Spoken Poetry Juan Miguel Severo นิยาย & เรื่องราว

Thorne stepped up, holding the mic close, and spoke, not sang. "Kung bawat gabi ay sigaw, Bakit ang umaga ay ganito pa rin? Bakit ang katahimikan, parang parusa?" Spoken word. Slam poetry. Walang background noise. Just his voice and the static in the crowd's chest. It wasn't just a performance, parang therapy session. Sobrang bigat.

At kasabay ng pagtayo ko mula sa madilim na sulok na ito ay ang pag-asa na unti-unting maghihilom ang sugat dito sa puso ko. Enrique drove me home. Tahimik lang ang biyahe but we sat in comfortable silence. Hanggang sa binuksan niya ang radio. Parang nang-aasar ang Universe. Hindi awit ang bumungad sa radio kundi isang lalaking nag-de-deliver ng makabagbag damdaming spoken word poetry. Ipinakilala niya ang titulo ng kanyang piyesa, Mga Basang Unan.