Think Before You Click Poster Slogan Novels & Stories

Nag-usap nga kami tungkol sa advertising ng kanila kumpanya. “First, you must think of a tagline to make your easily recognizable therby creating a lasting impression on your trget clients.” paliwanag ko kay Basti na nakatitig sa akin habang nagsasalita ako. “How about this tagline? 'Your cargo, our priority!'” “Hmmm... ang bilis mo namang mag-isip!” sabi ni Basti. “Ayaw mo yun? What about, 'Shipping success in every cargo!'” dagdag ko.

Kung ang kawawang babaeng ito ay pinakasalan siya, ang kanyang buhay ay tapos na. Ang ilang mga tao ay tumawag sa BS, na iniisip na ito ay clickbait lamang. Ang poster ay walang ibang aktibidad o gusto, na parang ito ay isang bagong account. Ang lalaki ay hindi tumugon sa kahit anong komento, maliban sa naka pin na isa na may isang libong like: "Tumahimik ka. Sabihin mo sa kanya at tapos na ito. Madaliin mo ang kasal, hayaan mo siyang maglabas ng ilang anak. Sa oras na malaman niya ito, naipit na siya."

Sagot ko pero hindi ko napansin na natuwa siya sa sagot ko. "Hindi naman lahat ng naiisip nating solusyon ay pwedeng iaapply sa ating mga problema, hindi ba?" Sarkastimong usal niya, sinang-ayunan naman ito ng mga kasama namin. "Before you do a decision, think first the cosequences. Huwag sugod ng sugod, Luhan, baka mamaya magkamali ka naman."

“Basta matapos mo bago bukas.” Pagkatapos ay may naalala ito. “Ah, oo nga pala. May bagong memo galing sa itaas. Kailangan nating magsagawa ng Civilization Construction Publicity Week.” Napakurap si April. “Publicity week?” “Mm.” Tumango si Jun. “Ikaw na ang bahala sa mga posters, slogans, at promotional materials. Magtanong-tanong ka rin kung magkano ang magagastos para may estimate tayo.”

“Paano ka nakasisigurado, ha?” Nag-angat siya ng tingin. “Madalang na lang nila akong saktan, Ara. At huwag mong pag-isipan ng ganiyan ang mga magulang mo.” “Sa lahat ng nagawa ng magulang ko sa’yo, ang pag-isipan sila ng ganiyan ay hindi na malabo.”

“Pagkatapos kong pag-aralan ang project niyo, ganito ang naiisip ko. Paano na lang ang iba? Ang mga established na negosyo, iisipin nilang incubator ito. At ang mga negosyante naman, magtatanong, ‘Bakit hindi na lang pumunta sa mas maayos na incubator?’” Napanguso si Yohan. Totoo ito. Nakaligtaan nila ang anggulong iyon. “Kaya suhestiyon ko,” dagdag ni Adelaide, “palitan niyo ang slogan. Hindi ‘Opisina ng Isang Tao,’ kundi ‘Magandang Oras ng Isang Tao.’” Napangiti si Yohan. Ngayon naiintindihan na niya kung bakit si Adelaide ang napili ng ama niya.

“This launch is not just about introducing a product. It’s about introducing a solution—one that grows, adapts, and evolves with the communities it serves.” Ibinaba ko ang clicker. “With ZMP Flow, we move forward—smarter, faster, and more prepared.” Sandali akong tumingin sa kanila. “Thank you.” Hindi pa rin agad humupa ang palakpakan kahit nakababa na ako ng stage.

Susugal ka sa idea na hindi mo alam kung tama o papatok ba sa masa. "Beb, alam mo, when it comes to business, siguro dapat e ayon mo sa trend ng millennials ngayon. Wala akong masabi sa kalidad ng siniserve mo. Masarap at ‘di gaanong masakit sa bulsa. So why not try to put some designs na pang I*******m ang background, or may sikat na anime na naka paint sa wall gaya ng one piece, haikyu, naruto or ano o di kaya, EXO, BTS o Black pink na posters sa loob ng Cafe mismo?" “Tingin mo papatok ‘yon? Like bawiin sa designs?”

Think first before you react. Hindi po mas pinapariority yung, think first before you click. Patayin yung ilaw. Minsan kasi kung pababayaan lang naman natin yung magiging bunga, kawawa naman sila. Dugo at laman ninyo ang bungang yan. Hindi rin sagot ang abortion. Andyan na yung sagot. Given na! Kakainin na lang. Wag masyadong pasubo kung di pa naman handa.

Sagot ko pero hindi ko napansin na natuwa siya sa sagot ko. "Hindi naman lahat ng naiisip nating solusyon ay pwedeng iaapply sa ating mga problema, hindi ba?" Sarkastimong usal niya, sinang-ayunan naman ito ng mga kasama namin. "Before you do a decision, think first the cosequences. Huwag sugod ng sugod, Luhan, baka mamaya magkamali ka naman."