Stephanie Patrick Novels & Stories

“What?” “I’m not accusing you. Pero may pangalan mo ro’n. Liza De La Joya’s stepfather — connected sa shell company ni Mirielle.” Dahan-dahan siyang napalayo, parang tinamaan ng bala. “Hindi ako kasama sa kalokohan niya,” sabi niya, pero ramdam kong nasasaktan siya. “You have to believe me.” Tinitigan ko siya. “I want to. God, I want to.”

Makaka sampal yata ako ng kaliwa at kanan ng wala sa oras nito. Alam na alam ko pa naman ang weakness nitong si Stephanie ay yung ganyan na nakikita na ang dede. bwisit lang talaga nakita ko din sa picture na post nito ang suot nitong p****k short tangina talaga.

Bigla namang naitambol ni Patrick ang mga kamay sa plastic na mesa habang nanlalaki ang mga matang naka titig kay Stephanie. "Steph? ikaw na ba 'yan?" Hindi makapaniwalang tanong ni Patrick sa dalaga. Ibang-iba na kasi ang hitsura nito buhat noon. Naging kaklase kasi ito nang kapatid niyang babae noong high school at kapag may mga projects na ginagawa ang mga ito ay madalas sila sa bahay nang lalaki.

Muntikan pa niya akong hindi pakawalan pero pinisil ko ang kamay niya kaya nakaalis ako sa kaniyang yakap sa bewang ko Lumiko ako pakanan papuntang ladies' room. Tahimik lang sa loob-malinis, malamig ang tiles, at may mahinang echo ng tubig mula sa isang sink. Nilapitan ko ang salamin, saka binuksan ang gripo para maghilamos. Pero natigilan ako ng makita ang natagpuan sa loob Si Stephanie Nasa harap siya ng salamin. Nakaayos na parang may pictorial, nakatayo roon habang may lipstick na hawak. Nakataas ang kilay, hawak ang phone na may kausap pa sa kabilang linya.

There's a lot of message request and tags pati na rin tweets againts me. "Stephanie used to backstabbed her high school friends." Basa ko sa isang tweet, what? Isa lang na backstab ko. What the- "Stephanie is a fake." Natawa ako sa nabasa ko. "Manipulative sad girl naman pala Stephanie niyo." Natatawang basa ko sa mga tweets. "Nako, hindi sila bagay ni Syeb. Syeb is almost a perfect guy and this Stephanie omg." Basa kong muli.

Kasama ko s'yang nakaupo sa stage. Sa totoo lang, wala naman sa akin kung hindi ako mabibigyan ng parangal. Ayos na sa akin basta malinis ang aking pangalan. Kung ako ay katulad pa rin ng dati, I'll surely boast about this thing. Paniguradong sabik na sabik ako sa pagkilala. "Good Morning everyone. I am Mikaela Perez. A former lawyer that got arrested and now acquitted." Mas lalo akong ngumiti sakanilang lahat kasabay ng palakpakan ng ilang tao na pinangungunahan pa ni Galand.

sigaw ni Sir Zafar at tumingin kay Patrick, "Tapos ka na ba sa introduction mo, Mr. Lim?" "Hindi pa! So ... pagpapatuloy ko. Ako nga pala si Patrick Lim, nineteen years old. Tapos itong katabi kong mataba at bruha ay ang kambal ko at siya na ang bahalang magpapakilala sa inyo," at itinuro pa nga si Patty. Umirap pa si Patty sa kambal niya bago tumayo, "Hi. I am Patricia Lim, nineteen years old, and I live at Ong Yiu. Hobby ko is darts! Yun lang!"

Iniscroll niya ang e-mails, He check some messages from his friends na kinakamusta sila at nagsasabing they're happy for the two of them. Stephanie was freed in prison and is now in Korea, nagtake ito ng business masteral doon para makabangon ulit. Ang sarili na lamang umano niya ang makakatulong sa kaniya at ang inaasahan niya’y sa muling pagsisimula nila Leon at Lara ay magkaroon din siya ng panibagong buhay.

Matangkad, makisig, at maayos magdala ng damit. Nakangiti sya sa akin nang magpakilala, at agad kong napansin ang cute nitong mga biloy sa magkabilang pisngi. “Hello, Ms. Diana. I’m Stephan.” Sabi nito sabay abot ng kamay sa akin. “Mr. Harris told me, he has a beautiful granddaughter here in Dumaran. Now I know, he was not kidding at all.” I smiled at what I heard. I thought I had become numb to compliments because of what Ryan did to me. But now I found out that I still find it pleasurable, especially coming from someone so physically attractive.

Isang mapang-uyas na boses ng babae ang narinig niya sa itaas. Sa pamamagitan ng malabong paningin, pinilit niyang tumingin— Si Stephanie. Ang kanyang half-sister. Tiningnan siya ni Stephanie nang may hindi maitagong contempt at satisfaction. “Ang sarap ng buhay mo sa labas, ’di ba? Natatandaan mo pa pala kung paano bumalik?” pang-uuyas nito. “Sa pagkakataong ito, tingnan natin kung sino ang magliligtas sa ’yo.”