Stupid In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

Bigla, gusto niya itong suntukin o kaya naman ay sakalin. Kailanman ay hindi pa siya natatawag na st*pid! Habang itong lalaki sa harap niya ay akala mo hari ng mundo. Kahit na nakaka-intimidate ito at kaya siyang patayin, binigyan niya pa rin ito ng naniningkit na tingin at ngisi upang pagtakpan ang kaba niya. "St*pid? Did you just call me stupid?!"

Pain's POV I hate stupid people. Kulang nalang ay paikutin ko ang mga mata ko nang mapadaan sa dalawang teenagers na akala mo ay katapusan na ng mundo at huling araw na ng pagkakadiin ng mga labi nila sa isa't isa.

I'm really stupid. Tsaka lamang ako nakahinga ng maluwag ng makauwi ako ng apartment. I just wish that our paths will never crossed again. Takot ako sa kaniya, iyon ang totoo. I know, he was not just a normal student in our university. Hindi ko alam kung pansin rin ba iyon ng iba o ako lang. His every words felt so true. I'm really a gullible one, bata pa lang ako, alam ko na ang tungkol sa ugali ko iyon. But I know, his words are true. Na kapag sinabi niyang kaya niya akong patayin, I can feel it. Kayang-kaya niyang gawin iyon, hindi ko lang alam kung saan ko nga ba nakuha ang isiping iyon.

One night of my clumsiness lead down to forever. Sino ba ang mag-aakalang sa isang gabing pagkakamali ay makikilala ko pala ang lalaking mamahalin at taos-pusong nagmahal din sa akin pabalik? Katangahan mang maituturing pero pang habang-buhay na kaligayahan ang hatid nito sa akin. Lahat ng nangyayari sa buhay ng tao ay may mabigat na dahilan. Akala ko noong una ay pinarurusahan ako ngunit ang lahat ng iyon ay dahilan upang matagpuan ko ang tunay na kaligayahan. Hindi ko aakalaing sa panahong itinuring kong mali ay makikilala ko si Arken. Nagpapasalamat ako dahil isang gabi ay naging clumsy ako.

Or mahahaba like fries? "Hoy, paano 'to?" Pinaharap ko sa kainya ang puso, kumunot naman ang noo niya at lumapit sa akin. "Hindi mo alam 'yan? Tamang-tama talaga sa 'yo ang word na stupid. Stupid."

2 months later _ "STUPID!" Napakurap-kurap ako sa sinabi niya at kita ko ang inis sa mukha nito. "Sinabi ko na wag mong pakialaman iyong mga gamit ko hindi ba?!! Napaka bobo mo talagang babae ka!! Stupid talaga kahit kelan!" Tuluyan nang tumulo itong luha ko sa mata. "Anong iniiyak-iyak mo dyan?!! Ang arte mo talaga kahit kelan kala mo naman sinaktan kit--"

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

"Yaya? She's not my f**king yaya, stupid!" "Ako pa talaga ang stupid eh, ikaw nga mismo nagsabi sakin!" Uto-uto talaga kahit kailan. "Kaya nga napaka stupid mo, kase ang dali mong maniwala." Ang sama ng tingin nito sakin at para bang ilang minuto nalang ay sasabog na siya sa galit. "Ang sama mo!"

Haysst gwapo sana kaya lang ang sama ng ugali! "Stupid! Idiot!" narinig kong muling bigkas nito. Kaagad naman nagpanting ang tainga ko dahil sa narinig. Inulit niya pa talaga ang salitang stupid! Sa ganda at talino kong ito, babastusin niya ako? Aba! Hindi naman yata tama iyun!!!

Napahigpit ang yakap ko sa hawak kong paper bag na naglalaman ng madaming pagkain. "I don't think you're stupid. you understand english at least. How come you're so stupid if you learned to understand Engish even thought you never attended school," ani ni Art. Kaunti lang naintindihan ko pero mukhang kino-comfort niya ako kaya natawa ako. "Hindi kita gaano maintindihan pero thanks dahil sinabi mong hindi ako stupid."