Quotes About Small Novels & Stories

“Bilog ang mundo, kaya patok tayo. Kung pwede nga lang ma-fast-track na ‘to, baka ako pa maging celebrity ng piyaya!” Nagpatuloy kami sa aming mga usapan, at habang pinaplano ang “business venture,” natutunan ko na minsan, ang mga simpleng ideya ay mas nakakatuwa kapag ang mga kasama mong magdream ay kasing energetic at crazy rin tulad mo. Sabi ko, "Start small, dream big. At, ang piyaya ko, baka maging huling produkto na itutok ang buong angkan namin sa tagumpay!"

Isa-isang bumabalik sa isip niya ang mga nangyari nitong mga nakaraang araw. Naalala niya ang isang linyang minsang sinabi ng mentor niya sa Milan: “The smallest adjustments shape the largest outcomes.” Ang maliliit na galaw ang bumubuo ng malalaking pagbabago. At ngayon, malinaw sa kanya na hindi ito biglaan. Isa itong dahan-dahang pag-ukit sa paligid niya, hanggang sa magising siyang ang mundo niya ay hindi na kanya.

Inilibot ko ang aking paningin at nakita ko ang iba't ibang quotes na nakasabit sa daraanan. | It's hard to answer the question "What's wrong?" when nothing's right. | Sinunod sunod ko ang pagbasa sa mga ito, nakalilibang kasi. | "We can never go back & change what has been done......but we can always learn the lessons to make things better next time...." | | "Replace tears with smiles! Don't be afraid of wrinkles as you age, because wrinkles are a sign of laughter and smiles." | Ang cute naman nito!

Their world was so small, their view so narrow. “You think you're above it all. But you’re just like everyone else—scared of what you don't understand.” sambit ko para matauhan sila. Lumabas ako ng restroom, ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Ito ay hindi isang tagumpay, hindi sa tradisyonal na kahulugan, ngunit ito ay isang maliit na panalo para sa akin. I had faced them, faced their judgment, and hadn't crumbled.

Nahulog pa ang isang maliit na papel kaya yumuko pa ako para lang makuha iyon. Kunot ang noo ko habang nakatingin sa nakasulat doon. Napakakalat ng pagkakasulat at kung hindi pa iintindihin ay hindi ko mababasa nang maayos. "Keep your eyes on them," pagbasa ko sa quotes. "Keep your eyes on gem," pagtatama ko pa.

dagdag niya, “you’re brave, Ave, hindi palaging nasa pagiging matatag o sa pagharap sa problema. Ang lakas mo rin ay nasa pag-alam kung kailan ka dapat huminto at magpahinga.” Napatingin ako sa kanya. Ang lamig ng gabi ay parang nakatutulong sa akin na mag-isip nang malinaw. “Siguro nga… pero parang matagal na akong nakalimot kung paano maging mahina nang hindi natatakot.” “Then start small,” sagot niya. “Dito, kasama mo ako. Hindi mo kailangang hawakan ang lahat ng bigat ng mundo nang sabay-sabay. Unti-unti lang.”

Sila pa ang mas nakakaramdam na may kulang pa sa kanila. "Isang linggo mo na iyang ulam!" Malakas na kantiyawan at tawanan ulit. While looking at these fishermen, naiintindihan ko na na nasa tao iyon kung paano niya titignan ang isang problema. The common problem of rich people is how and where they buy new stocks and how they start a new business. Ang inaalala nila ay kung gaano kalaki ang kikitain sa negosyo na itatayo nila. Samantalang ang mga mangingisda na ito na katulad ko ay pangkain lang sa araw-araw sapat na. They proved that little things isn't just a little. Small things are big if you know how to appreciate.

Dahan-dahan ko itong binuksan, at sa loob ay isang simpleng card, written in clean, slanted strokes: “Today is not a grand gesture. It’s just breakfast waiting downstairs, and me—waiting for your smile again.” – V Napangiti ako. Hindi ko alam kung kelan siya nagsimulang magsulat ng ganito, but it felt like a piece of him that he rarely shows anyone. Tahimik ko siyang tinignan ulit. Maybe trust doesn’t return overnight. Maybe healing isn’t loud, or filled with fireworks. Maybe, just maybe… It starts with small things. Like handwritten notes. Like holding hands through the night. Like choosing to stay, even in silence.

"Hindi na... palibahasa alam mo kung paano ako kunin at ibsan ang galit ko." Natawa siya. "Alam ko kasing mali ako, and I admit it para matapos na ang away natin dahil lang sa simple at maliit na bagay na 'to." Mali ka, hindi kailan man ito naging maliit. "You're wrong, small things can cause massiveness," saad ko dahil tunay ngang ang mga malilit at simpleng bagay ay madalas silang mga nakakapuwing.

Laking tuwa ko nang dumating siya sa piling ko dahil may karamay ako sa hirap at kaginhawaan. “Mommy, can I request?” Tumango naman ako. “Huwag kang mapapagod na mabuhay. Maraming nagmamahal sa `yo. Hindi mo lang nakikita ang iba, sapagkat patago itong ginagawa. Ayon pa nga kay Albert Einstein, 'Life is just like a bicycle, to keep it balance, you need to keep on moving forward'.” Napangiti na lamang ako dahil sa mga ginamit niyang quotes mula sa mga tanyag na mga nilalang.