Sunshine In Tagalog Novels & Stories

Gusto kong sabihin iyon pero pinigilan ko ang sarili ko. "Well, nung una tayong magkita, summer na. At saka may puso ka na parang taglamig. Sobrang lamig. Iniisip ko na baka natigil ang puso mo sa taglamig." Ngumiti ako. "At least nasa winter ang puso ko kapag naglalabas ng Snow sa malamig na panahon. My Snow."

Dagdag niya. "But-" "Hushh!" Nagulat ako nang hindi niya ako pinatapos sa pag salita. "Sun simbolizes our Inspiration! Like yung mga friends, girl friends or the love of your life. Sila ang nag bibigay ng Ilaw sa tuwing tayo ay walang pag asa, nandiyan sila upang tayo ay pangitiin at pasayahin," He smiled.

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

With breath paused in my lungs, and salty wind whipping my hair, lakas loob kong hinakbang ang mga paa ko sa masutlang buhangin at tinanaw ang nag-aagaw na liwanag at dilim. The golden orbs rose up from the horizon, spreading its magnificent rays of lights everywhere. Mula dito ay tanaw ko ang malalakas na alon na tila nag-aanyayang lumangoy ako. Maging ang mga puno ay bumati sa pagdating namin. "Welcome to Saavedra Resort!"

kaya bigla na lang akong naluha. “K-Kuya… masarap ba talaga ang niluto ko? Bakit naiiyak ka?” halata ang pag-aalala sa mga mata ni Sunshine. Napahaplos ako sa mga luha ko. “Masarap ang luto mo, Shine. Naiisip ko lang siya,” sagot ko. Siya naman ang napabuntong-hininga. “Sana pinili mo na lang siya,” saad niya, bakas ang kaseryosohan sa boses. Naibaba ko ang hawak kong kubyertos.

Bulaslas niya. "Bakit mo ako sinasali sa mga kalokohan mo? Ikaw na lang. Dito lang ako mag-iinom hanggang sa malasing!" Panunumbat ko bago nilagok ang isang baso ng alak. Agad kong naramdaman ang init sa aking lalamunan ng dumaan ito. Lalo akong naganahang uminom ng dahil doon. It feels like it's freshening up my whole body and it's relaxing kaya hindi ko na kailangan sumayaw pa. Mapapagod lang ako.

KAILEY BALT Ang liwanag na naggagaling sa buwan na nagrereflect sa tubig ng dagat ang nakakapagpaganda lalo sa paligid. Ang mga nagkikislapang mga bituin na nakakapagpadagdag sa sweetness ng set up ang lalong nakakapagbigay ng matindinfg kaba sa akin. Nanginginig ang tuhod ko for petesake.. hell i'm fucking nervous damn it!

"I love you, . I promise I will take care of you, like you take care of me. Please don't be like this again..." "Sa tingin mo gusto kong naaawa?" "Ngunit?" "Bitawan mo! Wag mo akong pansinin!" "Mahal? Mahal? Saan ka pupunta, kuya? Isang malakas na kalabog sa pinto ang dahilan ng pagkagulat ni Sunshine. * Isa-isa pa ring pumatak ang luha ni Sunshine.

sagot ko nmn at ngumiti nmn ako sakanya "Mabuti nmn, bakit ka nandyan?" tanong niya ulit "Nakatingin lang sa sunrise matagal na kasi akong hindi nakapanood nun e" sagot ko nmn sakanya at tumingin ulit kay araw "ahh si sol, mahilig ka pala sakanya" she said at napatingin nmn ako sakanya "You know what is the mean of sol?" tanong ko nmn sakanya

Masuyo niya pa iyung hinalikan bago tumayo at niyakap ako ng mahigpit. "Thank you Sunshine! Ako na siguro ang pinaka-maswerteng tao sa mundo. Alam mo ba kung gaano ako kasaya tuwing gumigising sa umaga na ikaw ang una kong nasisilayan? Alam mo ba kung gaano ako kasaya noong mga panahon na nasa tabi kita palagi habang nagpapagaling ako dahil sa aksidente. Kung alam mo lang, ikaw ang nagbigay ng kulay sa buhay ko! Mahal na mahal kita at gusto ko ngayung araw ding ito, sabay tayong manumpa sa harap ng Diyos na magsasama at magmahalan habang buhay." madamdamin nitong wika sa akin. Lalong nag-uunahan sa pagpatak ang luha sa aking mga mata. Luha na simbolo ng kaligayahan.