Sweetness And Lightning Novels & Stories

Kulay tsokolate ang pares ng kanyang mata habang mahahaba ang kanyang mga pilikmata na bumagay sa kaniyang kilay na medyo makapal. Nagulat na lang ako nang bigla niyang tinanggal ang kanyang sinturon at brief dahilan para bumungad sa 'kin ang kanyang pagkalalaki. "Suck it." He said. Nanginginig ako sa galit at takot. Bakit kailangang mangyari sa 'kin 'to?! Anong kasalanan ang nagawa ko para mangyari sa 'kin 'to?! "P-please, 'wag." Pagmamaka-awa ko.

Nasa isang rooftop kami na puno ng mga fairy lights, nakalatag ang mesa na may mga bulaklak at kandila, parang eksena sa pelikula. "Wilbert..." mahina kong sabi, hindi makapaniwala. "Do you like it?" tanong niya habang nakangiti. "I wanted to celebrate our second chance. You survived, Daphne. We survived. And I want every moment from now on to be special."

turan ko pa. "I see, sabi mo 'yan, ah." Pagkaabot ni Manong sa 'min no'ng sweet corn ay nagbayad na rin ako. Sinimulan ko ng haluin 'yung akin para mag-mix 'yung cheese powder sa may sabaw saka para kumalat din 'yung mantikilya. Una kong hinigop 'yung sabaw nito para hindi matapon kapag naglakad kami. Napa-uhm na lang ako dahil gano'n na gano'n pa rin ang lasa niya.

I smiled widely to convince her that I’m really fine. She squinted her eyes, telling me that she doesn’t believe me. She then sighed afterwards. “Siguraduhin mo lang talagang maayos ka. Because I won’t hesitate to break our friendship if you’re hiding something from me. Gets?” she asked, playfully raising her right brow. Hindi ko mapigilang matawa at tumango. “Yes, ma’am.” Despite having a dark storm over my head, I have Nova with me, always bringing light into my life, and I really appreciate her existence.

Naka-set up na ang lighting, reflectors pati ang white background. "Bakla!" tili nito at bineso ako. "Mabuti naman at pumayag na 'yang si Fafa Pierce mo dito. Swak na swak kasi siya sa hinahanap ko at mura lang ang bayad. Ang laki pa ng muscles!" "Pero ang usapan, katawan lang ha. Ayaw niyan na makita ang mukha. Paki-edit na rin ang tattoo sa dibdib kasi nangangagat."

Ngunit mabilis akong natigilan sa pagsasalita nang biglang may magandang fireworks na lumabas mula sa kung saan patungo sa kalangitan. Namangha ako sa ganda ng iba't ibang kulay ng mga fireworks na iyon na sunod-sunod na nagpailaw sa madilim na kalangitan. Hanggang sa... nakarinig ako ng pamilyar na musika. At nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang 4SBLUE sa kabilang bahagi ng kinaroroonan namin ni Josh na kumakanta. Napatutop ako sa aking bibig habang hindi makapaniwalang pinagmamasdan ang 4SBLUE band na kumakanta ng isa sa mga paborito kong kanta nila.

Nang huminto ang itim na sasakyan nina Sebastian at Savannah, tumigil ang lahat ng ingay bago napalitan ng sunod-sunod na pagkislap ng mga camera. Pagbaba ni Savannah, agad siyang sinalubong ng nakakasilaw na flash. Sa isang kurap, ang iritang naramdaman niya kanina sa loob ng sasakyan ay naglaho. Pinalitan ito ng isang matamis at inosenteng ngiti—ang ngiting nagpanalo sa kanya ng maraming awards at naging dahilan kung bakit siya tinaguriang Diamond Sweetheart.

Akala mo macho dancer siya dahil sa pagsasayaw niya, nagtawanan naman sila Jex at Vincent and Dwane. "P're tama na nakakasuka ka na," natatawang sabi ni, Jex. "Inggit na naman kayo sa mga moves ko," mayabang na naglakad papalapit sa amin si Allen. "Para sa'yo my Sweetheart," sabay kindat niya sa akin. "Ito na ang huli na tatawagin kitang Sweetheart kasi baka ibaon akung buhay ng pare ko." Nangingiting turan niya.

Sambit ni Zuck at mahinang tinapik ang aking balikat, kahit na ayoko munang bumangon ay wala akong nagawa dahil baka mabagot na rin sina Mason at Lautner kakahintay sa akin. "I'm going, Zuck." Sambit ko rito at tumango lang ito bilang tugon. Agad akong naglakad palabas ng room, bumungad sa akin ang malamig na simoy ng pang-gabing hangin, kahit na gabi na ay maliwanag pa rin ang paligid dahil sa maraming bituin sa langit at may mga lights din na nakapalibot sa buong paligid kaya mas lalo pang gumanda ang lugar. Hindi ko tuloy maiwasang isipin na parang ang gandang magmuni-muni rito kasama ang taong mahal mo. Napailing-iling na lamang ako sa aking inisip at pagak na napatawa.

Sinasaktan naman siya ng mga iyon at sa huli ay pinagtangkaan pa siyang gahasain ng isa sa mnga ito sa edad niyang lima kaya tumakas siya. Sa harapan ng simbahang nasasakupan ng baranggay na nila ngayon niya nakita si Nanay Rosita. Bumibili ito noon ng mineral water at banana cue at saktong nandoon siya. Nagugutom siya noon. Ilang araw na kasi siyang hindi kuma kain kaya kahit nahihiya at hindi man niya gusto ay hindi parin niya mapigilan ang pagmasdan ang hawak na