Novel & Cerita Tagalog Devotion About Faith

“Lalo na doon. Crying was a weakness. Showing hurt was shameful. Kaya natuto akong itago lahat. Naging habit. Until I didn’t know how to stop.” Dolores looked at him, really looked at him — the strength in his jaw, the tension always lurking behind his eyes, the constant armor he wore in silence. “Ikaw ba? May sinabihan ka tungkol sa lahat ng ‘to?” Devon shook his head. “Hindi ako marunong. Baka rin natakot ako. Kasi kapag sinabi ko, parang totoo na talaga lahat.” “And now?” she asked, voice like a whisper carried by the sea.

Huminga ako nang malalim, nang ‘di nakatakas sa aking diwa ang huling tagpo sa pagitan naming dalawa ni Addam. “Hindi ko alam kung nakatadhana ba ‘kong maging Sevaña, o tadhana ko lang talaga ang masaktan ng dalawang Sevaña?” Napalunok ako. “Pero wala naman ‘yung sa'tin, right? Alam ko naman na hindi ako pwedeng mag-expect. Hindi maari, ‘pagkat ayoko na maulit ‘yung dati.”

🎵Ikaw ang pag-ibig na hinintay Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na Ikaw, ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw🎵 Kasama niyang naglalakad papuntang altar si Kuya Rietto niya. Although wala na ang kanyang daddy para ihatid siya ay hindi man lamang siya nakaramdam ng lungkot dahil naroon naman ang kanyang Kuya Rietto at si Wren na siyang naghihintay sa kanya sa altar. Nakahawak siya sa braso ng kanyang Kuya habang papalapit kay Wren. Hindi niya maiwasang maiyak. Mabuti na lamang at nakisama ang panahon sa kanila. Mahangin at hindi nakakapaso ang init ng araw. 🎵Puso ay nalumbay nang kay tagal

Nagkatinginan silang dalawa subalit mabilis na umiwas ng tingin ang dalaga. "Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasa

may diin kong sinabi. “Hindi ako papayag na iwan mo ako. Humihingi lang ako sa iyo ng kaunting panahon para maayos ko itong gulong napasok ko. Believe me, after this, kahit saang simbahan, papakasalan kita. Please, baby . . .”

Tugon ni Grant, habang nakangiti. "At sobrang nagpapasalamat ako sa Diyos na nabigyan ako ng pagkakataong makilala siya, magpakasal sa kanya, at maging asawa niya. Kung mabubuhay akong muli, pipiliin ko siya ng walang pag-aalinlangan." Mahabang alaala ni Dana kay Garrett.

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

Sa mangyayari na pinangungunahan agad ng utak ko kahit mukhang malabo. “Pwede po bang tigilan niyo na ito Sir Raffy?" sabi ko, mahina. “Itigil? Ang alin?" para pa siya nagbibiro sa kanyang sagot. May pagkapilosopo itong mas idinikit ang sarili sa akin. Pangingilabot at panghihina ng mga tuhod ang sumunod na bumalot sa buo kong katawan. Hindi ako makahinga ng maayos at pangangapos ng hininga ang patuloy at hindi mawala sa akin.

Hindi siya sumagot na lalong nagpatindi ng sakit na nararamdaman ko. Sa dinami dami ng lalaki sa mundo, bakit siya pa? Simula noong pumasok ako dito sa pag-ibig na ito puro na lang sakit ang naramdaman ko. Is he really a human? Kung oo, bakit pakiramdam ko hindi siya nasasaktan tuwing nasasaktan niya ako? "Please, sumagot ka" unti unti ng pumatak ang luha ko. "SUMAGOT KA"