St Teresa Of Avila の小説・ストーリー

He loathes me Same as mine, I hate him now. I loathe him. I can change that fast. I'm not a god nor a deity. I'm just a half Witch— and a Half Vampire. Ang mga mata ko'y nagsusumigaw ng kapangyarihan, ngunit hindi alam kong ano nga ba ang tunay pagkakakilanlan. I'm Vamaila Terese. I din’t know what really meant for me in the future.

Namumula sa galit si Ava, hindi napigilan ang panginginig ng kanyang katawan. Siya ay sumigaw at galit na winalis ang lahat sa cabinet ng sapatos, na bumagsak sa sahig. Samantala, buong araw si Teresa sa museo. Batay sa kanilang palitan, malinaw na siya ay higit pa sa isang magandang mukha. Nagpakita siya ng kaalaman hindi lamang sa pagpapanumbalik ng mga artifact kundi pati na rin sa iba't ibang paksa sa iba't ibang larangan.

Rivanex and Caitlin. "But even after not receiving that? Therese Catalina grew up with so much love and kindness in her heart. She grew up as a cheerful person, a person who would do everything for her loved ones and even for others she didn't know. S-She was the most pure, selfless, and genuine soul I've ever known... someone who deserved so much better than what she got." Malalim akong humugot ng hininga. My breathing was shaky, I tried to deliver every word with clarity, but my trembling voice, remembering how hurt and vulnerable my woman was before, and yet how she still managed to smile, was making it hard for me to speak.

O sadyang ayaw ko lang pangalanan at kilalanin. I forced myself to break contact with his grey-blue eyes. They were dark and turbulent, like a storm-tossed sea that threatened to pull me under and swallow my soul if I lingered too long. “Let the cleaners clean that.” Suhestiyon ni Tita Glaiza, “Teressa!” “Ano po iyon, Madame?” nakayukong lapit ni Aling Teressa sa amin. “Can you clean this mess?” “Masusunod po, Madame.”

Halos sirain niya ang lahat ng bagay na makikita niya sa loob ng kwarto habang patuloy na umaagos ang luha. Dali-dali namang umaksyon ang mga nurse at ang kanyang doctor at hinawakan siya sa magkabilang braso para turukan ng pampatulog. Pero hanggang sa pananginip niya ay si Azrael ang nakikita niya. "Iuwi na natin sa Spain ang anak natin, Thomas! Maling-mali na pinakasalan niya ang lalaking iyon!" "Kumalma ka, Theresita. Si Elisa ang magdedesisyon sa buhay niya."

Walang mga kuwenta! Kumuyom ang kamao ni Ziancio na marinig ang pangalang Teressa— that is the name of his late mother who gave him the most wonderful love in this world. Kumulo ang kaniyang dugo matapos marinig ang pangalan ng kaniyang ina mula sa maduming bibig ng kaniyang ama ngunit pinilit niyang kumalma dahil wala siyang ganang makipagtalo dito.

Teresita, may bahagyang ngiting may lihim na emosyon sa mga labi—ngiti ng isang taong alam na may tinatanggap na utos na taliwas sa kanyang prinsipyo. “Oh’ Levie, you’re here?! Akala ko ba bukas pa kayo magpapacheck up kasama si Dark,” malumanay at bahagyang nag-aalalang bati ni Dr. Teresita. May halong pagtataka at kaba sa kanyang tinig. Si Teresita, na malayong tita ni Levie sa side ng kanyang ama, ay tinuturing pa rin siyang kaanak dahil sa taglay nilang karangyaan — isang ugnayang may halo ng respeto at kaunting distansya. Hindi man sila madalas magkausap, may koneksyong hindi matitinag, lalo na kapag pamilyang Villamonte na ang sangkot.

bungad niya agad nang masagot ang tawag. "Saan ka ba ngayon bata ka, bakit hindi ka dumeretso rito sa bahay, ha? At bakit ka nagpupunta ng mall nang mag- isa? Alam mo bang delikado iyon sa'yo? Pinagkakaguluhan ka ng mga tao roon, paano na lang kung may mangyayari sayo? buti at nakaligtas ka pa, haayy anu ka ba, Therese pinagkakaba mo ako!" napakahabang sermon nito sa kanya agad- agad. Sa totoo lang nasanay na siya sa Tita V niya. Ganito talaga kapag natataranta. Dere- deretso kung magsasalita. At hindi na rin ito bago sa kanya.

Pakiramdam niya'y unti-unting nalusaw ang malaking yelong nakapatong sa mga balikat niya. Dahan-dahan niyang kinuha ang folder na nakapatong sa mesa. She blinked her tears away and read the information on the paper. Impormasyon iyon lahat ni Teresa Valencia. Name, birthday, address. Dalawang taon lang ang tanda nito sa kaniya. Tubong Cebu pero lumipat sa Asteria upang magturo. Teresa was unmarried, too. Ibig sabihin ay galing ito sa pamilyang Valencia sa Cebu. Tunay na hindi niya kadugo.

Napakapit pa nga siya ng mahigpit sa kanyang wheelchair at para bang hindi nga siya makapaniwala sa kanyang narinig. Si Theresa ay tila ba isang bangungot para sa pamilya Ledezma. Kahit na isa lamang nga siyang magandang babae ngunit may kakayahan siyang labanan ang kapalaran at kapangyarihan. At kahit nga isa siyang babae ay kaya nga niyang tapakan ang sinumang lalaki. Ang kanyang talino, emosonal na katalinuhan at ganda ay lampas nga sa karaniwan. At kagaya nga ng sinabi ng isang banyaga na ‘Maaaring minsan lang sa isang siglo magkaroon ng isang kagaya ni Theresa’. Sabi pa nga nila ang matalino raw na kuneho ay may tatlong lungga pero si Theresa raw ay maaaring mayroong sampu o higit pa.