Swim Quotes の小説・ストーリー

"Itimbang mo if you want to know." "Wow, ha lumalaban." naiiling nalang talaga ako. "Ay, umayos ka nga. Baka makapagswimming tayo na walang tubig, ng wala sa oras nito." muntik pa kaming matumba ng bigla sumuray suray ang lakad nito palabas ng club ang bigat pa naman. "Alam mo ngang nahihilo eh." "Para paraan ka din Mister kung saan saan ka na kumakapit, mahuhubaran pa ako sayo."

agad itong natauhan sa sinabi at tumawa ng mahina, “Anyway, sabihin mo lang sa akin pag may ginawa siya sa’yo. You know, I always have your back,” ngumiti ako dito at nagpaalam na magsi-swimming muna. Tinanggal ko na ang suot kong patong bago lumusong sa pool. Ilang laps pa ang nagawa ko bago umahon. Hindi pa ako nakakaangat ng tingin nang may biglang nagbalot sa akin ng tuwalya at sapilitan akong binuhat,

Habang kumakain panay naman dagdag ng ulam sa pinggan ko kaya sinimangotan ko na talaga si Cloud alam nya na konti lang akong kumain tapos dadamihan pa. "Lets go! Turuan muna kita ng mga basic about swimming para kahit papano matoto ka," nasiyahan naman dahil sa suggestion ni Cloud. Bumalik na yung iba sa pagsiswimming, yung iba naman nag-iinoman yung hindi sasama sa biyahe, inalok ko si Cloud baka gusto nya pero ayaw nya daw kasi nga sya ang magmamaneho, yung iba kasi pwede sila magpalitan pagkatapos nung isa 'pag napagod na.

Bago ako makaramdam ng dahan dahang panghihina at paninikip ng dibdib, ay narinig ko siyang magsalita sa huling pagkakataon. "Help yourself, swimmer." TO BE CONTINUED

Nakangiti siya at diretsong nakatingin sa akin. "A soccer player and a swimmer," sabi niya bago ininom ang alak na nasa bote. "Wanna dance? Swim together or -" Hindi niya natapos ang sasabihin niya nang biglang nagsitalonan sa pool ang ibang mga tao. Napatakip ako ng tenga habang pinagmamasdan ang mga tao.

Mahirap silang matalo lalo na batikan na sila sa Swimming. "Baguhan kaba talaga? Subrang bilis mo." isang lalaking swimmer ang lumapit saakin mula sa ibang school "Salamat." ngumiti ako dito pero hindi naman nagtagal ang pag uusap namin dahil agad akong tinawag dahil sasabitan na ako ng medals. Kunting speech lang at pasasalamat ang ginawa ko at bumaba na kami dahil sa male category naman ang bibigyan ng parangal.

Na para bang wala lang dito ang mga pakiusap niya at tinatawanan lang siya sa tuwing nakikita nitong nagpa-panic na siya. "Mas masayang magswimming kapag nasa malalim na bahagi. Relax lang, hindi pa ako ready na mawalan ng nurse kaya naman hindi ko hahayaan ma malunod ka.” Nakangiti nitong wika sa kanya. Hindi niya naman mapigilan ang mapaismid.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Nakikita pa nga niya ang tiles sad ulo no’n. “Kyahh! Ang lamig!” Tahimik siyang napahiyaw nang maramdaman niya ang tubig sa kaniyang palad. Tumayo siya at tumalon-talon muna. Stetching her muscles para iwas cramps. Baka hindi niyo kasi alam, isa siyang swimmer representative no’ng elementary siya. Mahusay siya sa paglangoy at minsan na rin humakot ng award sa swimming contest. “Alright, here I come.” Nag sign of the krus muna siya bago ipino-posisyon ang sarili sa pag-dive. Naka-angat ang dalawang kamay sa ere, magkadikit ang mga paa at paliko na arrow ang posisyon niya nang mag-dive siya sa tubig. Diretso siya sa ilalim at nag-ala serena movements siya, umikot-ikot at nag-spiral din bago um

"HINDI pa ba tayo uuwi?" Naiiritang tanong sa kanya ng kaibigan na nasa buhanginan na naman habang siya ay panay ang sisid sa tubig dagat. "Mamaya na, pagabe na at maganda ang night swimming," sagot niya. "Maganda ang night swimming kung marunong akong lumangoy, ginagawa mo lang akong audience palagi e."