Novel & Cerita Soledad By Angela Manalang Gloria

“W-What did you just said?” “Wala. Ang sabi ko sa iyo ay ako si Adellilah Mantoha, remember my name because one day you will fold your arms ang beg my forgiveness,” aniya. Natatawa siya sa kaloob-looban niya dahil hindi niya inakala na masasabi niya iyon kay Celine. Ni hindi niya nga alam kung saan galing ang mga salitang iyon.

Sa Bahay ng Mga Gonsalo Kinagabihan, hindi mapakali si Darvey. Umuulang nang mahina sa labas, at habang nakaupo siya sa terrace ay paulit-ulit niyang iniisip ang eksena kanina. Ang mga luha ni Rheana. Ang panginginig ng tinig nito. At ang sakit sa mata niya na siya mismo ang dahilan. Dumating ang kanyang ama, si Mr. Gonsalo, at naupo sa tabi niya.

Ang isla Soledad na siyang pagmamay-ari ng mga magulang ng dalaga. Sa siyudad kung nasaan ang paaralang pribado sila nagkakilala. Si Felomina ay isang skolar at working student doon. Sa library siya nagtatrabaho bilang student librarian assisting Mrs. Thomas, ang librarian nila sa school na iyon.

Pag-upo, ito pa ang unang tumabi sa kaniya, halos idikit ang balikat nito sa kaniya, na para bang nagsasabing akin siya. Si Angelo naman, simple lang. Nang makita nitong nahirapan siyang hawakan ang malamig na baso, kinuha nito ang panyo mula sa bulsa at iniabot. “O, hawakan mo muna ’to. Baka mamasa ang kamay mo.” Natural lang, walang halong pagpapakitang-tao. Nagtagpo ang mata ng dalawa. Isang simpleng ngiti mula kay Heart, pero ramdam ni Angela na may hamon doon. Isang tipid na tango mula kay Angelo, pero may bigat ng mensahe.

Angela's POV Nakatayo ako sa gilid ako ng man made river na sakop ng Eden home orphanage. Upang isipin ang pinag-usapan namin ni Lola Cynthia. Actually hindi ko talaga siya totoong lola. Lumaki ako sa bahay ampunan dahil iniwan ako ng tunay kong mga magulang sa harapan ng Eden Home Orphanage.

Isang buwan bago magkaroon ng soft opening ang aming restaurant ni Troy, sorpresa akong umuwi ng San Bartolome. “Marga?! Ikaw ba ‘yan?” gulat na gulat na tanong ni Manang Lourdes pagkakita sa akin. “Opo, Manang.” At niyakap ko ito ng mahigpit. “Missed na missed ko na kayo,” maluha-luha kong sabi. Si Manang Lourdes ang katulong ni Mommy sa pagpapalaki sa akin, kaya gayon na lang ang higpit ng yakap ko dito.

Hanggang Sa Walang Hanggan Chapter Three Napuno ang buong sulok ng pamamahay na tanging ungol lang ng dalawa ang nagsisilbing musika sa kani-kanilang mga tainga. Walang pakialam ang mga ito kung sino sa mga buhay nila ang niloloko nilang dalawa. They are both emotionless sa taong nagmamahal sa kanila ng lubos. Taong nagtitiwala sa kanila ng buong-buo.

pahayag ni kuya Louie nakatitig siya kay ate Jinchi at sinuksok na sa kamay nito ang singsing ng dahan-dahan. "I, Jinchi Ayana Swellden a woman who made a mistake at first for fear of lost someone I loved, had I ever will you accept as two angels fruit of love before I loved and now, you're just the man I will love forever except my two child to death two of us together." sambit naman ni ate Jinchi at sinuksok naman niya ang singsing bago tumitig sa mapapanga-asawa. Nag-palakpakan kaming lahat sa loob ng simbahan.

Tipid kong sagot. Now, hindi na ako magdadalawang-isip na ipagkait si Angela. Baby, matulog ka lang diyan, because sa makawala lalakad tayo. Kailangan mo nang lakas, masyado kang nawalan ng lakas mula nang tinamaan ka ng allergy. Gusto ko ngayon matulog sa tabi ni Angela. So, dito na lang ako. I miss this night. Hindi ako makatulog nang maayos, pumapasok sa isipan ko ang unang beses na nakita ko si Angela. I know hindi ko siya anak, hindi kami magkadugo. Pero, nang makilala ko sina Sky at Dion tila'y marami na ang kumabagabag sa isipan ko. Kung titingnan talaga silang tatlo, triplets nga sila. Pero, no, it's impossible. Sa 'kin lang si Angela hindi siya pwedeng mapunta sa iba.

Parang katulad lang din ni Jazz si Joel, maingay, masiyahin at palabiro. "I'm doing good. . . May crush pa rin sa kaibigan mo," saad niya at napakamot sa ulo, napansin ko naman ang pamumulo ng kaniyang leeg at pisngi. Hindi ko maiwasang matawa. "Single pa rin si Angela, bakit hindi ka pa kasi umamin? Naghiwalay na lang kami lahat-lahat ni Elias at nanganak ako, ang torpe mo pa rin," pang-aasar ko sa kaniya.