Soledad By Angela Manalang Gloria Novels & Stories

POV ni Sophia Gumagalaw ang kanyang mga daliri laban sa akin sa ilalim ng tubig, mabagal at sinadya, bawat haplos ay nagdudulot ng kislap ng sarap sa aking katawan kaya't mariin kong kinagat ang aking ibabang labi upang pigilan ang mga ungol na nakulong sa aking lalamunan habang mahigpit na nakahawak ang aking mga kamay sa gilid ng pool, namumuti ang aking mga buko, habang pabilog na hinahaplos ng kanyang hinlalaki ang aking klit nang nakakabaliw na katumpakan. "Tingnan mo nga ang sarili mo," bulong niya, sapat lang kababa ang boses upang ako lang ang makarinig. "Sobrang pinipilit mong manahimik." Hindi ako nakasagot dahil hindi ako makabuo ng salita. Ang tanging magawa ko lang ay kumapit sa

Akala ko ay wala na sila sa mansyon? Napatakip ako sa aking bibig nang makita si Gloria at Mang Pilo pawang nakatali at may mga pasa ang mukha. Magulo ang buhok ni Gloria at aninang ko ang putok nitong labi. Si Mang Pilo ay tila hinang hina na at nangingitim ang magkabilang mata. "Mahal pa namin ang buhay namin, Gloria. Narito kami para makapagtrabaho at kumita ng pera."

Sa Bahay ng Mga Gonsalo Kinagabihan, hindi mapakali si Darvey. Umuulang nang mahina sa labas, at habang nakaupo siya sa terrace ay paulit-ulit niyang iniisip ang eksena kanina. Ang mga luha ni Rheana. Ang panginginig ng tinig nito. At ang sakit sa mata niya na siya mismo ang dahilan. Dumating ang kanyang ama, si Mr. Gonsalo, at naupo sa tabi niya.

Ang isla Soledad na siyang pagmamay-ari ng mga magulang ng dalaga. Sa siyudad kung nasaan ang paaralang pribado sila nagkakilala. Si Felomina ay isang skolar at working student doon. Sa library siya nagtatrabaho bilang student librarian assisting Mrs. Thomas, ang librarian nila sa school na iyon.

Pag-upo, ito pa ang unang tumabi sa kaniya, halos idikit ang balikat nito sa kaniya, na para bang nagsasabing akin siya. Si Angelo naman, simple lang. Nang makita nitong nahirapan siyang hawakan ang malamig na baso, kinuha nito ang panyo mula sa bulsa at iniabot. “O, hawakan mo muna ’to. Baka mamasa ang kamay mo.” Natural lang, walang halong pagpapakitang-tao. Nagtagpo ang mata ng dalawa. Isang simpleng ngiti mula kay Heart, pero ramdam ni Angela na may hamon doon. Isang tipid na tango mula kay Angelo, pero may bigat ng mensahe.

Angela's POV Nakatayo ako sa gilid ako ng man made river na sakop ng Eden home orphanage. Upang isipin ang pinag-usapan namin ni Lola Cynthia. Actually hindi ko talaga siya totoong lola. Lumaki ako sa bahay ampunan dahil iniwan ako ng tunay kong mga magulang sa harapan ng Eden Home Orphanage.

Isang buwan bago magkaroon ng soft opening ang aming restaurant ni Troy, sorpresa akong umuwi ng San Bartolome. “Marga?! Ikaw ba ‘yan?” gulat na gulat na tanong ni Manang Lourdes pagkakita sa akin. “Opo, Manang.” At niyakap ko ito ng mahigpit. “Missed na missed ko na kayo,” maluha-luha kong sabi. Si Manang Lourdes ang katulong ni Mommy sa pagpapalaki sa akin, kaya gayon na lang ang higpit ng yakap ko dito.

Hanggang Sa Walang Hanggan Chapter Three Napuno ang buong sulok ng pamamahay na tanging ungol lang ng dalawa ang nagsisilbing musika sa kani-kanilang mga tainga. Walang pakialam ang mga ito kung sino sa mga buhay nila ang niloloko nilang dalawa. They are both emotionless sa taong nagmamahal sa kanila ng lubos. Taong nagtitiwala sa kanila ng buong-buo.

Katabi namin si daddy na tahimik lang at ang presensiya hindi ko mapaliwanag nakakatakot. Mitchelle Swellden Born: December 1991 Died: December 2031 You are special daughter, mother and sibling, And you are angel now and he is with you, You will watch over your family from heaven, from where you are with him. We will always loving you. Masakit na mawala ka sa aming piling hindi ko matanggap. Masaya na sana kami at mabubuo na ang pamilyang pinangarap naming dalawa.

Tipid kong sagot. Now, hindi na ako magdadalawang-isip na ipagkait si Angela. Baby, matulog ka lang diyan, because sa makawala lalakad tayo. Kailangan mo nang lakas, masyado kang nawalan ng lakas mula nang tinamaan ka ng allergy. Gusto ko ngayon matulog sa tabi ni Angela. So, dito na lang ako. I miss this night. Hindi ako makatulog nang maayos, pumapasok sa isipan ko ang unang beses na nakita ko si Angela. I know hindi ko siya anak, hindi kami magkadugo. Pero, nang makilala ko sina Sky at Dion tila'y marami na ang kumabagabag sa isipan ko. Kung titingnan talaga silang tatlo, triplets nga sila. Pero, no, it's impossible. Sa 'kin lang si Angela hindi siya pwedeng mapunta sa iba.