Slogan About Hope Novels & Stories

“Hindi ako makapaniwala na malapit na tayong magkaroon ng sarili nating anak — isang bata na lalaki sa isang mundo na puno ng pag-asa at kabutihan.” Habang sila ay tumitingin sa malawak na dagat na sinasaklaw ng liwanag ng buwan, alam nilang ang kanilang paglalakbay ay hindi pa tapos. Marami pang mga lugar na kailangan ng tulong, marami pang mga tao na kailangan ng pag-asa, at marami pang mga pangarap na kailangang tuparin. Pero kasama nila ang isa’t isa, ang kanilang pamilya, at lahat ng taong sumusuporta sa kanila, handa silang harapin ang lahat ng ito nang may lakas ng loob at pag-ibig.

Sigurado akong bukas ay pag-uusapan na ako ng mga kapitbahay namin. "Ano nga palang pangalan mo?" tanong niya. "Hope," maikli kong tugon. Inisip ko pang baguhin ang pangalan ko pero sinabi ko na ang totoo malalaman niya rin naman kaya't ang second name ko ang ibinigay ko sa kanya. "Ang ganda mo! Ang ganda rin ng pangalan mo," "May boyfriend ako," inis kong sabi at matalim na tumingin sa kanya. Hindi ako makapaniwala kung gaano kalakas ang kanyang loob na sabihin sa akin ang mga iniisip niya.

“Ang ating mga pagkatalo ay hindi hadlang sa ating tagumpay. Ang bawat sugat ay isang pagkakataon para magbago. At ang bawat pagkatalo ay isang hakbang patungo sa mas maganda at mas maliwanag na bukas.” Ang bawat tao sa bayan ay nagtipon at nagsimulang magtulungan upang buuin muli ang kanilang komunidad. Ang kanilang mga layunin ay patuloy na nagbabago at umuunlad, ngunit ang isang bagay ay nanatili – ang kanilang pagmamahal at pagkakaisa.

And the smile that Cameron was wearing earlier then grew into something even bigger as I speak. "You..." "Binigyan mo 'ko ng pag asa sa buhay, the kind of hope I thought na wala na, the type of hope na akala ko hindi ko na mararanasan... cause It's the kind of hope that seems impossible, but you made it possible" hindi ko alam kung saan ko nahuhugot ang mga bagay na nasasabi ko sakanya ng mga oras na 'to, but I don't want to stop. I want to continue saying things that I have never said before.

“I still want to stay with Tita Luna.” “Hope,” mahinahon ngunit seryosong saad ni Kaiden, “this is a hospital. If you get sick, you'll have to get injections and take medicine, and you'll have to stay at home and won't be able to go anywhere." Biglang nanlaki ang mga mata ni Hope. Parang natakot agad. “I don’t want medicine…” “Then we'll go now.” Napalingon sa akin si Hope na para bang humihingi ng tulong nakumbinsihin ang ama niya.

Sa lahat ng paghihirap at sakit, may isang tao na nandiyan para tanggapin siya—bawat pagkatalo, bawat takot, bawat pagluha. Hindi nagtagal, nagdesisyon silang magpahinga. Pareho silang tahimik, ngunit ang katahimikan ay hindi na puno ng kalungkutan at takot. May kaunting liwanag na nagsimula muling pumasok sa kanilang puso—isang paalala na kahit na mahirap, may mga pagkakataon pa ring magpatuloy, magbagong-buhay, at maghanap ng pag-asa sa hinaharap.

Nagkatinginan sina Danica at Jethro, at sa mga mata nila’y makikita ang tiwala at pagmamahalan na kanilang pinanday sa gitna ng lahat ng pagsubok. Hawak pa rin ni Danica ang isa sa kanilang mga anak, at si Jethro naman ay bahagyang yumuko upang haplusin ang noo ng isa pa. "Ang pangalan ng panganay ay 'Hope,'" sabi ni Danica, mahina ngunit puno ng pagmamahal. "Dahil siya ang nagbigay sa atin ng pag-asa sa kabila ng lahat ng hirap."

May halo itong takot—takot sa pagkawala ng perang inaasam, takot sa pagkabunyag ng lahat ng kasinungalingan. Sa loob ng ilang araw na pagkawala ni Hope, halos baliw na siyang naghanap. Lahat ng eskinita’t eskwelahan ay binantayan. Ngunit sino’ng mag-aakala na sa ganitong lugar siya magtatago? Kung hindi nila ito mahahanap, hindi lang sila mauubusan ng pera—baka may mga tao ring mawala, mga kasunduan masira, at mga pamilyang masagasaan.

“Hope dahil hindi ako kailanman nawalan ng pag-asa na malalampasan din natin ang lahat ng mga pagsubok na pinagdaanan natin. Hope dahil palagi ako'ng umaasa na magiging maganda rin ang buhay natin pagkatapos ng lahat ng unos at bagyong sinuong natin. Hope because I believe this is the start of our happiness. And Hope because I am hoping to be a good husband to my wife and a good father to my daughter.” Natawa ako ng makita kong naluluha silang lahat bagaman ay nakangiting nakatingin sa aming tatlo. “I love you, Hon. Alam ko na magiging mabuti kang ama kay Hope and don’t worry, okay? Dahil para sa akin ay mabuti at mapagmahal kang asawa. At wala na ako'ng ibang hihilingin pa sa buhay na ito.

Napabelat na lamang ako sa kanya. Nang lahat na nga nakapagdeal yung isa hold. Pakita ng baraha. At nagulat na lang ako na si Sean yung nanalo… “Want to quit? Next skill Zhia, believe on yourself. Life of an entrepreneur is about gambling. But play with one hundred percent trust on yourself that you can do it. Because positive thoughts are like the steering wheel that moves the direction of an entrepreneur life in the right direction to deal with. True, H.O.P.E which is hope, can stand on Have Only Positive Expectations. Don't hope na matatalo ako Zhia. In first place di ko gusto na kinakaawaan ako. I trust on my decisions. Kamusta yung hope mo?” Sobrang yabang na lalaking to. Kala mo naman