Stephanie Patrick Novels & Stories

Muntik pa akong natumba dahil nawalan ako ng balance, pero mabuti nalang at may humawak sa bewang ko mula don sa likuran. "Salamat." Saad ko at ngumiti ganon din naman siya. "Yeah." Tanging sagot ni Stephen at nakipag shake hands pa yong babae sakanya. Pansin ko yong malalagkit na tingin nong Stefanie kay Stephen at saka parang sinasadya talaga nitong dumikit-dikit.

Pabalik-balik siyang naglakad sa harap ng entrance, halos hindi mapakali, habang namumugto at namumula ang kanyang mga mata sa kaiiyak. Ilang bodyguard ang nakabantay sa pinto, matitigas ang mukha at hindi man lang siya pinapayagang makalapit sa loob. “Pakiusap… kahit limang minuto lang… kailangan ko siyang makausap…” hikbi ni Stephanie habang nakahawak sa isa sa kanila. Ngunit walang ni isa ang nagpatinag. Sa sobrang desperasyon, umabot siya sa puntong nagbanta pa.

Nag-atubili saglit si Claudia at nagsalita, “Pinupuntirya na ngayon si Stephanie ng isang sindekato ng krimen sa Vancouver. Kung hindi mo siya ilalabas sa Canada, malapit nang galawin ni Gopher at ng iba si Stephanie.” Sumimangot si Charlie at tinanog, “Si Stephanie ay isang Oskian na babae na nagbabantay ng isang convenience store. Wala siyang masyadong background o ari-arian. Kaya, bakit siya pupuntiryahin ng isang sindikato? Ito ba ay dahil gusto nila siyang dukutin para sa ransom?” “Hindi…” Sinabi nang sobrang seryoso ni Claudia, “Mas masama sila sa pandudukot para sa ransom…”

malakas ring sigaw niya. Hindi ako nakapagsalita. "What did she say? I don't kinda understand all of her sayings." rinig kong sabi naman ni Stephanie. I must forgotten to say, Stephanie is British in full blood. Hindi siya nakakaintindi ng ibang salita maliban sa salitang kinalakihan niya. Unlike me, who grew up in here, yet my family still speak Tagalog. That's why I grew up being a bilingual citizen. Marunong mag Tagalog dahil half- Filipino, at marunong ding mag English dahil bukod sa half- British ay dito na rin ako lumaki.

“Makakauwi ka rin and we will wait for you.” Halos isang oras ang itinagal ng kanilang pag-uusap sa sobrang pagkamiss sa isa’t-isa. STEPHANIE is doing everything she can to get Liam’s attention pero lagi siyang bigo. She even seduced him pero itinulak lang siya nito. Liam is good in avoiding her. He locked the door at night and never open when somebody is knocking.

Siguro dahil hindi pa rin ako makamove-on kay Katrina. My woman left me because of her career. She's in California right now, at isa s'yang model do'n. Kung pag-uusapan ang ugali, sobrang bait niya. To the point na, lahat ng sweldo nito, binibigay niya sa charity dito sa Pilipinas. Mahilig siya sa mga bata at pareho sila ni Kate. Kaya hindi ko maiwasan na ikumpara silang dalawa.

“My name is Bridgette. You can call me Brie.” Napatingin siya sa kamay nitong nakalahad sa kanyang harapan. Bahagya siyang nagdalawang-isip na tanggapinito, ngunit sa huli ay tinanggap niya rin ito na walang angal. She bit her lower lip and sighed. Tinanggap niya ito at nakipagkamay. “I’m Bliss.” “Oh, you don’t have to introduce yourself. I already know you.” Matamis itong ngumiti sa kanya. “I do love your products. I hope you release more soon featuring hairs with low porosity.”

sabi ni Stephanie, ang bunsong kapatid ni Diana. Tatlo lang silang magkakapatid, siya ang panganay, at ang pangalawang anak ay lalaki na fourth year college at si Stephanie na second year college. Dati siya ang nagpapaaral sa mga kapatid niya noong nasa Manila pa siya hanggang sa nakilala niya si Jeremy at nagpakasal rito, siya pa rin ang nagpapa-aral. Pero simula nang dumating si Justin sa buhay niya, hindi na siya pinapayagan ng pamilya niya na gumastos para sa kanila pero hindi rin pumayag si Diana kaya sa lahat ng sahod niya, kasama ang pamilya niya. Hindi niya ito kayang pabayaan. “Thank you. Step. Malinis ba yong kwarto ko? Ipapahingain ko sana muna si Dane, mahaba ang byahe namin, at

Avril Patapos na ang aming first period nang biglang mag salita ang katabi ko na si Stephanie. "Hoy bruha alam mo na ba ang balita? " Tanong nito sa akin na kala mo ay isang chismosa sa may kanto kung makapag salita.

“What?” “I’m not accusing you. Pero may pangalan mo ro’n. Liza De La Joya’s stepfather — connected sa shell company ni Mirielle.” Dahan-dahan siyang napalayo, parang tinamaan ng bala. “Hindi ako kasama sa kalokohan niya,” sabi niya, pero ramdam kong nasasaktan siya. “You have to believe me.” Tinitigan ko siya. “I want to. God, I want to.”