Novel & Cerita Sunod Sunod

sunod-sunod niyang wika Tuloy ay napangiwi si CA dahil sa sunod-sunod na po ng taong dapat ay tutuksuhin sana niya. "Naman, Miss Helena puro ka po. Hindi pa naman ako ganoon katanda upang po in mo ako ng po in. By the way, thank you. Ikaw kumusta ka na? Mukhang subsob ka masyado sa trabaho mo ah." Nakangiwi siyang napatingin dito.

Sunod-sunod na sabi ko bago ako umupo sa kama. "I am your husband, Solene. You're my wife. Syempre sa isang kwarto talaga tayo matutulog. We're going to share a room, going to sleep in one bed and will share a one blanket, isn't it fun and exciting?" Isang ngisi ang pinakawalan niya pagkatapos niyang sabihin iyon at pinagkrus pa nga ang kamay niya sa harap. "Wala sa usapan—"

Unti-unting sinasakop ng dilim ang kulay niyon. Parang ang buhay niya lang. Iyong simpleng puting kulay ng buhay niya ay nahaluan na ng itim. Simpleng tao pa lamang sila ni Sunshine noon. Hirap man pero nakararaos naman sa araw-araw. Tanging pagkain, bills, at gamot ni Sunshine lang ang pinoproblema niya. Ngayon ay kay rami niya nang kinakaharap na problema.

SUNOD-SUNOD ang patak ng luha. Bawat taghoy ay sinasabayan nang bawat patak ng ulan. Madilim na at malungkot. Kaliwa't-kanan ang nakapayong dahil sa matinding buhos ng ulan. "Stella!" hiyaw ni Tita Mayet. Katulad nila ako man ay umiiyak din. Naghihinagpis sa pagkawala ni Mama. Naroon lang ako sa tabi. Yakap ni Papa habang tahimik din itong lumuluha.

sunod sunod ang naging pagmumura niya ng makita ang sunog na isda, natawa ako at napailing dahil sa kalandian namin ay nasunog tuloy ito Pinanood ko siya sa buong minutong iyon na maghanda sa aming pang-umagahan, kapag may kailangan siyang kuhanin o kaya naman ay wala siyang ginagawa, kinukuha niya ang pagkakataon na iyon para halikan ako sa labi. Maiksi lang ang nagiging halikan namin dahil tinutulak ko din siya agad kapag alam kong meron pa ang niluluto niya. Naging tahimik at payapa kaming dalawa habang kumakain, madami siyang nilutong pagkain para daw makuha ko ang enerhiyang ginamit niya saakin sa ginawa naming p********k. Pagkatapos naming kumain ay nagp

Pinabayaan niya ang unang ring. Pagka-second ring, sinagot niya rin. “Hello, Sunshine,” masiglang boses ang bumungad. “Hindi ako araw mo. Ano ba’ng kailangan mo?” diretsong sagot niya. Hindi naman sila close para mag-small talk. “Nasan ka? Pwede ba kitang makita? May kailangan akong pag-usapan.” “Tungkol saan? Sabihin mo na lang dito.”

Sunud-sunod iyon! Galing sa baril ng uncle ni Dindo ang putok. "Bang! Bang!" sa baril ko galing iyon. Halos sabay lang naman an gaming pagpapalitan ng putok. Pilit kong inasinta ang uncle niya. Sumablay. Hindi ko siya tinamaan. Nanlumo ako.

Nandun yung itim na SUV na kanina pa sunod nang sunod samin. ***

“Sunny, bakit nakatayo si Uncle Rowan doon? Ang init-init ng araw, pero andiyan siya.” Lumingon si Sunny at iniunat ang kamay sa noo upang maharangan ang sikat ng araw. “Siguro nagpapaaraw siya para magka-calcium.” Nag kibit balikat si Sunny at hindi na muling tinignan si Rowan na taimtim na nakatingin sa kanilang dalawa, tila'y wala itong pake na nakatingin ito sa kanila. Napahagalpak si Samuel. “May punto ka!”

Pilit hinahagilap ang emosyon ng kalungkutan na inaasahang makikita niya sa nobya. “Sunny committed suicide by bus, it was on the news this afternoon.” si Uno na siya ng nagkusang sabihin iyon. “Hmm, walang kasalanan ang driver. Kusa niyang ini-umang ang kanyang katawan. It happened this afternoon. She couldn't think straight and left, but she left with a smile, so it's finally over. Siya ang nagwakas sa kanyang buhay.”