Small Wins Quotes Novels & Stories

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.

Natatakot ako na maraming lalaki ang hindi makakapantay sa dedikasyon na ito. "Marunong talaga kayong magbiro. I'm just a small employee. Hindi ako katulad mo. Lahat sila ay makapangyarihang tao ngayon." Nakangiting sabi ni Miffel. Ang mga salitang ito ay halatang nakakabigay-puri sa mga kaibigang ito, ang tinatawag na The weight of power is actually just some small rights. Ilan sa kanyang mga kaibigan ay halatang natuwa sa pahayag na ito, at lahat sila ay tumawa nang napakasaya.

"Nabayaran ko na ang mga utang niya noong una akong nag-alok." "Wala kang sinabi," malumanay niyang sabi. "Pinakiusapan ko siyang huwag," sagot ni Smith para sa akin. "Alam kong nagkamali ako, at gusto kong patunayan sa iyo na kaya kong maging isang mabuting tao. Siguro hindi ako isang mabuting ama, pero sapat na mabuting tao para hindi mo ako kamuhian." "Hindi kita kinamumuhian." Awtomatiko ang mga salita, pero naniniwala ako sa kanya. Walang bahid ng poot si Piccola sa kanyang magandang katawan.

–Ann Landers Tama si Ann, lilipas rin. Darating ang araw na makakalimot rin si Harah. Tipong hindi na tutulo ang luha niya sa sakit kundi dahil sa saya. Paulit ulit nireremind ni Harah ang sarili gaya ng sinabi sa quotes ni Alyson. Sabi niya: "The only thing a person can ever really do is keep moving forward. Take that big leap forward without hesitation, without once looking back. Simply forget the past and forge toward the future." –Alyson Noel

nasisiyahang tanong nito sa kanya at siniko siya. Nahihiyang nginitian niya si Janine. “Salamat Nin, maliit lang naman kasi ‘yung role ko d’yan,” sabi niya. “Kahit na, noh! Saan din naman ako nagsimula, d’yan lang din naman. You know what, every little things are very important too. Sabi nga nila, all things bright and beautiful, all creatures great and small, all things wise and wonderful, God made them all,” seryosong saad nito sa kanya.

"Two minutes lang ang lamang mo." "Early is early, Mister." Napailing ako habang natatawa sa kumpiyansa niya. "Ang baba talaga ng standards mo." Napasinghap siya na kunwari ay nasaktan. "Excuse me? Achievement kaya 'to." "Achievement na ang two minutes?" "Of course." Tinaas pa niya ang baba niya na parang proud na proud sa sarili. "Small wins matter." "Okay."

“It changes in small moments.” “In small choices.” “In small courage.” “In small faith.” “In small hopes.” Tahimik. “Totoo pala,” dugtong ko, “na hindi mo kailangan ng grand miracles." “Hindi mo kailangan ng malaking signs.” “Minsan, isang tao lang.” “Isang kamay lang.” “Isang yakap lang.” “Isang ‘andito lang ako’ lang.” Tahimik. Napatingin ako kay Evan.

"Nag-aaral ako, mom. Naka-one point ahead nga ako sa nerd kong kaklase." I heard tita Erica giggles. "Really, Immanuel?" Si mommy. Her face looks sarcastic. "I'm smarter than him. That means, maganda ang performance ko. Hindi ako mawawala sa pagiging salutatorian ko, mommy." "Immanuel, do you hear yourself? It's just a point ahead. How about your overall performance?" Mas mataas ako ng one point. What's the problem? I can compete because I'm smart! Bakit hindi na lang ma-appreciate iyong small things? Why do they only seem to acknowledge major accomplishments? Big achievements often build upon smaller ones, so what's the fuss?