Stupid In Tagalog の小説・ストーリー

biglang tanong ng isang batang lalaki na patakbong lumapit kay Phil. "Stupid lady?" ulit ko sa sinabi ng bata. Tila gustong umakyat ng aking dugo papunta sa aking ulo. Mukhang makakakain yata ako ngayon ng kutong-lupa. Kabata-bata pa ay marunong nang mang-lait. "Excuse me, little boy. I'm not stupid, okay? At saka bakit nagsasalita ka ng bad word sa mas nakakatatanda sa'yo?" nandidilat ang mata na kausap ko sa bata. Ang cute-cute pa naman nito ngunit mukhang little devil.

Ako pa gawin n'yang tanga? "I'm not stupid Rare. Tandaan mo 'to. Sinuway mo 'ko. Basted ka na talaga." inis kong sambit sakanya pero umiiling iling lang siya saka ngumiti ng nakakaloko saakin. Naglakad ito palapit saakin kaya napaatras ako dahilan para mabigyan siya ng daan para makapasok.

Masyado akong nagpadalos-dalos dahil sa emosyon. "I-I'm sorry... Tama ka, hindi ako nag-iingat. I was so damn stupid and foolish."

sagot naman ni Firlan, at ikinatango niya naman dahil tama naman ang meaning na sinabi nito. "Did you say Tito Firlan is a stupid person?" muling tanong ng bata. "OMSIM," sagot niya na mas lalong ikinakunot-noo ng bata. "I mean mismo. He is a stupid, foolish person," walang prenong pang-iinsulto niya sa binata. "So, you're also a stupid, foolish person?" malumanay na ika ng bata, na bakas pa rin ang ka-inosentihan ng boses.

“YOU ARE A PIECE OF SH*T, YOU’RE WASTING MY MONEY, YOU IDIOT WILL YOU GET LOST, GET YOUR FACE OUT OF THIS ROOM” "Your a piece of sh*t! You're wasting my money, are you a moron and stupid? Will you throw this out, idiot? Take this away now.. Now. And Get out too...Get out...! Get out..!!! Sigaw nito sa kanya at pinagbabalibag sa sahig ang pagkain.

Nanigas agad ako. Dahil sa paraan ng pagkakasabi niya noon…parang bawat salita ay may kasamang sakit. Unti-unti siyang napailing habang pinupunasan ang walang tigil niyang luha. “I feel so stupid…” mahina niyang bulong. “You are not stupid.” “I was jealous,” nanginginig niyang dagdag. “I hated seeing you with her. And now I look pathetic because maybe everyone was right from the start…”

Hindi tulad kanina sa bahay ni Leonardo na ang dungis dungis n'ya. "Kapag may kaharap kang ganito, mas maaaring dumistansya ka na sa kanila. Tulad n'yan! Salamat sa iyong papuri." Saka ito nagbigay ng ngiti. Pakiramdam ko ay namula ako sa hiya. Kainis!

Tulad kanina ay tumingin siya sa kanyang baso. One thing I found out about Agustine, when he has things he cannot say properly or he was ashamed to say, he directs his gaze to others. "Do you perhaps... pity me?" I asked. Mabilis na umangat ang paningin niya sa akin. Umiigting ang kanyang panga at matalim ang kanyang mga mata na tila 'di nagustuhan ang narinig. "Hindi kita kinakaawaan," mariin niyang wika sa tagalog.

dugtong niya na sinangayunan nito. He's stupid! Never in his life he felt that he was stupid and useless. Pero nang mga sandaling iyon, ramdam na ramdan niya ang mga katagang iyon. Ang sakit. Matalino siyang tao pero alam niya na iyong salitang bobo. Hindi niya ikakaila iyon na isa siyang matalinong bobo.

Nagulat siya nang makita ang galit kong mukha. Tinaas niya ang dalawa niyang kamay at parang sumusuko. "I-I didn't m-mean it, wala din akong nakita!" "Please learn how to knock, stupid." I thought mao-offend siya sa sinabi ko but amusement just crossed his eyes. Agad kong kinuha sakanya ang maleta ko at malakas na sinara ang pintuan sa harap niya. What a bad day! Mabilis akong naghalughog ng damit sa maleta ko at padabog na pumunta sa banyo. Mabilis lang ang ginawa kong pagligo dahil nararamdaman ko na talaga ang pagod.