas ang don. Isang bantay ang lumapit. "One hundred million yen for the Thai." Napatayo ang donya mula sa isang pabilog na couch. "I said, for the Korean not for the Thai."

sabi ko sa ate ko tinanguan na lang niya ako. "I-roaming mo ang number sa cellphone na ito mag-ingat ka sa Korea kung ano ang hindi pwede wag mo gawin ah?" bilin naman sa akin ni ate at tumango naman ako wala akong alam sa Korea ngayon lang ako pupunta doon.

Iyon nga lang, kung alam niya lang na mararanasan niya palang pumunta sa South Korea, nagpaturo sana siya ng mas maraming basic Korean words sa mga ito. Pumatak na mahigit twenty thousand won ang lahat ng mga pinamili nila. Inihiwalay ng cashier ang pinamili ni Marion at sa dalagita kaya naman parehas silang may hawak na malaking plastic bag nang makalabas sa store. Dahil sa sigla at ngiti ng dalagita, pakiramdam tuloy ni Marion, naging good samaritan siya noong mga oras na iyon.

Tumango ang waiter at naglakad palayo. “Ang galing mo mag-Korean, pwede paturo minsan” puna ko, impressed. “Sige ba,” sagot niya. “Madali lang matuto ng Korean basta samahan mo lang ng tyaga” “Talaga?” tanong ko habang sinisipsip ang kape. “Here’s my number and my f* account, para if mo ng kausap,” nakangiting saad niya saka niya inabot ang phone niya at relaxed na sinapo ng palad ang tasa ng kape.

"Jal ja, uri jagi..." Korean Translation *Neomu Saranghae— I love you so much *Gomawoyo— Thank you. *Jal ja uri Jagi— Goodnight My love.

"Going once, going…" May isang tumaas ng numero, umabot na hanggang 100,000 hanggang 500,000. Nagsimula na ang bulong bulongan, umabot na ng isang milyon, hanggang limang milyon. "Hala anak, ang laki naman ng bidding ng koreano, ayaw ata umatras. Sino ba yan nak?" "Ewan ko ma, parang hindi naman ata siya ang nag bibid, meron itong kausap sa telepono."

gatong naman ng isa na nasa may kaliwa. "hi I'm Kian but you can call me Kia" lumapit yung nasa may gitna at nakipag kamay "Sino ba kasing walang hiyang nagpangalan sakin ng Kian, nakaka manly naman" Anito habang kunwaring nagdadabog "hai naku Kia, yari ka talaga kay tita siya nagpangalan sayo" natatawang sabi nung nasa may kanan sabay lapit din saakin at nakipag kamay "by the way I'm Shin short of Shino"

Si KJ o Jin? "Ahhh..." sabay naming sigaw nang marating ang sukdulan. Hinawakan niya ang pagkababae ko dahilan para umungol ako. Tumalikod ako nang maayos at humiga siya niyakap niya ako nang mahigpit. "Keith, niga joahae...geunde chingu-ramyeon niga maeum sogese duljaneun ge silheo."

She took a deep breath and looked at him, “Yung Korean corn dog ha. ‘Yung made in Korea.” Biglang umayos ng higa ang binata at nilingon ang nobya bago nagsalita, “How about this? Pero jumbo. Made in Korea din naman.” Panguso nitong tinuro ang parteng ibaba niya na natatakpan ng manipis na puting kumot. Bago pa n’ya masabi ang salitang ‘Biro lang‘ ay tuluyan na s’yang tinalikuran ng dalaga.