Sweetness And Lightning Mga Nobela at Kwento

sabi niya habang nanginginig ang boses. Inangat ko ang ulo ko at hinalikan siya. “Can you taste your sweetness through my lips, baby?” sabi ko in a seductive tone. Hindi na siya sumagot — hinalikan lang ako nang mariin, bumaba ang halik niya sa leeg ko habang hawak ang batok ko. “Uhh… do you want more?” bulong ko sa tenga niya while she’s keep sucking my neck.

Sa mahinang lamlam ng liwanag nito ay nasilayan ng anino ang isang magandang babaeng nakaduster na nakatulog na saa paghihintay sa kanya. Dahan dahang tumabi ang anino sa babaeng nakaidlip na sa kulumpon ng mga dayami na nasasapinan lamang ng lumang banig. At sa masusuyong halik ay ginigsign ng anino ang nakaidlip na magandang babaeng walang iba kundi si Rosita. Magandang mga ngiti at kaakit akit na mukha ang bumungad sa sa anino na walang iba kundi si Manolo.

Masayang sabi pa ni Victoria na bibong-bibo na dumiretso sa slides. Samantala, si Celeste naman ay bumalik na may dalang ice cream cones. Masaya nitong tinawag ang anak. "Ice cream time! Victoria, halika rito." Tumakbo pabalik sa mga magulang niya si Victoria, halatang natatakam sa dalang ice cream ng kaniyang mommy. "Wow! Chocolate flavor! Thank you, Mommy!" Kinukuhanan naman ng litrato ni Miguel ang mag-ina. "Ang sweet ninyong dalawa. Ito, smile!"

Halos ikabaliw niya ang nararamdaman niya ng mga oras na iyon dahil sa bawat pagsagad nito sa kaniyang loob ay talaga namang kakaibang luwalhati ang nararamdaman niya hanggang sa mas hinigpitan niya pa ang pagkakapulupot ng kaniyang mga paa sa beywang nito dahil tila ba may gusto siyang abutin. Ilang sandali pa nga ay mas binilisan na nito ang pag- ulos. Kitang kita niya ang nakapikit nitong mga mata kasabay ng pagsabog ng mainit na likido sa loob niya. Nanghihinang yumakap ito sa kaniya at pagkatapos ay bumulong. "It taste like heaven..." At kinagat ang tenga niya. Siya naman ay niyakap lang ito at hinayaang nasa ganuong posisyon muna sila.

Hawak ko, inikot-ikot at sinusuri bago lumipad ang isip at mapadpad sa kung saan. Hindi naman maliit ang diamond para sa akin. Tama si Avi, sakto lang sa gusto ko. Elias really knows me, but he doesn't at the same time. Kilala niya lang ako base sa pinapakita ko. It's Shine who he knows and not Ningning, the other me, the whole real me. Shine is just a piece of Ningning. The little Ningning’s dream that I am living now.

Hindi naman siya mabaho, basa lang ng pawis ang damit niya at baka magkasakit na naman siya. "No, Mommy. It's just too hot here," he replied and took a bite on the cupcake. Styx grabbed the shirt and made it wear to our son. Umupo muli ako sa kama at kumuha ng cupcake, simple lang ang design pero halatang masarap. There's a chocolate syrup on the top and an icings. I took a bite and the heavens sang when it tasted so good. I gave him an approved sign. "Sarap."

“May tatlong palapag ito, at ang pinakamababang palapag ay ang paborito mo—tsokolate na may lamang salted caramel. Ang nagluto nito ay gumawa pa ng maliliit na bulaklak na gawa sa asukal na eksaktong kapareho ng mga bulaklak sa iyong bouquet.” Muli akong napaiyak, kaya pinipilit kong pigilan ito. “Allison… handa ka na ba talaga para dito? Ibig kong sabihin, malaking bagay ang pag-aasawa. Paano kung—” “Paano kung mag-away kami? Paano kung magbago ang mga bagay? Paano kung mapagtanto namin na hindi kami perpekto para sa isa’t isa gaya ng akala namin?” tinapos ko na ang sinasabi niya habang tumitingin sa kanya. “Inisip ko na lahat ng iyon, Ate Cassandra. Ngunit ang totoo… hindi ako nag-aalala k

Hinintay ko silang matapos magtalo hanggang sa si Isaiah na ang magbabayad ng lahat. “Sure ka ba na ganoon lang yung payment? I mean your designs are beautiful, aesthetic, plus your effort pa.” Ngumiti ako. “Okay lang, babalik ako next week pag may nasimulan na ako.” Tumango tango siya tapos ay natigilan ako ng maya-maya ay bumalik si Isaiah at inabutan ako ng box. “A-Ano ‘to?” Tanong ko. “Sweets can boost your creativity, cake ‘yan.” Nanlaki ang mata ko.

sambit niya, hindi alam kung maiinis o matatawa. Araw is her three-year-old daughter, we sometimes call her Sunshine. Ang bibong bata kaya hindi ko mapigilang matuwa sa kaniya. Ilang beses na rin siyang dinala dito ni Lala kaya kilala niya ako. Even my family is fond of her. "If you can bring her with you, you can. Pwede naman siyang iwan sa 'min. Mom and the others will surely spoil her."

Sanay siya sa ganitong lifestyle pero naliliyo siya sa papalit-palit na ilaw sa loob at naiingayan siya upbeat music na pinatutugtog ng DJ. "The mighty Lorenzo Santibañez." Si Derek na kaagad siyang inabutan ng inumin. The cold drink did magic to his throat. Pati yata ang pag-inom ay tila nakaligtaan niya na. Naparami na siya ng naiinom. "Magmumukmok ka na lang ba talaga rito? We have plenty of women here. We have brunettes and blonds." Napapailing na lang siya. Wala sa mga babaeng nakikita niya ang atensyon. Hindi nagawang buhayin ng mga iyon ang dugo niya. "Congratulations nga pala."