What Happened To Teresa Fidalgo の小説・ストーリー

Kita kong dumudugo ang nguso niyang natamaan pero hindi ko siya tinigilan. "Hindi mo mahanap ang sapatos mo diba? Ito kainin mo!" Pinanganga ko sya at pinasak ko sa duguang bibig nya ang sapatos ko. Pagkatapos si Teresa naman ang binalingan ko. Ito ang walang araw na hindi ako pinapahirapan noon. Lahat ng mga nababasag niya sa akin niya sinisisi. "No Marga, please parang awa mo--"

usal niya. Parang kakapusin ako ng aking hininga. “O-Opo. . .” A smile crept in his lips as he remembered a nostalgic memory from the past. “Teresa. . . A beautiful name of a woman that was curved in my heart. Anak siya ng aming maid at halos sabay kaming lumaki. Nang namatay ang kaniyang ina ay siya ang pumalit bilang maid namin. Hindi na siya halos nakapagtapos ng kaniyang pag-aaral lalo na’t mas gusto lamang niyang magtrabaho para ipadala sa kaniyang kapatid. She was indeed selfless. She really had a pure and genuine heart. Mas inuuna niya ang kaniyang pamilya kaysa sa kaniya. Ngunit ibinubulsa ng kaniyang ama na sugarol at adik. Hanggang sa na-massacre ng kaniyang ama ang mga kapatid niy

“Lalo na kapag natapos na ang lahat ng kailangang legal na hakbang sa presinto. Nandoon na sina Gustavo at Kevin. At kilala ko sila, they won’t rest until makulong ang mga dapat managot. Lalo na si Teresa, sa ginawa niyang pagkuha kay Margareth noon sa ospital.” “Mommy,” dagdag ko, “may sapat na kaming ebidensya para sa kidnapping case. At yung kalaguyo ni Teresa na pulitiko? Sinabihan ko na siya na kapag tumulong pa siya, siguradong makakarating sa asawa niya ang sikreto nila. Ayaw niyang mangyari 'yon.”

Napatahimik naman si Gilda sa isang tabi habang si Teresa ay dali dali ng lumabas ng kanilang bahay. Pagdating ni Teresa sa isang bahay ay pumasok na siya agad at nagtakip ng kanyang mukha ng belo. Inilabas niya mula sa kanyang itim na damit ang itim na libro. Sinalubong siya ng dalawa niyang kasama. “Nasaan ang bangkay?” tanong ng isang babae kay Teresa. “Naroon lamang sa bahay namin,” ani ni Teresa. “Hindi ko ipinalibing at tinago na lamang ni Maria sa kanyang kwarto.”

Kanina lamang kasi ay tumawag saakin si Liennete at nagkataon na magkasama kami Ang sabi ko sa kaniya ay Mauna na siyang pumunta kila Don Aguinaldo ngunit Hindi siya nakinig at gusto pa akong samahan Nasa garden kami ngayon, gustuhin ko Mang i appreciate ang Ganda ng garden ngunit Hindi ko kaya dahil sa balitang aking nasagap Kaagad akong nag Iwas ng tingin ng Makita ang pagkunot ng kaniyang nuo "Nailipat na si Tito Fidel ngayon sa mental hospital"ani ni Liennete Tahimik akong umiyak habang kausap siya,ayaw kong maisip niya na nahihirapan na ako sa nangyayari saakin ngayon

"Oo, alam nilang lahat ito... pero, pero boluntaryo nila itong nilihim upang makatulong sa iyo." "Makatulong? Boluntaryo? Kaya ba may nagreklamo sa inyo at inakusahan kayo ng kidnapping?" When Kage said that, Teresa diverted her eyes. "Kaya ba naghihirap kayo ngayon, ito'y dahil sa akin? Kaya ba nakasangla ang dalawang hektaryang lupa, dahil sa akin? Si mang Jack at ang tatlong babae, kaya ba paulit-ulit silang pumupunta dito at nagdudulot ng gulo ay dahil sa akin? Ako ba ang dahilan ng inyong kahirapan?" Ang silid ay muling napuno ng nakabibinging katahimikan. Naubusan na ng isasagot si Teresa at ayaw namang magsalita ni Puferto.

Naisip kong baka masama pa rin ang loob niya kaya hindi ko na muna sinulatan. "Paano kung matulad 'yon sa unang pag-ibig ko?" Nag-aalalang tanong ni Teresa. "P-Posible," mahinang usal ni Erica. Pansin ko sa titig ni Madam na nalulungkot siya sa nangyari kay Sir Eduardo. Ilang taon na ang lumipas ng magka hiwalay sila at nabalitaan na lang namin na namatay ito gawa ng aksidente. Gusto ko man alamin ang lahat pero mas mainam ng manahimik.

Mahigpit niyang binilinan ang matanda na huwag na nitong uulitin ang ginawa nitong pagtatanong sa dalaga kagaya kanina. Na-guilty si nanay sela nang banggitin iyon ng amo. "A-alam ko na ser. Pasensya na, hindi ko alam." Nu'ng gabing iyon ay umalis ng Villa si chardon at bumiyahe papuntang nueva Ecija. Ipinag-maneho ito ni mang Fidel. Nang makarating sa isang garrison ay nagtaka nang husto si mang Fidel. 'Ano naman ang gagawin ni ser Chardon sa ganitong lugar?'

Walang mga kuwenta! Kumuyom ang kamao ni Ziancio na marinig ang pangalang Teressa— that is the name of his late mother who gave him the most wonderful love in this world. Kumulo ang kaniyang dugo matapos marinig ang pangalan ng kaniyang ina mula sa maduming bibig ng kaniyang ama ngunit pinilit niyang kumalma dahil wala siyang ganang makipagtalo dito.

"..t-that woman you are saying, is she..." "Yes, that was Felicia bathing on her own blood asking help and calling a someone in her whispers. Agad namin siyang isinugod sa hospital, hindi namin siya kilala ng akincasawa yet hindi namin siya maiwan. We stay at the hospital, at nang sabihin ng doctor na malayo na ito sa panganib ay nakahinga kami ng maayos ng aking asawa. Naawa kami sa kaniya, we wait na may maghanap sa kaniya pero walang dumating, walang naghanap. And when she wakes up, wala na siyang maalala. At dahil nangungulila kami sa anak namin, that when we told her na anak namin siya. Nagkasundo kami ng aking asawa na kung may maghanap sa kaniya ay ibibigay namin siya, yet no one came