Sugar Coat Words Novels & Stories

At kanilang, nasumpungan ang bahay na gawa sa cookies, candies, sugar at cake. Pakiramdam niya ay isa siya sa mga batang naligaw. Hindi maawat ang kanyang pamamangha at katuwaan sa namamalas na kagandahan. Anupa't sinisimbolo ng paligid ang pamosong awit na bahay-kubo.

Sino ba naman kasi ang mag-aakala na papatulan niya iyang endearment ko? Tuwang-tuwa ako nang mismong tauhan niya ang nagdala ng mga sweets sa mesa namin. Napapapikit ako tuwing susubo ng icing. Hindi sobrang tamis, sakto lang at sobrang lambot ng muffin na parang malulusaw lang sa bibig ko. Kinikilig ako sa sarap. “Too much sugar can make our child bigger in your tummy. So minimize sweets.” Warning niya sa akin.

Sweetheart? Hindi naman masakit sa tengang pakinggan nang tawagin siya ni Amelia ng sweetheart. In fact para iyong nakakakiliting sensasyon na gumapang sa buo niyang kamalayan na nakapagdulot ng takot sa kanya. Pero tinaboy niya ang naiisip, tumayo siya at kinuhanan ito ng dessert. Halos lahat ng klase ng dessert ay inilagay niya sa plato nito. "Heto, ubusin mo para tumaas ang blood sugar mo," may sarcasm na sabi niya pero nakaplaster pa rin ang mga ngiti sa kanyang mga labi, "Sweetheart," dagdag pa niya.

But I can't stop myself sometimes. I hate sugar coating! Gusto kong deretso kong nasasabi ang gusto ko. Lalo na sa mga gusto kong posesyon na gawin sa kanya. Nanlaki ang mga mata niya. "Zat yang bunganga mo tatahiin ko yan!" ang pagbabanta niya. Pulang-pula ang mukha. Tinawanan ko lang siya. Gusto kong isubo niya ang akin pero tang*na una pa lamang namin 'to.

May naririnig akong mga tawanan papunta sa pantry kaya doon ako dinala ng mga paa. Nandoon si Wyn, si Pierce, at si Marga na magkatulong sa ginagawang cookies. Naka-apron ang tatlo at may mga bahid na ng harina sa mukha. Magkadikit sina Marga at Pierce habang nasa harap naman si Wyn at seryosong naghahalo ng chocolate at syrup.

Everything started with coffee. “You put sugar in that?” tanong ni Seiichi habang nakasandal sa counter, hawak ang sariling mug. “Hindi ako criminal,” sagot ni Cesca habang hinahalo ang instant coffee niya. “Siyempre may sugar.” “Hmm. Figures.” “What’s that supposed to mean?” “You seem like someone who enjoys artificial sweetness.” “Excuse me?” napataas siya ng kilay. “Kung di lang kita boss, baka sinabuyan ko na ‘tong kape sa mukha mo.”

Inihain nila sa akin ang ilang pirasong cookies na hugis-cactus. Tinikman ko ang cookies at masarap nga iyon. “May pineapple, masarap. I like that it’s not so sweet. Ano ang pangalan nito?” “Sugariz po, ma’am. Gustong-gusto po ’yan ng mga bata rito. Iyan po ang palaging request ng mga bata sa ampunan.”

sagot ni Kate Wala namang saysay na sugarcoat pa niya ang mga salita niya dahil matalino ang anak niya at sa tingin niya, naiintindihan na niya ang nangyayari sa pamilyang ito. “I hope na magsama-sama ulit tayo Mommy! I hope hindi na kayo maghihiwalay kasi pag nangyari yun, kanino po ako sasama? Hindi po ba pwede na m*****i na kayo ni Daddy para maging masaya na lang po tayo?”