Novel & Cerita Sketch Of Fruits Basket

Kinuha nito ang kanyang backpack at iginiya kami papasok sa kanila. May malawak itong bakuran na may isang puno ng persimmon at mga tanim na gulay sa magkabilang gilid. Sa ilalim ng puno ay may papag, kahalintulad sa mga napapanuod na kdrama ni Glayscent.

"Maupo ka sa couch." Naupo si Yana sa malambot na couch. Nang makita niya ang isang tray na may nakalagay na dalawang bowl ng fresh fruits, walang sabing kinuha niya ang isa. Gamit ang tinidor tinusok niya ang strawberry slice at pineapple at dinala sa kanyang naghihintay na bibig.

sagot ko. Pagtingin ko sa lamesa, may puting linen na plantsadong-plansado, at sa ibabaw nito ay magandang nakahilera ang mga pagkain. May basket ng bagong lutong tinapay—croissant na golden ang gilid, pain au chocolat na ang bango-bango ng amoy ng chocolate, at ilang hiwa ng artisan bread. Katabi nito ang maliliit na garapon ng butter, strawberry jam, at honey, lahat may takip na salamin.

Before I could even answer ay bumukas na agad ang pinto. Napalingon ako doon at nakita ko si Jascha, merong hawak na repolyo na merong mga stick na nakatusok. Sa dulo ng stick ay mga strawberries na pinilit ihugis na bulaklak. It was dipped to dark and white chocolates.

(Nathan POV) Papunta na ako sa kusina ng makasalubong ko ang isang katulong dala ang isang basket ng sariwang prutas at gulay. Magagandang klase ito at nakuha nga ng attention ko. Ngunit hindi ko inaasahan na didiretso ito sa may imbakan ng basura para… “Hey!” Natigilan siya. Lumapit ako at kinuha ito sa kanya. “Bakit mo itatapon ito?”

Isinabit niya sa kanyang likuran ang basket na lalagyan niya ng mangga habang hawak sa isa niyang kamay ang kanyang panungkit. Noong unang mga minuto ay easy lang naman ang gagawin niya pero habang tumatagal, pakiramdam niya hindi pala ganun kadali. Masakit ang kanyang batok dahil sa kakatingala niya sa mga puno. Minsan pa kailangan niyang umakyat para makuha ang bunga na nasa mataas na parte. And the worse part is, mabigat ang basket kapag napupuno. "Ayos lang po ba kayo, Sir Zach?" Tanong ni Mang Lito.

I also loosen the tie on my long sleeves, at pagkatapos niyon ay binuksan ko na ang pintuan at unang bumungad sa akin ay ang mukha ni Mrs Montclair. "Oh Eleazar... Nandito kana pala?" salubong nito sa akin. Marahan akong tumango at bahagyang inangat ang dala kong basket. "I bought this ok my way here. I was thinking that you and Raze might want to eat some fruits," kalmadong usal ko. Napangiti ito at agad na inabot ang basket sa kamay ko. "Salamat. Nag-abala ka pa talaga..." aniya, at ilang segundo pa ay bumaling ito sa likuran at sinundan ko kung saan siya nakatingin.

"Then, can you explain the Tulips? that time I saw a bouquet of tulips lying on the sofa after our you know, heavy argument. I couldnt help my self that time because I really love tulips specially I've been craving a lot that time." She says while grabbing some fruits, sa lamesa kung nasaan ang basket na punong puno ng mga prutas, she pilled the orange and patiently pick one bago niya ito isubo sakin na kaagad ko namang tinanggap. I smile because of than. Napapansin kong nanunumbalik ang pag aalaga niya sakin, ang pagiging concern at madaldal niyang ginaugalian noon.

Walang nagbago, naroon pa rin ang mga sinasabi ni Jace. There were more than five different dishes carefully covered above the table, may maayos na naka-wrap na dalawang sandwich sa loob ng clear canister at higit sa lahat ay sliced fruits na nakahilera sa isang platter - pineapples, rabbit cut apples, at oranges. ‘Jace...’ her mind sighed before putting the sticky note straight to her pocket. It took her some seconds before she realized that she had already been suppressing a smile for a while. Yes, the most authentic smile she was able to muster for days since she came back to the Philippines.

“Yeah.” Bumaba kaming tatlo sa isang palengke para bumili na ng prutas. Iyon ang una naming nadaanan kaya bumaba na kami at namili ng prutas na ipapasalubong sa nanay ni Maricel. Abala ako sa pag-tingin tingin ng biglang i-abot sa akin ni Jace ang isang maliit na basket na nag-lalaman ng iba't-ibang klaseng prutas. Napa-maang ako at nag-tataka siyang tiningala. “Para sa ’yo ‘yan. At eto naman.” Sabay taas niya ng mas malaking basket na nasa kabilang kamay niya. “Kay Nanay Meng at sa mga kapatid ni Cel.”