Sugar Coat Words Novels & Stories

Isa ng executive ang Sugar ko at ayaw ko naman na nakalitaw iyon kapag nagtatrabaho na siya. Hinila ko na pababa ang kanyang gown hanggang sa lumaylay na iyon sa kanyang bewang at lumitaw na ang kanyang matatayog na dibdib na tanging ako lamang ang umaakyat. “Cupcake…” ungol ng aking Suguar ng tuluyan ng sakupin ng aking bibig ang isa niyang u***g kasunod ang pagliyad niya kasabay ang paghawak niya sa batok ko.

mga ex ko ba ang mga ‘to? Ang pinakaayaw ko talaga ‘yong sa una papangitiin ka tapos sa huli sila rin mismo ang magbubura ng mga ngiting binuo nila sa labi mo. Bakit kasi kailangan pang i-sugar coat? Sana sinabi na lang nila sa ‘kin nang diretso. Madali naman akong kausap. I also tried applying online but I haven’t received any email for days. Dati naman kahit Sullivan ako ay maraming nagtangkang bingwitin ako mula sa SI.

matamis? Pag tikim ko, muntik ko nang iluwa. "Zach! Bakit parang dessert 'tong sinigang natin?" Napakamot siya ng ulo. Nakakunot-noo habang inaayos ang apron niyang may mantsa ng tomato sauce. "Akala ko kasi asin 'yung nasa white container... eh sugar pala."

Pero hindi iyon nakaligtas sa matalas niyang mga mata. “There’s a lot of sugar on it. Nakakataba,” anito pagkaraan ng ilang saglit. “Hindi naman ako tabain. Halata naman iyon sa maganda kong katawan,” may pagmamayabang na wika niya. Umingos ito. “Conceited!” Natawa siya. Ang kawali na may lamang salmon naman ang hawak niya.

Words with sugarcoated, but with sour meaning, hindi nya ko madadaan sa paganyan ganyan nya. “Hindi ka sanay sumunod, i told you not, you still pursue kung ano ang gusto mo.” Tanging nasabi ko nalang bago umalis. I’m mad right now, ayoko sa lahat yung hindi sinusunod kung ano ang sinabi ko. I hate it when everything isn’t flowing as what i had planned. That’s me. Yeah, great. —

Put me in your mouth, baby, and eat it 'til your teeth rot I can be your cherry, apple, pecan, or your key lime Baby I got everything and so much more than she's got And it's such a typical thing Running over a billion men Running through a difficult place You don't need no blood on your hands, no She's just like candy, she's so sweet But you know that it ain't real cherry, know that it ain't real cherry She's just like candy, she's so sweet But you know that it ain't real, know that it ain't real She's just like candy, she's so sweet But you know that it ain't real cherry, know that it ain't real cherry She's just like candy, she's so sweet But you know that it ain't real, know that it ain'

Napadaing sa sakit si kuya Nate nang bigla siyang kurutin sa tagiliran ni mommy. “Mommy sabi ko kasi sa’yo ako na lang ang piliin mo para maging asawa ni Shie.” Pilyong sabi ni kuya Nate. “May sugar baby ka kaya tigilan mo ang anak ko.” Pagtataray ni mommy. What’s sugar baby? Matamis na bata? “Iyang kaibigan mo tawagan mo! Nanggigil na ako sa kanya! May usapan kami na hindi niya papaiyakin ang anak ko!”

Pero nitong dalawang araw na magkasama sila, natuklasan niyang may lambing pala ito, medyo dominante minsan, pero ang bibig ay sobrang galing mang-asar at mambola. Malayo ito sa salitang “tahimik.” Ngumiti naman ang matandang gumagawa ng sugar figures sa kanilang dalawa nang sa wakas ay sila na ang pagbebentahan. Narinig nito ang kanilang usapan, at nang magsimula siyang magpinta gamit ang syrup, sinabi niya, “Iguguhit ko ang dalawang maliit na tigre na naglalaro. Sana’y maging matamis at magtagal ang inyong pagmamahalan.”

tanong ni Stephan, ang tono ay curious ngunit may halong pagkagulat. Ngumiti si Sugar, inilapit ang kanyang mukha nang bahagya kay Stephan at bumulong, “Let’s just say I’ve learned how to survive in a world full of predators.” Hindi nakapagsalita agad si Stephan. Ang sagot ni Sugar ay puno ng misteryo, at tila tinutukso siya na alamin pa ang tungkol dito. Ngunit bago pa niya masabi ang iniisip, dumating si Vash, dala ang coat ni Sugar.

Gamit and hintuturong daliri niya ay hinaplos niya ang gilid ng labi ko, at saka bahagya ang ngiting pinakawalan sa labi niya. "Glaze. . . It was only the sweet glaze." He said and licked his finger. . c.m. louden