Novel & Cerita Stare Down

kung may darating man na pagsubok sa buhay namin, alam na namin kung paano to haharapin. It's not an Offensive Downfall anymore, I think our Offensive Downfall is officially Signing Off.

[RANN] Isang malakas na buntong hininga ang pinakawalan ni Damon nang ngumisi ako nang malaki sa harap niya. Pagod na hinilot niya ang mga sentido saka bumaling sa akin. "What now?" Tumikhim muna ako bago ko inilabas ang lunch box na dala-dala ko nang magpunta ako sa opisina niya. Dahil nga sa ginagawa niyang harapang pag-iwas sa akin ay ako na mismo ang gumagawa ng paraan para makita siya. Hindi ko siya titigilan hanggat hindi niya inaamin sa sarili niyang mahal niya rin ako. Desisyon ba masyado? Halos dalawang linggo ko na itong ginagawa at hindi ako titigil hanggat hindi ko nakukuha ang gusto ko mula sa kaniya.

Doon napunta ang atensyon ko. “Ladies and gentlemen. Of course, our beloved Judge Stewart's birthday celebration wouldn't be complete without a message coming from him. Mr and Mrs. Stewart,” anang host pinaakyat si Tita at Tito Edward. “Son please come here,” tinawag si Scott ng mommy niya. Tumingin si Scott sa akin. Ngumiti ako bilang papayag na puntahan na niya ang mommy at daddy niya “Love, sama ka na lang,” niyaya ako ni Scott.

He acted as if he was waiting for a show to unfold in his eyes. She was the show. Napalunok siya. Hindi niya kayang sukatin ang lalim ng pag-iisip nito kaya mas lalong nag-iingay ang dibdib niya. Ang hirap kontrolin. Just one intense gaze and she trembled like this. “Strip.” Umawang ang bibig niya sa sinabi nito. Mistulang nabingi ang tainga niya. Strip. Pinaghuhubad siya nito sa harap nito. “Strip or I’ll rip your robe apart.”

Nang matapos na kami, pumunta na kaagad sa gawi ko si Stell na walang bihis at nanatiling n*******d pero wala na siyang necktie ngayon, coat nalang. Malalim ang tingin niya sa akin habang papalapit siya kaya iniwas ko ang tingin ko sa kanya. Agad din naman kaming kinuhanan kaya mas mabilis ang proseso namin ngayon. Nasa likod ko siya at nakaupo naman ako sa upuan kagaya no'ng pwesto namin kanina. "Next pose is, ikaw naman ang umupo Stell bebe sa upuan." Utos nila kaya tumayo ako. Inalalayan pa ako ni Stell dahil sobrang taas talaga at manipis itong takong.

Ungol nito na napatirik din ng mga mata, saka dumilaat muli at siniil ako ng halik. Hindi pa ako nakakabalik sa paghinga ko ng maayus ay muli niya akong inangkin ngunit sa ibang posisyon na naman at muli ulit akong nagpaubaya dito.. " Desmoonddddd pleas" " No, i don't have mercy for you baby, i told you, you'll gonna pay for what you did right?" "So stopppp complaining hmmmm just moan my name louder hmmmp"

Narinig niya ang malakas na pagkabasag ng cellphone niya kasabay ng pagdilim sa kaniyang kwarto at tanging tv nalamang ang natitira. Muling nagpaputok ang taong iyon na ikinabasag ng TV na mas okay para sa kaniya dahil tuluyan ng dumilim sa kaniyang kwarto. Walang pagaalinlangan na yumuko si Stella at naglakad ng mabilis papunta sa isang cabinet kung saan mayroon doong secret door na naglalaman ng mga baril. Nang makakuha siya ng silencer ay napatingin siya sa may veranda. “Magtutuos tayo.”

“Paano naman ang dignidad ng Budweiser Martial Arts Center? Paano naman ang aking prestihiyo? Kung nais ninyong umalis, sige. Ngunit, dapat ninyong iwan ang isa sa inyong mga kamay dito.“ Si Robert ay merong mapang-api at mapusok na ekspresyon sa kanyang mukha. Tumingin si Azure pabalik kay Robert, at hindi man lang kumurap. Walang pakialam na sinabi niya sa nangungutyang tono, “Mr. Downie, iminumungkahi kong huwag mo na lokohin ang iyong sarili.“

- Tita Mommy Hindi ko alam kung ano nasa utak nila pero hindi ko na inisip pang replayan si Tita Mommy. Ayokong mas tuksuhin pa. Ito talaga dahilan kung bakit pinilit ni Mama na sa kanila mag-stay si Stormi. Gusto nilang maiwan kami ni Storm dito. As if may mangyayari kapag naiwan kami dito. Tss.. Ang lalakas ng trip. Bumuntong hininga ako at ipinagpatuloy na ang pagtitipa. Ubos na ang kape na tinimpla sakin ni Storm. Nandito ako ngayon sa kwarto kung saan kami natutulog na tatlo. Si Storm ay nasa labas at hindi ko alam kung sino ang kausap sa kaniyang cellphone. Maybe her. The girl he likes pero hindi pa sila. Parang kami lang noon. Nagsimula rin naman kami sa walang label. Nagsesettle tala

CHAPTER 131 (PART 1) [INTER-CHAPTER] “Stupid!” Yukong-yuko si Jovie. Hindi magawang tingnan ang pagbugbog ng big boss kay Conde at Exus. “Sino ang nag-utos na ang batang iyon ang target-in niyo?!” Isa pang sipa sa sikmura ni Conde, ay umubo ito ng dugo. “A-Ako, Boss.” “F uck you!”