Spoken Poetry About Life Novels & Stories

Pero mas maganda sana ang pakiramdam ko kung napanood ako ni mommy. Sunod na ang mga contestant ng spoken word poetry at una si Delancy kaya nasa stage na siya ngayon. Habang ako naman ay nandito sa gilid at nakaabang sa tatlong araw niyang pinractice. Kung ikaw ay akin Kung ikaw ay akin, singtamis ng pulot ang bawat araw May kilig at lambing na kailanma'y hindi papanaw Ang bawat gising na malamig, ay pupunan ng kape sa umaga

At kasabay ng pagtayo ko mula sa madilim na sulok na ito ay ang pag-asa na unti-unting maghihilom ang sugat dito sa puso ko. Enrique drove me home. Tahimik lang ang biyahe but we sat in comfortable silence. Hanggang sa binuksan niya ang radio. Parang nang-aasar ang Universe. Hindi awit ang bumungad sa radio kundi isang lalaking nag-de-deliver ng makabagbag damdaming spoken word poetry. Ipinakilala niya ang titulo ng kanyang piyesa, Mga Basang Unan.

Hi readers. My mom passed away this recent week, this is the reason, I couldn't update. Thank you so much and see yah, next month. Words can deceive the listeners But not the readers. You heard it 'I want to live my life' But I read it as 'I want to leave my life'. Words can deceive those who can hear But not those who can feel. You've heard 'I loved you' But I felt 'I lied to you'. Looks can deceive those who took a look partially

Dion's POV "...You have a lot to say with your eyes. I'm particularly taken with your frowning expression. Unique and stunning that you stand out from the crowd." I read aloud the final stanza of my fourth poem. I've been writing since this morning, and my mind and hands seem to be working nonstop to create poetry. To be honest, I'm very productive right now. It's amusing how many ideas pop into my head. "Hep, hep, hep! And who's that lucky person you dedicate that poem to, huh?" Dad's sudden appearance behind me surprised me.

Thorne stepped up, holding the mic close, and spoke, not sang. "Kung bawat gabi ay sigaw, Bakit ang umaga ay ganito pa rin? Bakit ang katahimikan, parang parusa?" Spoken word. Slam poetry. Walang background noise. Just his voice and the static in the crowd's chest. It wasn't just a performance, parang therapy session. Sobrang bigat.

At kahit maliliit lamang sila kumpara sa malawak na kadilimang bumabalot sa gabi, ang mumunting ningning ng bawat isa ay siyang dumaig sa naghaharing kadiliman sa kalawakan. Siguro kaya ko rin 'yan. Siguro kaya ko ring lumiwanag at manaig laban sa dilim. Just like how the stars shine so brightly until they die, maybe I too can shine with them. Hindi, hindi siguro lang, dahil sigurado na ako. I too can overcome this darkness in my life and shine with every piece of me. Sigurado na ako na katulad ng dati ay alam kong malalampasan ko rin ang pagsubok na ito. Masakit pero kakayanin ko. Kakayanin ko para sa anak ko...sa anak namin ni Manuel.

Kaya't give and take he'll be here by 15 minutes. More than enough time to wrap up my delusional concert. 🎶 I like the way you lick the bowl (sheesh) Somehow your method touches my soul (sheesh, yeah) It lifts me up to heights unknown (ayy) So when they ask, "How's life?" I go (sheesh, sheesh) When life deals us cards Make everything taste like it is salt Then you come through like the sweetener you are To bring the bitter taste to a halt

"Hindi lang ito tungkol sa ngiti kapag masaya, tungkol din ito sa ngiti kung mayroong pighati. Sa luha kapag na sa'yo siya tuwing mahirap ang sitwasyon at hawak ang kamay mo hanggang sa muling pagsikat ng umaga sa mundong ginagalawan ninyo." Ngumiting pareho sina Art at Rain habang nakikinig sa kay Wind na naroon sa stage at nagpe-perfom para sa spoken poetry nila sa paaralan for their school's annual event para sa celebration ng buwan ng wika. Nagpatuloy ito roon at bawat salitang binibitiwan nito ay walang ibang sumasagi sa isip ni Art kun'di ang babaeng nasa kaniyang tabi ngayon, naka-ngiti at tutok din ang mga mata sa stage.

You bring me there. And this is the life to seek: something more. And I want to give to you, give to you more than a love song can give, more than a feeling like this, more than a dim light upon the path you walk, more than my words can explain, more than the falling rain, more than the sun shines upon your lovely face.

Hindi ko napigilan ang paninikip ng dibdib ko. "Putang ina, nagseselos ba ako?" tanong ko sa sarili ko. Sa talent portion, nagdala ng spoken word poetry si Safara, na pinag-usapan ang lakas ng loob at pagpapahalaga sa sarili. Ang bawat salita niya ay tumagos sa puso ng mga nakikinig, at sa dulo ng kanyang pagtatanghal, umalingawngaw ang malalakas na palakpakan.