Steve Harrington X Male Reader

Everyone said I was too possessive when it came to my girlfriend, Amanda Crane. When Amanda first started taking photos of her childhood friend, Ian Lewis, I ripped apart all the rolls of film. When she helped him fix his computer, I called her 100 times in an hour. And when he called her from the airport, asking her to pick him up because the rain made it impossible to get a cab, I held a knife to my throat. I told her I'd take my own life if she went to him. Fed up, Amanda shipped me off to a psychiatric hospital that same night. When I got out, I vanished. Amanda was certain I was hiding somewhere, spying on her and Ian, but I never showed up—until the celebration party for a business project three years later. Ian put his arm around Amanda and swirled the wine glass he was holding. He shot me a taunting look, remarking, "You used to get so jealous, Steven. I'm sure you no longer mind if Mandy and I drink from the same glass now, right?" He waited for me to go berserk the way I used to three years ago, but I simply moved the bottle of wine closer to them. "I don't mind at all, of course. Have as many glasses as you want. It's great to see that your relationship has been progressing so well." Amanda paused. Her eyes started to redden. She stared fixedly at me and questioned, "Why don't you feel jealous anymore, Steven?"

I took my in-laws to our place for Christmas without telling my wife. It was supposed to be a surprise, but the moment George, my father-in-law, stepped into the house, my wife's assistant shoved him. He crashed into the shoe cabinet and threw out his back. "Ms. Sampson's villa doesn't let homeless people in. I can't believe you're her father-in-law. Look at you. Even a homeless guy wears better than you." I told the maid to hold George, but the male assistant stopped me again. He even shoved my mother-in-law, Diane. "You think you own this place? That's Ms. Sampson's maid. It's enough she has to serve a leech like you. You don't get to make her serve your parents." The fury consumed Diane whole, and she had a heart attack. I called my wife and asked her to come to the hospital. Wendy Sampson, however, shrugged it off. Scoffing, she said, "Zack told me everything. I can't believe you brought your parents to my house! And you want me to see your mother? She's faking her heart attack! I know she is! I want them out of my house! So what if they die? Best Christmas gift I could ever hope for."

“จำเอาไว้ ฉันไม่เคยเอาใครซ้ำ และไม่คิดจะสานต่อกับใคร” เธอถูกวางยาและร้องขอให้เขาช่วย ส่วนเขาก็แค่อยากหาที่ระบาย แต่หลังจากได้ลิ้มลองก็ดันติดใจ จึงยื่นข้อเสนอให้เธอมาเป็นเด็กเลี้ยง “หนูต้องเป็นเด็กเลี้ยงของคุณนานเท่าไหร่ แล้วถ้าวันไหนคุณเบื่อ คุณก็จะเขี่ยหนูทิ้งใช่ไหมคะ” “ฉันยังไม่ได้คิดเรื่องนั้น แต่มีสิ่งเดียวที่เธอควรรู้เอาไว้ ว่ามาแต่ตัวได้ แต่อย่าเอาใจลงมาผูกติดกับความสัมพันธ์นี้” แต่ทว่าความใกล้ชิดกลับทำให้หัวใจสั่นไหว เธอโสด และคิดว่าเขาไม่มีคนรัก เลยลองเสี่ยงทั้งที่รู้ว่ามันไม่ควร สุดท้ายก็พบกับความผิดหวัง และเขาก็ไม่ยินยอมที่จะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) ลูกชาย 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู) ลูกสาว

เมื่อจับได้ว่าแฟนนอกกายนอกใจ อย่าคิดว่าจะได้เห็น “มายู” ลูกสาวของมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลในแถบภาคเหนือ นอนร้องไห้คร่ำครวญเพราะเสียดายผู้ชายเลว ๆ คนหนึ่งที่ตัดออกไปจากชีวิต เธอตอบรับคำชวนของเพื่อน พากันไปเที่ยวสถานบันเทิงแห่งหนึ่ง และได้พบกับ “โปรด” หนุ่มหล่อเจ้าของบาร์โฮสต์ ที่สวมรอยเป็นหนุ่มโฮสต์ตัวท็อปปรากฏตัวอยู่บนเวที ด้วยความอยากเอาชนะผู้หญิงที่เป็นมือที่สาม ซึ่งทำให้ความรักของเธอจบลง มายูจึงยกมือขึ้นประมูลดริงค์ และเป็นฝ่ายชนะไปในที่สุด เธอได้รับคำเชิญจากโปรดให้ขึ้นไปนั่งดื่มด้วยกันที่ห้องวีวีไอพี และเกิดความสัมพันธ์อันเร่าร้อนกันที่นั่น ทว่าพอตื่นขึ้นมาเขากลับพบเพียงห้องที่ว่างเปล่า ไร้คนนอนอยู่ข้างกาย ทิ้งไว้เพียงร่องรอยของความสุขอันวาบหวาม และเงินหนึ่งพันบาทไว้ให้ดูต่างหน้า ----- นิยายเรื่องนี้ จัดอยู่ในเซต "ตระกูล เดอคามีย์" มีด้วยกันทั้งหมด 3 เรื่องนะคะ สนุก ครบรส ไม่มีนอกกายนอกใจ 1. แค่เด็กเลี้ยงของมาคัส (มาคัสxพระพาย) รุ่นพ่อแม่ 2. อ่อยรักพี่พัตเตอร์ (พัตเตอร์xไอติม) น้องชายฝาแฝดของมายู 3. สัมพันธ์ลับของมายู (โปรดxมายู)

[พิชญ์ x มัดหวาย] "เขา"เป็นพี่ชายที่อบอุ่นและแสนดีของน้องสาวตัวเอง แต่กับเธอแล้วมันไม่ใช่แบบนั้นเลยแม้แต่น้อย "มัดหวาย"ต้องตกเป็นที่ระบายอารมณ์ของพี่ชายเพื่อนสนิทอย่างเลี่ยงไม่ได้ "ฮึก! ถ้าพี่เกลียดหวายแล้วพี่มานอนกับหวายทำไม" "ผู้ชายน่ะ สามารถเอาคนที่ตัวเองไม่รักได้นะ..." "...เผื่อเธอจะไม่รู้เรื่องนี้" "เลว หวายเกลียดพี่" "ฉันก็ไม่ได้พิศวาสเธอเหมือนกัน และก็จำเอาไว้ด้วยว่าฉันจะไม่มีความรู้สึกอื่นให้กับคนแบบเธอ นอกจากเป็นแค่ที่ระบายอารมณ์เท่านั้น" สำหรับ "ล่ามรัก" จะประกอบไปด้วยเรื่องราวของ 2 คู่ ได้แก่ 1.Chained Love ล่ามรัก [ภาคิน x ลูกพีช] 2.Chained Love ล่ามรัก 2 [พิชญ์ x มัดหวาย] โดยตัวละครจะมีความเกี่ยวข้องกันคือ 'พิชญ์' และ 'ลูกพีช' เป็นพี่น้องกันค่ะ

On the day of my 30th birthday, my CEO wife, Sabrina Langford, leaves hurriedly at 3:00 am. She claims that there's something urgent going on at the company and that she won't be home the whole day. Later on, Timothy Cross, the low-income university student that Sabrina has been sponsoring, updates his social media feed. In the photo, I see Sabrina standing at the side of the road in a bikini. Two big apples are balanced on her 36D bust. The caption of the photo is, "The beautiful and hot CEO has personally come over to my house to help me sell the homegrown apples. You'll regret it if you don't buy these apples from me!" My brows are drawn into a frown immediately. When I call Sabrina, the call goes through rather quickly. "I told you I'm very busy at the company right now. If you disturb me again, I'm not going to forgive you this easily!" After that, Sabrina ends the call. But right before the call gets cut off, I can hear a car honking in her background. I'm not mad at her at all. She likes helping others to sell fruits, right? I might as well lend her a helping hand. So, I share the social media post to the company's group chat. The message I've drafted is, "Does anyone here want a batch of rotten apples? I'll even throw in a second-hand wife for free."

On the six-year anniversary of my relationship with my girlfriend, Sheila Loom, I buy some groceries with the intention to surprise her with a home-cooked meal. After I'm done, I head over to Sheila's place right away. That's when the reel I was watching automatically skips to the next one. It's a live stream where people call in to discuss legal matters. A familiar feminine voice drifts to my ears at that moment. "My boyfriend shelled out 500 thousand dollars to put me through school. I've already paid ten thousand back to him. "At first, I wanted to clear the debt before breaking up with him, but I don't want to wait any longer. If he insists on taking me to court after the breakup, can I still pay the debt off slowly?" Almost immediately, comments flood into the comments section, chewing her out and calling her a heartless wench. But the voice replies calmly, "If I truly were heartless, I wouldn't have paid him back to begin with. I no longer have feelings for him. Are you saying that I should sacrifice the rest of my life just so I can pay 500 thousand dollars back to him?" My heart skips a beat at that moment. It's true that I've spent 500 thousand dollars putting Sheila through school over the years. But I feel that I'm overthinking it, seeing as she's never brought up the matter of wanting to pay me back before. After I call Sheila repeatedly for half an hour, she finally answers my latest phone call. At the same time, the woman's phone call that's connected to the live stream is cut off. "It's my birthday today, Sheila—" "Have you secretly come looking for me again? Didn't we agree that we'll only meet up after you've successfully gotten into college?" I don't get to finish the rest of my sentence. Suddenly, I catch a glimpse of the notebook sitting on the corner of Sheila's table. The first page shows "debt repayment ledger". Some of the details are as shown. "The SAT study materials I bought for him: 188 dollars." "The Uber fees I've paid for him: 35 dollars." "The cologne I've gifted him on his birthday: 380 dollars." "Total: ten thousand dollars now paid."

At my wedding, my wife’s bodyguard was wearing the same suit as me. He was standing to one side. When I was saying my vows, he suddenly stepped forward and slapped me. I covered my face and looked at my wife, Amelie. She looked calm, as if she knew this would happen. Seeing that she was not reacting, the bodyguard smirked and slapped me again. Blood trickled from the corner of my mouth. The guests below the stage were flabbergasted, even as rage burned within me. “Call the police!” “You can’t call the police!” Amelie finally said. My parents also suddenly shouted, “No one is allowed to call the police. Anyone who does would be opposing the Bennet family!”

When my daughter, Jasmine Richmond, attends my boss' birthday banquet with me, she gets violated there. Meanwhile, I just stand at the doorway of the private room, completely unmoved by Jasmine's cries of help. Since then, Jasmine has become depressed. As my wife, Riley Stuart, watches Jasmine lose more weight overtime, she swears that she will seek justice for Jasmine no matter what. But on the day the court case is opened, I give false testimony for my boss and has personally overturned all the accusations. Jasmine breaks down on the spot. She then hurls the documents at me angrily. "You're no dad of mine! You're just a bastard! I will never forgive you for the rest of my life!" Riley rushes over and shoves me away. As she shields Jasmine from me, she screams at me in a voice that's trembling from rage. "Do you even have a conscience left? How dare you collude with outsiders and ruin our daughter!" After I walk out of the courthouse, Jasmine's maternal relatives have me all surrounded. With an icy expression, I goad them on the spot. "Go on, lay a finger on me. I'll make sure to have you locked behind bars in no time!"

At three in the morning, the class monitor, Hayden Clark, suddenly posted a message in the group chat announcing that the graduation photos would be taken the morning after next. He then sent a payment QR code in the chat, where each student had to pay 50 dollars for the graduation photos. I told Hayden that I had my thesis defense scheduled for the morning after next and asked if the time could be changed. He immediately snapped back at me, “Is your time the only time that matters? If you can’t come, then get lost!” Wanting to keep the peace, I paid the money and went through great trouble to rearrange my schedule. But when the day for the photos finally arrived, Corin Vale told me, “The graduation photos were already taken yesterday!”