Sweetness And Lightning Novels & Stories

Hindi lang kamukha dahil kakambal niya pa. Ang kaibahan lang nila dahil sobrang sungit nitong si Thunder. I mean masugit yung isa pero yung tipo ng masungit na medyo may pagka saltik. Pabago-bago ang timpla ng utak. Sala sa init, sala sa lamg.

"Buti nga, pinakanta ako, eh kung sayaw? wala na, talo na!" Nagdidilim na ang paningin ni Aleli dahil sa nakikita niyang sweetness overload ng dalawa. "Ano ba naman kasing meron sa Sunshine na to.." naiinis niyang bulong. 'Ang husay kumanta nung bagong sponsor.." "Oo nga.." "Akala ko noon, maganda na kumanta si Aleli, may mas magaling pa pala sa kanya."

Lasang gatas iyon na parang may makapuno at mani. "Gamot ito sa depression?" "Not literally, but sweets boost your energy, gives you more time to think properly." Hinaplos niya ang ulo ko. Tumitig ako sa mukha niyang natatanglawan ng mapusyaw na liwanag mula sa poste ng ilaw. Olive-toned ang kulay ng balat niya. Kabaliktaran sa mga mata niyang hilaw na tsokolate at wari ay manipis na alikabok sa bundok. Pero kung tumitig ay para bang sinisisid ang aking mga laman. May malalago siyang mga kilay at matangos na ilong na may nunal sa gilid.

Pagkatapos sumayaw, nakita niya si Maxine na bumababa mula sa itaas. "Max, nandito ako." Kumaway siya dito. Masunuring naglakad si Maxine sa kanyang tabi, at lumabas si Jasver na tinutulak ang cake. Ang malaking cake para sa kaarawan na may labindalawang patong ay mas matangkad pa kaysa sa kanya. Nakapatay ang mga ilaw sa buong lugar pagkatapos ng pagbibilang ng tatlong segundo. Sa dilim, tanging ang mga kandila ang nasa cake, at ang madilaw na liwanag ay kumikislap.

Telling me that he really won to our bet. "Hindi." Sambit ko ng natatawa. Agad na nawala ang ngiti sa labi niya. "Akala ko pa naman masarap na masarap. Parang ordinaryong menudo lang." Hindi na maipinta ang mukha niya. Ibinaba na rin niya ang mangkok na may lamang menudo. He looks so pissed, kaya bago pa man siya magalit nag peace sign na ako.