Novel & Cerita So Be It In Tagalog

“Kanina pang tanghali ‘yan sa bag ko, tingnan mo muna kung panis na bago mo kainin.” “Sabi ko nang ‘rice cakes’ na lang eh, hindi ‘puto’, kasi mura ‘yon sa Español.” “Eh puto ito sa Tagalog eh, ano ba? Para kang ano d’yan. Puto ‘yan! Pu-to. Ikaw lang naman ang Español dito. ‘My dashing Español boss’, kinikilig pa kanina si Miss Nicole sa powder room,” Abby made a face as she quoted the school registrar.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

Nagkatitigan silang lahat. “Away lang ’to. Huwag mo kaming ma-English-English dahil nasa Pilipinas tayo,” saad nito na ikinatawa ko. Pero may punto naman siya—dapat Tagalog dahil nasa Pilipinas kuno kami. Sorry naman sa kanya kung gumagamit ako ng salitang hindi naman sa ’tin. “Ay sorry, manang ah. Hindi ko rin naman alam na hindi kayo nakakaintindi ng simpleng Tagalog lang,” mayabang kong saad.

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?

Sana doon na lang. "Come on. Bagong bukas ito. The food is good here mga lutong bahay." Like he was here before. Sumunod na lamang ako sa kanya. Madaming tao sa loob. Jam pack ang restaurant.Wala na rin ata kaming mapuwepuwestuhan. Tamang-tama para makaalis kami agad at hindi na siya gumastos. "Magandang hapon sir,mam. This way po," sabi sa amin ng sumalubong na waiter. Nakabarong Tagalog ito at may sombrero.

"Pagmumukhaing tanga mo pa talaga ako?" "Arte nito, parang iyon lang e!" komento niya. "Tagapaglingkod ka lang naman dito! Itataas mo lang naman ang kamay mo tapos sasabihin mo lang na nangangangako kang wala kang itatagong impormasyon sa akin sa pinagiimbestigahan natin ngayon. O! Ganyan lang kasimple!"

paliwanag niyang wala namang kwenta. "Kaya ba pinagsabay mo kami? Kung na-bored ka sana ay nagsabi ka na lang ng totoo. Kahit masakit at least nagpakatotoo ka." Pinahid ko ang luha sa aking pisngi. Hindi niya lang ako sinaktan inapakan pa niya ang dignidad ko bilang isang babae.

"Pero Mond.." "Huwag kang mag-alala ate. Hindi naman siguro ganon kadelikado ang kapangyarihang natuklasan ko. Pwede naman sigurong sanayin ito ng sarili ko mismo. Dito na lang ako magsasanay kapag wala sina nanay." Nginitian ko lang siya at niyakap ng marahan. "Salamat. Kahit hindi mo kami tunay na kadugo, pinapahalagaan mo pa rin sila nanay at papa."

“Lilith.” Doon ko narealize na ang tinitignan niya pala sa aking dibdib ay ang aking name tag! Halos palamunan ako ng hiya dahil sa naisip. Tumango na lamang ako at nagpaalam na agad. That bastard! Narurumihan na ang isip ko dahil sa nagyari kagabi.