Sulking In Tagalog Mga Nobela at Kwento

Isang pagdaloy na dahilan ng mas maluwag kong paghinga. “I’m sorry. Sorry dahil hindi ako nagtiwala sa kakayahan mo. Sorry kasi inisip kong hindi ka bagay sa anak ko. Sorry dahil inapi kita, sinaktan at ininsulto.You are right. You are more than enough. Sorry dahil hindi ko tinanggap ang apo ko nang panahong kailangan mo ang anak ko at kailangan mo kami.” Huminga siya ng malalim. Mabilis ang paglakbay ng mga luha sa kanyang pisngi. “Pwede bang makita siya? Pwede ko bang makita ang apo ko?” “Wala na ho ang apo ninyo, Mrs. Castro.”

Sabi ko sa sarili ko. "Masakit raw ang ulo mo, Hija." Si Miss Yenny. Tumayo ako tumingin sa kaniya. Nakangiti ito at parang kaharap ko lang si Mama. Hindi, si Miss Yenny ito. Paalala ko sa sarili ko. "Hello po. Medyo sumakit lang po ang ulo ko pero ayos lang po ako." Pinatatag ko ang sarili ko na huwag bumuhos ang mga emosyon sa sarili ko.

Tangina. Hindi ko namalayang tumutulo na pala ang mga luha ko dahil sa naiisip ko. Bwisit na ‘yan. Dapat talaga ay hindi na lamang ako nag-abala pang pumunta don. Dapat ay kanina pa akong umalis at umuwi na. Dapat ay hindi ko na siya hinintay pa. Nakakainis, sobra. Bwisit siya. Bwisit!

Galit ka dapat! “Nakakamangha nga. Sana all ginagawang pahingahan lang 'tong Isla” Natawa ako sa pag sana all ni Samantha dahil sa akin niya iyon natutunan. Madami na silang alam na salita kagaya na lang ng etneb na ang ibig sabihin ay bente, Petmalu means malupit. “Lodi talaga! Sana mapansin ako nun balang araw para naman umahon ako sa kahirapan.” Sabay namin siyang pinag hahampas.

sarcastic kong tanong. “You throw away my last piece of clothes. Kaya labahan mo ang mga yan kasi wala akong masuot!” Tinaasan ko siya ng kilay at saka humalukipkip. “Ayoko nga! Bobo ka ba? Hindi mo ako yaya!” Kita ko kung paano nandilim ang mata niya. His jaw clenched and I saw how his chest raises because of breathing heavily. Hindi ako handa nang higitin niya ako at saka isinandal sa gusali ng bahay.

“Silas....” At sa sandaling iyon, habang papalayo ang sasakyan sa gitna ng nagkakagulong tao, tahimik na umagos ang luha ni Silas—dugo, pangako, at pagmamahal na pinagbuklod ng kapalaran. *****

Bakit! "Fuck this feeling I have for you! You know what's really hard to accept? Iyong nagmamahal ka ng palihim! Iyong kailangan mo na lang makuntento sa araw-araw sa tuwing nakikita kita! Iyong nagmamahal ng walang sinusukling katumbas na pagmamahal din! Iyong umaasa ka sa wala! Iyong makita mong may mahal na taong iba 'yong mahal mo. Iyon ang masakit Nel!" Napabitiw siya sa akin at tanging pag-iyak lang ang nagawa ko.

nanlaki ang mata ko dahil sa nakakapaso nitong mga titig. "N-no! May iniisip lang," nauutal kong salita. "Paano ka makakalimot kung may iniisip ka. I am doing my best, but I think it's not enough." he said. He is sulking. "I am sorry, please, keep going. " nahihiya kong salita.

sabi ko "Galit na galit ako la." sabi ko "Hindi masamang magalit apo pero alam mo anong masama." sabi ni lola "Ano po." sabi ko "Pag ang galit mo ay nandito." sabi ni lola at tinuro ang puso ko Agad akong tumahimik at pumikit ako, dinama ko ang malamig na hangin. "La." napalingon ako sa likod namin ni lola dahil don nanggagaling ang boses

Nakakairita kasi may halong amusement ‘yung tingin niya, parang nanonood ng pusa na galit pero cute pa rin. “So,” he said casually, “are you going to keep sulking there or are you finally going to admit na nagtatampo ka?” I scoffed. “Hindi ako nagtatampo.” “Really?” He raised an eyebrow. “Because from where I’m sitting earlier, you slammed the door, locked it, and avoided eye contact. Classic sulk move.” “Hindi ko sinarado—” “You slammed it,” he corrected. “With feelings.” Napasinghap ako. “Excuse me?”