Novel & Cerita Sulking In Tagalog

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

What is he doing out at this hour? At nang magtama ang mga mata namin.. Ay putik. Yung expression niya? Worry. Frustration. At isang bagay na mas masakit: Disappointment. Parang ako pa talaga ang nagkulang. Parang ako pa ang mali sa lahat ng nangyari. Parang ako pa ang nagkasala. Nanuyo ang lalamunan ko. Pinilit kong pinakalma ang sarili. Dang! Kanina ok na ako ‘e.

sagot niya "Prince, sorry na nga diba? Ano pa ba ang gusto mong gawin ko para mapatawad mo ako? Akala ko ba mahal mo ako tapos bakit ganito ka na kalamig ngayun sa akin?" seryoso kong bigkas. Nag-umpisa nang mamasa ang mga mata ko dahil sa sama ng loob. Kaunting kaunti na lang talaga, iiyak na ako eh

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Pero bakit siya pumatol kung hindi siya ang taong mahal ko? "Shit! Shit! Ang tanga ko!" Nakita kong nilunod niya ang kanyang mukha sa unan. ▫▫▫🎈▫▫▫ Sunshine's Point Of View "Ang tanga mo! Ang tanga-tanga mo talaga, Sunshine! Anong ginawa mo sa sarili mo? Bakit mo hinayaang mangyari ito sa inyo ng lalaking iyon? Ni hindi mo nga siya kilala!" galit kong sabi sa sarili ko habang nakatingin sa salamin. Nasa banyo ako ngayon, nagtatago dahil sa kahihiyan. Parang ayoko na yatang lumabas. Nakakahiya!

Umupo siya at marahas na hinawakan ang baba ko. Natawa ako sa naisip. Madulas? Anong klaseng mindset ba ang meron siya? Kinder 1? E kahit bata alam ang salitang 'madulas', means nadulas ng hindi sinasadya. Bob0! “Your face looks familiar to me, nag kita na ba tayo dati?” tanong niya at ginilid-gilid ang baba ko. Tila ba'y sinusuri niya ang mukha ko.

"What did I do? And why are you in a bad mood? Ano nanaman ginawa ko?" "You're f*cking naked, Artia! Can't you see?! They're staring at your body!" "Hayaan mo sila. Hanggang tingin lang naman sila." "Bullshit!" "Bakit ba galit na galit ka? Ha?! Hindi ko naman alam na may tao pala sa sala. Hindi na ako nagbalot ng towel sa katawan because I thought it's just you. Hindi ko naman alam na nandito ang mga kaibigan mo. Wait, are they your friends?"

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Hinintay niya akong makatawid saka niya ako nilapitan. "Gabi na, ah. Bakit nasa labas ka pa?" nangingiti niyang bungad. "Tapon b****a," tamad kong tugon. I don't understand why I am sulking. "Nang ganitong oras?" "Hm." Napatitig siya sa 'kin, bakas sa mukha niya ang pagtataka. Marahil ay pansin niya na hindi maganda ang mood ko. "Tara." Kinakain man ako ng inis ay inaya ko pa rin siyang samahan ako kumain.