Rainbow Lightning Novels & Stories

sigaw ni Brayan, habang binunot na ni Brayan ang Lightning Magic Sword, at mabilis na tinaas ni Braya ang Lightning Sword at nag Recharge ito para sa pag hahanda nitong pag atake, Kaya nang umalis na ang mga tao at tanging mga tauhan nalang ni Westly Brilliones ang Natitira, dito na pinalabas at ginamit ni Brayan ang lightning Thunder Storm magic, “Lightnin Thunder Storm” Booom Boom….. Isang malakas na Liwanag ang bumaba mula sa kalangitan,

Bumuka ang bibig nito, habang sumusugod ito para kagatin si Alex. Nanlaki ang mata ng lahat sa takot. Sasalpok na sana ang ulo ng babaeng multo kay Alex, nang tinapakan nito ang paa at nagkumpas ng kamay bago nagpakawala ng dagundong. “Lightning Fall!” Sa sandaling iyon, nagkaroon ng kulog at kidlat sa buong kalangitan. Isang maliwanag na kidlat ang tumama mula sa maaliwalas na kalangitan, at malakas na tumama sa ulo ng babaeng multo.

"Please, dream of me a lot so you'd fall harder for me just how I am to you." Visible pa rin ba ang rainbow kahit na gabi na't madilim pa? Maybe the answer is yes. Kasi hindi lang ito tanaw ni Rain ngayong gabi, nilalakaran pa yata niya papasok sa kanilang bahay; habang sa itaas ay umuulan ng confetti. Nilingon ni Rain ang pinanggalingan niya, searching for any possible person walking behind her. Baka kasi matapakan nila ang mala-Rapunzel niyang buhok... Jackie is not around to say it, so she will gonna say it for herself.

Luminous Realm was thrown into chaos in the middle of the night. Lightning bolts started flashing erratically across the sky, and the thunder reverberated with an unnatural intensity as if the very heavens were echoing the raw power that had just been unleashed. A growing fear gripped everyone as they witnessed the atmosphere’s violent reaction to that unknown power. It was as if the very air had thickened, becoming heavy with an energy they couldn’t comprehend. An energy that they didn’t know where it came from. However, the kingdoms most affected by this unknown power were Luminara and Tenebrae.

"Of course, I am okay. Don't worry, huh?" "It is raining, mom. It is raining cats and dogs, why aren't you home yet?" Sa boses palang nito, alam niyang umiiyak na talaga ito. Tinanaw nya ang malakas na ulan habang inaalala na takot ito kapag malakas ang ulan dahil takot ito sa kidlat. Kapag umuulan pa naman, madalas ay may kasama iyong kidlat. He has astrophobia or fear of lightning, kumakalma lang ito kapag kasama siya.

…🤗 ( Ito ang 1st Story ko sa English Language kaya medyo wrong grammar ang iba ) On the first day of July, 2007. A heavy rain is falling down but it's not ordinary rain. Because the thunder of the rain is so loud, like a nuclear bomb that strikes. Then the lighting of the rain is flashing in the eye, like a flashlight that turns on and off in front of your eyes. Inside a cafeteria, there is a boy sitting in a chair and he is looking at the window, seeking for a rainbow but the rain is still falling. Then a man approached the boy.

tipid na aniya niya na'lang upang siguro ay magkaroon ng ideya ang dalawa. "Whatever you say, Johana. Basta dalhan mo ako ng snow, masaya na talaga ako if you'll gift me that." pahabol pa ni Thanos. How on earth will Johan can bring a snow here? Yes, he can put it inside the bottle, but it won't last any longer dahil sa init sa pinas. Ghad, ang hinihingi nito ay napaka-complicated, ang sarap bilhan ng styro at yun ang ibigay sa kanyang snow.

Ito na yata ang isa sa pinakamemorable na pangyayari sa buhay niya na kahit lumipas man ang maraming taon, babalik-balikan niya. The darker shades of Rain are slowly fading and it's replaced by the bright illuminating light for their future ahead...

Sa ilalim ng makukulay na paputok at malamig na simoy ng hangin. Ang tanging naramdaman niya ay ang kakaibang saya ng makasama ang isang taong unti-unti nang nagiging espesyal sa kaniyang puso. Nagtagal pa ng ilang minuto ang fireworks display. Isa-isang sumabog sa kalangitan ang iba't ibang kulay, gold, blue, viole, at red na wari'y mga bulaklak na namukadkad sa gitna ng madilim na gabi. Sa bawat pagsabog ay mas lalo lamang napapalawak ang ngiti ni Lorraine.

Biglang naging pula ang mga kidlat mula sa Holy Wave of Thunder habang lumakas ang kapangyarihan ng mga kidlat. Ang mga lightning bolt ay tumama sa lawa ng dugo, bumula ang dugo at nag evaporate. Sa loob lang ng ilang minuto, ang lawa ay natuyo na. Sumigaw ng malakas si Suelyn, ang malaking katawan niya ay nagsimulang lumiit habang ang kapangyarihan niya ay nabawasan.