Spotlight In Tagalog Novels & Stories

Nahalinhinan iyon nang pagkalito lalo na nang biglang magkaroon ng spotlight na nakatutok sa may telang puti. Napansin ni Samantha na unti-unting lumalaki ang liwanag na nakatapat sa tela. Sabihin pa’y nanlaki ang kaniyang mga mata nang lumipat ang spotlight sa kinaroroonan ni Marco na napapagitnaan ng Mama at Papa nito. Nakasunod pa rin ang spotlight nang magsimula nang humakbang ang mga ito at eksaktong tumigil ang tatlo doon sa may telang puti ay unti-unti namang bumababa iyon hanggang sa lumitaw ang mga katagang, “Let us get married, Sweetheart.”

Focus Aster! Nagtago siya sa isang malaking puno, umaasa na hindi siya makikita ng mga kawal. Ang bilog na buwan sa malalim na gabi ang nagsisilbing liwanag ng madilim na kapaligiran, ngunit mahirap na siya ay makita sapagkat nababalot siya ng kaniyang itim na balabal.

Ininom niya muna ang alak na nasa baso bago umalis. Imbes na umuwi, umakyat lang kami. Mayamaya ay may pinasukan pa kami at may binaybay. “Saan tayo pupunta?” “May room naman sa office ko. Doon na muna tayo magpahinga.” Nang makita ang logo ng Alleanza Oscura sa mat pintuan, saka ko lang naalalang katabi nga pala ito ng Spotlight. Nawala sa isip ko dahil sa dami ng iniisip ko.

Nagpalakpakan kaming lahat, si Liam may kasamang slow clap pa. “Wow, Ate, ang lakas ng loob mo. Pero sure ka ha, hindi ka tatakbo palabas ng stage pag nakita mo ‘yung spotlight?” “Tss. Kayang-kaya ko ‘yon. Baka nga ako pa ang magdala ng spotlight!”

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

Naka upo lang ako sa may lounge habang naka masid sa madilim na dagat. Kita ko ang mumunting mga ilaw sa kabilang dako ng dagat na sigurado akong nag mumula sa mga kabayanan doon. "That is Hondagua and Lopez, Quezon." Sambit ni Xena habang itinuturo ang mga ilaw na pinag mamasdan ko. "The light from there, is a part of Lopez that is named Lalaguna." She pointed the part where fewer lights can be seen. "Mahirap ituro dahil gabi pero sa araw makikita mo ang maga building ng Hondagua."

pinakalakas ko na lang ang sarili ko at muling nag-pokus sa spelling bee. "Your word is Sma- rag- din. The part of speech is Adjective. It means having the color of emeralds, of or relating to emeralds." Emerald. Like the eyes of Padre. Hindi ko na masisilayan iyon. Nakakalungkot talaga. Hindi pa rin mawala sa isipan ko ang nangyari sa kaniya. Pero kung hindi nawala si Padre, makakatuntong kaya ako rito sa stage ngayon? Mas gugustuhin kong huwag na lang sumali kaysa mawala siya.

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.

"Tatlo" Pagkasabi niyon ay mabilis na tinanggal ko na ang blindfold ko. Napapikit pa ako para makabawi. Medyo blurry at kulay black kase ang nakikita ko. Marahil ay dahil sobrang tagal kong may soot na blindfold.

ANGELO "HOY BATA, tulog ka na naman, ang aga aga!" Sinikil ako ni Padre Tiago sa sasakyan nang siya ay makasakay na. Panaginip lang pala ang lahat? Ibig sabihin ay hindi totoo ang pagpunta naming dalawa sa masukal na kakahuyan? Tumingin ako sa kanyang kamay at wala na rin ang dugo na nakita ko mula sa kanyang braso sa aking panaginip?