Slogan About Think Before You Click Novels & Stories

Nag-usap nga kami tungkol sa advertising ng kanila kumpanya. “First, you must think of a tagline to make your easily recognizable therby creating a lasting impression on your trget clients.” paliwanag ko kay Basti na nakatitig sa akin habang nagsasalita ako. “How about this tagline? 'Your cargo, our priority!'” “Hmmm... ang bilis mo namang mag-isip!” sabi ni Basti. “Ayaw mo yun? What about, 'Shipping success in every cargo!'” dagdag ko.

“Posible, malamang pagod `yun kakahanap sa `yo, tapos byahe pa, at s’yempre nag-ayos pa `yun pagkauwi at nagbalita sa nanay n’ya sa nangyari.” “`D-di kaya s’ya nagkasakit?” nag-aalalang tanong ni Rome. ”Posible rin.” Namutla ang mukha ni Rome. `Yan, tama, makunsensya ka naman paminsan-minsan para next time, you think before you act. Hindi pwedeng lagi mo lang iniisip na ikaw ang laging kawawa. The world does not rotate around you. Hindi lang ikaw ang kailangan laging intindihin sa mundo.

Doon umiikot ang matagumpay na negosyo. Pagkatapos ng mahigit isang oras na meeting ay isinara ko na ang tablet ko. “Final instruction.” Tahimik ulit silang lahat. “I don’t want shortcuts. If something doesn’t feel right...Walk away.” Kahit gaano kaganda ang lokasyon. Kahit gaano kaganda ang presyo. Kapag may kahit isang malaking red flag, hindi na namin kukunin iyon.

Kailangan kong mag-isip ng paraan para makabawi bago pa niya tuluyang sirain ang nag-iisang bagay na mahalaga sa pagkatao ko. "Kunin mo ang walis mo at lumabas ka na ng opisina ko bago ko pa pindutin ang send button na ito."

Think first before you react. Hindi po mas pinapariority yung, think first before you click. Patayin yung ilaw. Minsan kasi kung pababayaan lang naman natin yung magiging bunga, kawawa naman sila. Dugo at laman ninyo ang bungang yan. Hindi rin sagot ang abortion. Andyan na yung sagot. Given na! Kakainin na lang. Wag masyadong pasubo kung di pa naman handa.

Tahimik na tinapik ng nanay ni Ada ang kanyang kamay at sumenyas siya gamit ng kanyang mga mata. Mabilis na nagpalitan ng tingin ang mag-ina. “Malalaman ng plastic freak na ‘to kung anong mangyayari sa kanya mamaya. Huwag mong sirain ang reputasyon mo sa harap ng maraming tao.” “Naintindihan ko. Hindi na siya makakatawa mamaya!”

Agad nagpaliwanag ang pinuno ng think tank, "Iminumungkahi ko na sa paghingi mo ng tawad, dapat mong kusang akuin ang responsibilidad ng pamilya sa maling ginawa ni Malcolm. Isa lang ang kailangan mong amining pagkakamali. Pagkatapos noon, maaari mong ilahad ang tawag mo kay Bruce bilang isang hakbang ng isang lolo na nag-aalala para sa kanyang apo, isang bagay na kailangan mong gawin, pero hindi mo rin ginusto. Sa ganitong paraan, mababawasan ang bigat ng ginawa mong tangkang suhulan si Bruce sa tawag." Nilinis ng lalaki ang kanyang lalamunan bago nagpatuloy, "Pagkatapos mong umamin at humingi ng tawad, dapat mong agad gawing panakip-butas si Malcolm para sa mga nangyari sa Brooklyn Prison,

Sa huli, makakabalik din sila sa tahimik nilang buhay. Napagtanto rin nilang makapangyarihan nga ang internet — tulad ng tubig, kaya nitong itaguyod ka o kaya'y palubugin. Hindi na sila basta-bastang gagamit ng social media para umatake ng iba. Isang beses ka lang matamaan ng backfire, ikaw rin ang babagsak. "Kung wala na kayong ibang sasabihin, pwede na kayong umalis. Huwag kayong magsisiksikan dito na parang mga bubuyog. Nakakaabala kayo sa negosyo ko."