The Fall Of Bataan Novels & Stories

Don't let our offensive downfall make us stop, instead make it an inspiration to do the right thing. We made it, our Offensive Downfall is not Offensive anymore, it's more offensive to the downfall that we successfully survive, not only today or tomorrow but always and forever with them. "Let's called it, succes?" tanong ni Fatima saamin sa gitna ng tawanan naming lahat. Nagkatinginan kaming lahat at sabay na tumango. "Let's end this now," nakangiting sabi ko. Lahat sila tumango except sa katabi ko na si Zantyr, umiling siya kaya pareho kaming nagtaka lahat. Ayaw niya pang matapos lahat?

Estranghero ito para sa kaniya, pati na ang halik na iginawad nito sa kaniya. Noong nakapasok na siya sa tent ay hindi din siya dalawin ng antok. Iniisip niya ang sitwasyon. Aba, kung nagkataong bumigay ang kaniyang “Bataan” ay kawawa ang “Bataan”. Tanging pangalan lang ang alam niya kay Yuan at taga-Maynila ito. Masyadong malaki ang Kamaynilaan, ni hindi niya alam ang address ng lalaking ito. Paano na kapag natapos na ang misyon nitong iyon sa kabundukan? Good-bye na rin siya? Talagang kawawa ang “Bataan.”

I tried my best to swallow my tears, biting my lip to suppress my cries, but I couldn't hold them back any longer. A single tear escaped, tracing a warm path down my cheek—small, fragile, yet heavy with everything I had been holding inside. A moment later I felt his cum inside me. ____________________________________________ I dropped myself onto the bed, exhausted—so tired of fighting and pushing him away. I curled up in bed, hugging myself tightly. I flinched when he grabbed me, forcing me to face him—as if I were just a toy to be pulled around. I tried so hard to look at him with begging eyes. Hindi ko alam kong kakayanin ko pa, halos mawalan na nga ako ng malay sa mga pinagga-gagawa niya

Ano naman kaya ang mahalagang pag-uusapan namin? Napuyat tuloy ako kaiisip ng sinabi niya kaya naman hindi agad ako nagising ng maaga kinabukasan. Hindi pa sana ako babangon kong hindi ko lang narinig ang malakas na boses ni Miss Guada. "Your majesty, tatanghaliin na kayo kong hindi pa kayo babangon." Nag-inat ako habang nakahiga pa sa aking kama.

Sa isang iglap, nag-transform ang dalawang gene warrior at naging dalawang higanteng halos dalawang metro ang taas bago sumugod sa gitna ng mga tao. Kasabay nito, sumugod din si Barre kasama ang mahigit isang dosenang lalaking nakaitim. Agad na nagkagulo ang buong paligid. “Kayong dalawang bureau chief, dalhin ninyo ang mga bata at umalis! Ang iba, umatake!” Nagbigay ng utos si Phoenix. Agad na sumugod sina Camille, Hector, Kristof, at Alissa upang harapin ang mga kalaban.

Kinabukasan ay nagmamadali kaming umalis ng Batanes dahil alas sais ang flight namin. Si April lamang ang kasama namin on our way back to Manila kasi nagpaiwan si Lucifer sa Batanes para sila na lang ni Fox ang sabay umuwi.

Hindi nila alam, ang pag-alis ng mga Titans ang nagbigay-daan para lumabas ang tunay na halimaw na nagtatago sa loob ng isang ina. ​Ang gabi sa Batangas ay hindi na tungkol sa pagtatago. Ito ay tungkol na sa paghihintay sa biktima. At sa dilim ng mansyon, ang mga mata ni Liana ay nag-aabang—handang pumatay para sa kaniyang pamilya. ​

Pero ang alaala nito hanggang ngayon ay nakaukit pa rin hindi lang sa kanyang alaala kundi pati na rin sa kanyang puso. Ang bayan ng Batac ay nasa probinsya rin ng Pangasinan subalit mas malayo ito ng kaunti sa Eldoria. Pinili niyang doon na manatili mula nang malaman niya ang totoo mula sa kanyang ina na si Loleng na matagal na rin naman sumakabilang buhay.

Napatingin siya sa akin, ngunit ngumiti lang ako. "Hoy, Rosenda," inis na saad niya sa akin. "Ano?" tanong ko kay Uncle Wade. "Bakit nag-aaya si Kuya sa Bataan?" tanong niya. "Ewan ko, magbibihis na ako," saad ko sabay akyat sa hagdan. Nang makarating kami sa Bataan ay kaagad naming pinuntahan ang pinaka sikat na theme park doon. "Grabe ang ganda talaga dito! Ang lakas maka- romantic vibes parang sa mga movies na napapanuod ko mygod!" saad ko with matching kilig kilig feels pa habang tumitingin sa lugar.

HELGA POV: “Di nga?” “Oo nga. Tawagan mo pa kung gusto mo.” Namula ako, kumalat sa pisngi ko hanggang sa pisngi ng kiffy ko. “Nakupo, lagot na talaga ang Bataan. Ibagsak na natin agad!”