Tula Para Sa Namatay Na Lola นิยาย & เรื่องราว

Naputol ang katahimikan nang biglang magsalita si Vic, o mas kilala na ngayon bilang si Ramil. “Libre na ang cremation ni Lola Emilia,” aniya habang malamig at walang emosyon ang boses niya. “Baka pati sina Via at Lolo Lito, natutulog na nang mahimbing... habang nilalamon na ng apoy.” Napangisi ako at hindi ko napigilang tumawa nang mahina. “Deserve nila ‘yon.”

Bumuntong-hininga si Athena kaya naibalik naman niya kaagad ang tingin dito. "Wala na si Lola, she died earlier at about four o'clock in the morning," pagbabalita nito sa kaniya sa malungkot na tono. Wala sa loob na nasapo niya ang kaniyang dibdib. Nabigla siya. Nagawa niyang i-awang ang kaniyang bibig pero hindi niya nagawang magsalita. Halos katutulog pa lang niya nang oras na iyon.

"death anniversary ni lola bumabalik ang lungkot at guilt sa akong puso't isipan '' mas hinigpitan pa niya ang pagkakayakap kay Hannah at sinandal ang kanyang baba sa balikat nito . Amoy na amoy niya ang pabangong niregalo niya noon sa kanya hanggang ngayon meron parin at talagang maingat at matipid si Hannah sa mga bagay na binibigay niya . " try to move on .Dapat maging masaya ka dahil doon mapapanatag ang lola mo ,kung makita ka niyang hindi malungkot siguradong mapapanatag siya '' may luhang kusang pumatak sa pisngi nito .Kahit anong pilit niyang gawin mag move on hindi niya magawa lalo kung dumadating ang araw na death anniversary ng kanyang lola .Bumabalik ang guilty sa kanya at ang pa

Napailing ako at umiwas ng tingin, I bite my lips para mapigilan ang hagulgol ko pero hindi ko rin nagawa. "Lola didn't make it, I'm sorry." Niyakap ako ni Tita at inaalo ako, haplos ang likod ko at dama ko ang luha sa balikat ko ngayon, this is the worst part. I watched her to passed away, this is too much. Sobra na ang kasamaan ni Mama at wala na iyon kapatawaran sa totoo lang, kahit na sarili ko pa syang ina ay hindi ko na alam kung kikilalanin ko pa ba sya. Sa tuwing pupuntahan sya dito ay problema ang dala nya, puro sya na lang ang nasasaktan, sya ang pinag kaisahan at nasasaktan. No one wants to be in this situation.

udyok ni Olivia. Tumango si Larry at binantaan si James, "Ito ang magiging death anniversary mo sa eksaktong petsang ito sa susunod na taon. Ipapaalam ko sa iyo ang mga kahihinatnan ng pagkakasala sa akin!" With that, he wave his hands. "Atake! Laslasin mo lang siya hanggang mamatay at itapon sa ilog." Sa kanyang utos, ang dose-dosenang mga lalaki ay sumugod kay James na nakataas ang kanilang mga kutsilyo.

Umaga na nang matapos ang lahat. May iniwang testamento si Lola Jose, gusto niya ng simpleng funeral lang at nais niyang mailibing katabi ng kanyang asawa. Kaya naman, matapos i-cremate ang katawan, dinala agad ito ni Bryan sa kanilang tahanan para sa maikling burol.

"Bata ka talaga maaga akong mamamatay sayo!" Umiling-iling ako. Ayoko mamatay si Lola Flor ng maaga, kitang-kita iyon, mas okay siguro kung gabi nalang, iyong tulog na ako para hindi masyadong masakit. "Lola, ayoko mamatay ka sa umaga, sa gabi nalang, lola, para hindi ko makita kong paano ka–" "Naomi!" "Aw!" Ang sakit ng sampal ni Lola. Parang umikot yata ang paningin ko.

Nakatikim ito ng batok kay lola. "Anong malayo! Muntik ka ng mawala, hindi ka dapat nagbibiro ng ganyan!" Humagulhol si Lola. Namayani ang katahimikan sa silid at ang pag iyak lang ni lola ang tanging naririnig. Tahimik kaming nakinig sa sermon nito. "Akala ko hindi ka na magigising. Natakot ako na baka magaya ka sa ate mo. hindi ko kakayanin iyon apo... hindi ko kayang makita kayo na parang walang buhay."

natatawa ring sambit ni Lola na siyang nagluluto ngayon. “Well, it’s not really same taste with your Tamales, Tita,” sabi naman ni Tita na napakibit pa ng balikat. “Wala namang espesiyal sa luto ko. Bolera ka pa rin talaga hanggang ngayon,” naiiling na saad sa kaniya ni Lola kaya napatawa na lang si Tita. “Of course not, Tita, nagsasabi lang po ng totoo,” natatawang sambit naman ni Tita sa kaniya.

Mas seryoso. “And about my dad?” Napatingin si Lola sa kanya. “Forget about him,” sabi ni Lola. Mabilis. Masyadong mabilis. “He’s long dead.” “Dead?” ulit ni Tyrone. “Paano? Kailan? Anong sakit? Bakit wala man lang akong picture? Bakit wala man lang siyang naiwan? At bakit hindi mo po masabi- sabi kung sino siya, La?