Stupid In Tagalog Novels & Stories

sagot naman ni Firlan, at ikinatango niya naman dahil tama naman ang meaning na sinabi nito. "Did you say Tito Firlan is a stupid person?" muling tanong ng bata. "OMSIM," sagot niya na mas lalong ikinakunot-noo ng bata. "I mean mismo. He is a stupid, foolish person," walang prenong pang-iinsulto niya sa binata. "So, you're also a stupid, foolish person?" malumanay na ika ng bata, na bakas pa rin ang ka-inosentihan ng boses.

“YOU ARE A PIECE OF SH*T, YOU’RE WASTING MY MONEY, YOU IDIOT WILL YOU GET LOST, GET YOUR FACE OUT OF THIS ROOM” "Your a piece of sh*t! You're wasting my money, are you a moron and stupid? Will you throw this out, idiot? Take this away now.. Now. And Get out too...Get out...! Get out..!!! Sigaw nito sa kanya at pinagbabalibag sa sahig ang pagkain.

Nanigas agad ako. Dahil sa paraan ng pagkakasabi niya noon…parang bawat salita ay may kasamang sakit. Unti-unti siyang napailing habang pinupunasan ang walang tigil niyang luha. “I feel so stupid…” mahina niyang bulong. “You are not stupid.” “I was jealous,” nanginginig niyang dagdag. “I hated seeing you with her. And now I look pathetic because maybe everyone was right from the start…”

gigil kong tanong. Hindi maitatangging alam n'ya kung ano ba talaga ako kaya mas dumoble ang kaba sa aking dibdib, halo-halo na ang nararamdaman ko at mas nakakadagdag 'yon sa akin kung bakit hindi ako makapag-isip ng tamang gagawin. "Sa oras ba na maipakilala ko ang sarili ko ay hahayaan mo akong tulungan ka?"

Tulad kanina ay tumingin siya sa kanyang baso. One thing I found out about Agustine, when he has things he cannot say properly or he was ashamed to say, he directs his gaze to others. "Do you perhaps... pity me?" I asked. Mabilis na umangat ang paningin niya sa akin. Umiigting ang kanyang panga at matalim ang kanyang mga mata na tila 'di nagustuhan ang narinig. "Hindi kita kinakaawaan," mariin niyang wika sa tagalog.

dugtong niya na sinangayunan nito. He's stupid! Never in his life he felt that he was stupid and useless. Pero nang mga sandaling iyon, ramdam na ramdan niya ang mga katagang iyon. Ang sakit. Matalino siyang tao pero alam niya na iyong salitang bobo. Hindi niya ikakaila iyon na isa siyang matalinong bobo.

She felt proud and sexy. "I'm sexy and I know it--Ay kalabaw!" Natigil siya sa pagsasayaw at napatili ng malakas dahil sa gulat ng biglang bumukas ang pintuan. Mabilis niyang naitakip ang mga kamay sa dibdib.

Nakasuot ng white button down long sleeve, as usual at loosen necktie. "Feeling better now?" tanong niya at umupo sa tabi ko. Umiling ako at sumimangot. "Ang sakit ng ulo ko..." He loudly sighed. "That's what you get when you're so stupid, you're a freaking billionaire, Lawliet! A piece of umbrella won't bankrupt you!" I pouted. Hindi ko na naisip bumili ng payong sa loob ng mall! Ba't ko nga ba nakalimutan 'yon? Pero hindi naman dahil nakalimutan ko e pwede na niya akong tawaging stupid!

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Nanginginig ang kamay ko sa sobrang takot. "Stupid!" sabi ni Sir. Para akong sinampal sa sobrang lutong nang pagkasabi nito. Sa buong buhay ko ngayon lang ako nasabihan nang stupida. Sosyal pakingggan pero ang sakit sa pakiramdam.