Totoo Ba Ang Zombie Novels & Stories

PROLOGUE "Mama! Ayokong maiwan dito!" sigaw ko kay Mama habang lahat ng tao ay nagpa-panic na sa nangyayari. Ang bagay na hindi ko inaasahang magkakatotoo, Ay talagang mangyayari nga. Ang mga zombies ay nag-eexist.

Natira muna ang dalawa para patumbahin ang mga zombies na malapit sa kanila. "Uno, umakyat ka na. Susunod ako." sabi ni Jona habang hinihingal sa kakahampas ng baseball bat na hiniram nya kay Tara. "Siguraduhin mo lang na sumunod ka. Papatayin talaga kita kapag naging zombie ka." banta ng binata kay Jona. "Sus, mas mabuting malunof ako dito sa tubig na marumi kesa maging zombie." nandidiring sagot sa kanya ni Jona.

Mahaba ang paliwanag niya pero naintindihan ko lahat. "The way you explain it, seems like you are talking about zombie apocalypse." Naisaad ko dahil parang ganun na rin yun. Though ang zombie eh fictional monster lang pero ito mukhang totoo talaga. "Kelan ba nagsimula ang ganito? You're familiar with Orcs right? Sila kasi ang naabutan ko."

reklamo ko. "Like d! Kasalanan pa ba 'yun. Basta ikalma lang natin 'yung sarili natin."ani Julian habang nakasiring sa kanyang baril. Maya-maya ay bigla kong naaninag na may tumatakbong zombie papunta sa aming direksyon, kaya naman halos manghina ang aking mga tuhod at tumayo ang aking mga balahibo. "Juliaaan! May paparating na Zombie!"bulalas ko sabay tago sa kanyang likuran at kinubli roon ang aking sarili. Putek!

“Can’t you tell? Robots ‘yan!” Halos mapahawak si Alice sa ulo niya. “Of course I can tell… pero bakit ang dami nila?!” Napabuntong-hininga si Zane, halatang sumasakit na ang ulo. “Isa ‘yan sa mga hobbies ni Zex. Matagal na niyang hindi nilalaro ‘yan, so ngayon, nilabas niya lahat. Great timing, right? Dahil na-trigger siya, ayan, parang zombie apocalypse tuloy ang dating ng lugar!”

Kahit ang mga zombie na walang pag iisip ay nalito dahil doon, bumagal sila ng konti. Ang malakas na pwersa ay sapat na para matakot ang pinakamalalim na parte ng kaluluwa nila. Sa sandaling yun, sumigaw ng malakas si Wilbur habang maraming mga lightning bolt ang lumipad mula sa thunder cleaver papunta sa iba’t ibang direksyon. Ang mga natitirang zombie ay isa-isang naglaho dahil sa mga lightning bolt, at ang nakakalason na fog ay sumabog mula sa katawan nila at napunta sa ere.

At di mo pa naman siguro sinusubukan kunin ang exam ng nakakabaliw, kaya umayos ka. Heh! Di ka naman ang Zendeo ko, dear Chippy para ganito ako maging kabaliw sayo. Dami pang binili si Dada. Relaxs myself. Wag baliw. Ano ba kasi ang meron at nataranta na naman ang mga kabayong yun?! Nagsisitakbuhan na parang end of the world na? Run for your life too Aby! No. Walang zombie. Di pa naman last judgement.

pabalang na sagot ng tiyahin niya. Natawa si Karina. "Asus, Tita! Ayan, medyo malakas na kasi siya, e. Kaya nababara na 'ko." "Huwag kang patawa-tawa riyan, tingnan mo nga ang mga mata mo! Para kang zombie na bumangon sa hukay." Ni-flip lang ni Karina ang buhok niya. "Ako ang pinakamagandang zombie kung gano'n?"

" I asked. He stared at me for a while, para bang iniisip niya kung sasabihin sa akin o hindi ang sagot sa tanong ko. "Well, they were... Zombies." Nabitiwan ko ang kinilong karne na hawak ko. Naglakihan ang aking mata sa tinuran niya. "Hindi nga?" "Oo nga, hindi nga lang sila Zombie na katulad sa napapanood mo sa telebisyon. Yeah, they don't really eat rice or veggies, pure meat sila. Specifically, fresh meat. But they were good people, I assure you that."

BUMABA kami sa helicopter at wala namang infected sa paligid. Mas maganda kung infected ang itawag sa mga na apektuhan ng virus. Hindi kasi komportable kung zombie. Everything must relate to reality since nangyayari na ito sa reyalidad ngayon. Z-virus for the name of the virus and Infected for the people who became abnormal because of the virus. Naunang maglakad ang ibang sundalo. May mga kasama kaming ibang sundalo. Nakasakay sila sa isang helicopter. Hindi ko alam kung ilan kaming lahat pero mukhang more than ten kami.