Slogan About Forgiveness Novels & Stories

"hindi ko sinasabing sangayon ako sa ginawa niyang pananakit sayo..all I trying to say is.... forgive" "Wag mong hayaang kainin ka ng galit..let go Yanna, don't sin by letting anger control you" "Don't walk from the past..tapos na tayo diyan..Ang mahalaga ay ang ngayon" "Hindi ko hinihiling na tanggapin mo ulit si Luther, ang gusto ko lang ay patawarin mo siya...if you can't do it for yourself atleast for your son." "How can you teach Jj about forgiving if you don't even know how to do it?"

" sambit ko dahil talagang marami akong natutunan sa mga pangangaral ni Aida saakin na talagang dadalhin ko habang buhay. Nagulat ang reaksyon na pinakita niya saakin. "I remember some qoutes that I read in the internet. Forgiveness does not change the past, but it does enlarge the future. To forgive is the highest, most beautiful form of love. In return, you will receive untold peace and happiness.." nakangiti ko paring saad kaya unti unti ng sumilay sa labi niya ang ngiti dahil mukhang narerealize niya na rin na gan'to rin ang gusto ni Amirah na gawin namin sa isa't isa.

She influences me to do it. Forgiveness doesn't mean you excuse the crime. It just means you're no longer willing to be the victim. Then Juan Carlos knows forgiveness is the sweetest revenge. Yun lang ang ibig sabihin ng, kapag binato ka ng bato, batuhin mo ng tinapay. Forgive. Forgive at forget just like a kid. Di na minsan maalala nila kung bakit ba sila umiyak noong nakaraan na linggo.

Pagkaraan ay umayos ito ng upo. “A person needs to forgive because forgiveness may also help them to move forward in life. Parang bagahe ang sakit at galit, mabigat ito at nagiging hadlang para umusad tayo sa buhay. It’s hard to forgive, pero mahirap din na hindi tayo marunong magpatawad. ‘Yong bigat, hindi iyon mawawala kung hindi natin bibitawan ang mga bagahe— ang galit, poot, at sakit. And through forgiveness, we are slowly letting go of the baggages we’re carrying. Forgiveness sets us free from our own baggages.”

Ito na talaga ‘yong tamang oras para tanggapin nang buong-buo na ‘yong atin ‘yong nag wakas para matuloy ‘yong kanila. Humiwalay naman ako sa kaniya at nakangiting tinignan siya bago inalalayan na umupo sa sofa at umupo sa tabi niya. Hinawakan ko naman ang kaniyang kamay at tumingin sa kaniyang mga mata. “Ma, I think it’s time to forgive ourselves. Kung tingin natin kasalanan natin kung bakit ‘to nangyayari sa buhay natin— itigil na natin ang pag iisip ng gano’n. Pag pahingahin na natin ‘yong sarili natin, ‘yong puso natin. Let’s move forward na. ‘Yong ano naman ngayon ‘yong walang dala-dalang sakit nang nakaraan. Tanggapin na natin nang buo na tapos na. Tinuldukan na nang tadhana.”

A happy life that don't hold grudges because forgiveness begins in the heart. It begins from inside. This is Ville Margarette Aelia Gasis Sandoval, with my husband, one of the blue eyed maligno, Cairo Ford Sandoval, now signing of. ___________________________ Epilogue next. 03-26-2024

Lumapit siya sa akin at tumingin din sa screen, at sa mabigat na boses ay sinabi niya na posibleng kabilang sa mga nasawi ang babaeng matagal nang naging dahilan ng sakit at panganib sa buhay namin, and then she added softly that maybe it is time to forgive and forget everything, na baka ito na ang pagkakataon para tuluyan naming iwan ang nakaraan. I heard her, malinaw ko iyong narinig, pero hindi agad ako nakasagot dahil hindi ganoon kadali ang hinihingi niyang gawin, because forgiveness is easy to say but not easy to live with, lalo na kung ang pinag-uusapan ay isang taong halos sirain ang lahat sa amin.

"Shh... Lahat naman tayo may nagawang kasalanan. Ang kaibahan nga lang ng mga taong nasa loob ng kulungan, at ng mga malaya, hindi ganoon kabigat ang nagawa, ang iba naman ay hindi nahuli. Don't ever condemn yourself for what you did, Shania... Yes nagkamali ka, sa akin, kay Seth, pati sa mga inosenteng tao na nadamay sa ginawa mo pero hindi naman ibig sabihin noon na huli na ang lahat para baguhin mo ang sarili mo. I forgive you... Maybe you should start with that for now..." Puno ng kaseryosohang sabi niya saka mas hinigpitan pa ang yakap dito. Sandali pa siyang napa ngiti nang maramdaman ang pag ganti nito ng yakap.

Sandaling tumahimik si Rafael, saka marahang bumulong, “Then you wait. You stay. Hindi lahat ng sugat kayang gamutin ‘agad, Lorraine. Pero kung totoo ang pagmamahal mo, you’ll endure it. Because sometimes, forgiveness takes time.” Napalunok naman ako, ramdam ang bigat ng bawat salita niya. Hindi niya ako pinangakuan ng isang bagay na sigurado, pero binigyan naman niya ako ng isang bagay na halos mas kailangan ko ngayon—isang pag-asa.

“Kung patuloy kang magiging ganiyan aabusuhin ka talaga ng mga tao. Uulitin at uulitin lang nila ang paggawa ng kasalanan dahil alam nilang mapapatawad mo rin sila in the end. Jusko wag ako 'no!” Hindi na ako muling nagsalita. Wala namang mawawala sa akin kung magpapatawad ako. My love for my mom is more valuable than my pain and anger. Forgiveness is the only way for me to let go all the pain I am holding. Aanhin ko ang galit at sakit kung wala ang mga importanteng tao sa buhay ko.